"มนุษย์ เป็นสิ่งมีชีวิตที่พยายามทำทุกอย่างเพื่อลดความไม่รู้ของตัวเองลง"
จากประโยคดังกล่าว นับว่าเป็นสิ่งที่ถูกต้อง แต่นั้นคงจะหมายถึงเด็กที่มีอายุมากกว่า 6 ขวบไปแล้ว แต่ผมต้องรับผิดชอบในการสอนเด็กที่มีอายุ 3 ขวบขึ้นไป จะทำอย่างไรดี เพราะปัญหาที่จะต้องพบเจอและแก้ไขให้ได้เพื่ออยูรอดในอาชีพนี้
เริ่มจากปัญหาแรกที่จะต้องพบเจอทุกปีการศึกษา คือวันที่เปิดเทอมวันแรก ผู้ปกครองของเด็กนักเรียนจะมาส่งบุตรหลานที่โรงเรียนในวันแรก ผู้ปกครองทุกท่านจะยิ้มอย่างดีใจที่บุตรหลานจะได้เข้าสู่สังคมของการเรียนรู้ แต่บุตรหลานไม่เข้าใจเอาแต่ร้องไห้ ไม่อยากมาโรงเรียน
ปัญหานี้ครูอย่างผมก็จะต้องหน้าที่ ที่จะต้องทำให้เด็กนักเรียนใหม่นัั้นหยุดร้องไห้ ซึ่งโดยมากผมจะจะใช้วิธีพูดคุยกับเด็กนักเรียน เพื่อให้เด็กไม่เครียดเมื่อต้องอยู่กับคนแปลกหน้า และครูอย่างผมต้องรู้เรื่องหนังการ์ตูนเด็กมากๆ จะได้พูดคุยรู้เรื่อง เด็กก็จะปรับตัวเข้ากับโณงเรียนและครูอย่างผมได้
แต่..ผู้ที่จะแก้ไขปัญหาได้อย่างจริงจัง คือท่านผู้ปกครองของนักเรียนครับ เพราะท่านเป็นผู้เลี้ยงดูบุตรหลานท่านมา ถ้าท่านเลี้ยงดูบุตรหลานแบบติดตัวไม่ยอมให้ห่างตลอดเวลา บุตรหลานของท่านก็จะปรับตัวเข้ากับสิ่งแวดล้อมใหม่ช้า แต่ถ้าท่านพาบุตรหลานเข้าสังคม เช่นพาไปเที่ยวบ่อยๆ เด็กมักจะปรับตัวได้เร็วครับ และผู้ปกครองควรที่จะพูดคุยกับบุตรหลาน ให้เขารู้สึกถึงสิ่งดีดีที่จะพบจากโรงเรียน และคุณครู เหมือนเด็กได้ไปเที่ยว ซึ่งจะดูดีมีความสุข ให้เขาได้รับรู้ สัมผัสถึง เด็กก็จะไม่กลัวที่จะต้องมาโรงเรียน และครูอย่างผมจะได้สอนให้เด็กได้เรียนรู้ในสิ่งที่ดีสำหรับอนาคตของเด็กต่อไปครับ.