...

ช่วงนี้มักมีฝนโปรยปรายลงมาในแถบเมืองสงขลา  เมืองหาดใหญ่  ถามว่าทำไมต้องเป็นสองเมืองนี้ตอบได้ว่าเพราะผมมีชีวิตเดินทางไป ๆ มา ๆ อยู่สองเมืองนี้คือนอนเมืองหาดใหญ่แต่ไปทำงานเมืองสงขลา

เมื่อวันวานงานเข้ามาเกือบเอาไม่ทันแต่ก็เอาอยู่ตามสำนวนท่านคณบดีของคณะที่ผมอยู่ท่านมักจะใช้คำนี้จนเพื่อน ๆ เอามาเป็นประเด็นว่า  สำนวนว่า..เอาอยู่นี้ท่านหมายถึงอะไร..?

 

คือช่วงเช้าผมมีงานสอนหนังสือพอใกล้เที่ยงบรรดาลูกศิษย์ปีหนึ่งปีสองที่เคยลงทะเบียนเรียนวิชาศาสนาในประเทศไทยสอนโดยผมนั้นพวกเขาเป็นประธานชมรมมุสลิมและคณะกรรมการชุดตั้งใหม่ในปีนี้ ( 2555 ) มาขอให้ผมเป็นที่ปรึกษาชมรม...ผมแนะนำให้เชิญคณาจารย์ที่นับถือศาสนาอิสลามโดยตรง  ผมเองนั้นเป็นที่ปรึกษาชมรมพุทธอยู่แล้วละ

พอช่วงบ่ายผมทำหน้าที่เป็นประธานกรรมการพิจารณาเค้าโครงวิทยานิพนธ์ของนิสิตระดับปริญญาโท  หลักสูตรศิลปศาสตรมหาบัณฑิต  สาขาวิชาไทยคดีศึกษา  เรื่อง... ศึกษาบทบาทและปัญหาด้านการทำนุบำรุงศิลปวัฒนธรรมคณะแพทยศาสตร์  มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์  วิทยาเขตหาดใหญ่...โดย...นางสาวน้ำใส  เสาวพงศ์ ผลผ่านแบบมีเงื่อนไขให้ปรับปรุงก่อนดำเนินการต่อไป

พอหลังจากนั้นผมเข้าร่วมประชุมคณะทำงานบริหารความเสี่ยงและควบคุมภายในอีกชุดหนึ่ง ด้วยเหตุนี้จึงกลับถึงบ้านพักเย็นแล้ว มีญาติมาจากเมืองคอนเอาของมาฝากหลาน ๆ เป็นของกินของโปรดเราเลยพลอยได้อิ่มพุงไปด้วยต้องขอขอบคุณมวลญาติที่นำมามอบให้ละ

  เล่ามาถึงตอนนี้แล้วมันเข้ากับหัวเรื่องไหมละนี่  คืออย่างนี้เมื่อเช้าผมบึ่งรถออกมาจากเมืองหาดใหญ่หันหัวรถมุ่งตรงไปเมืองสงขลาเจอรถกะบะเปิดไฟฉุกเฉินวิ่งแซงขึ้นไปในที่คับขันไม่นานช้า  เอ๊ะ...ข้างหน้ารถติดจัง...พอไปถึง...

 

ใช่เลยรถกะบะคันนั้นจูบรถมอเตอร์ไซค์ที่วิ่งออกมาจากซอยแล้วนอนเค้งเก้งอยู่กลางถนนมองไปริมฟุตบาทเห็นหญิงวัยกลางคนนอนนิ่งอยู่และมาใกล้ทางเข้า ม. ทักษิณก็เจอรถเก๋งจอดขวางทางและมีคนเจ็บจากรถมอเตอร์ไซค์อีกแล้วครับท่าน..นี่ละครับจะไปเร็วกับได้ไปช้าละ...ต้องนำคำพระมาท่องไว้ว่า... อย่าประมาท...เพราะความประมาททำให้เสียทรัพย์สินที่ไม่ควรจะสูญเสียไป...