..เมื่อเธอกล้าจะรัก ฉันจะทำให้ดีที่สุด สุดหัวใจ ให้สมที่เธอเลือกฉัน แค่ชีวิตไม่พร้อม แต่ใจก็พร้อมก้าวไปไม่หวั่น….ขอบคุณที่ให้ฉัน เป็นบุคคลสำคัญของเธอ.. ขอบคุณที่ให้ฉัน เป็นบุคคลสำคัญของเธอ...

      เรียนเพื่อนๆชาวBlog…ที่เคารพ ... P’Ple…มีเรื่องจะนำมา... Share & Show .... และแลกเปลี่ยน..... “เสริมกำลังใจกัน”  ....สำหรับคนทำงานนะคะ.... P’Ple…เคยได้เล่ามาแต่ครั้งก่อนว่า … ช่วงนี้ทำงาน “หนัก + เหนื่อย” ... ต้องเขียนงานวิจัยด้วยนะคะ…. กว่าจะได้ทำงาน Dissertation “ได้ลงมืออ่าน+เขียน+แก้ไข” …. กว่าจะได้เวลาเขียน... ก็เมื่อเวลา 17.00 น. เป็นต้นไป... จะมีเวลา + มีสมาธิและสามารถเขียนงานได้ดี (Outputที่ต้องดี-ดีมากๆๆ) ใช้เวลามากและยาวไปถึงวันรุ่นขึ้น หรือ วันใหม่ (ตี1-ตี2 ของวันใหม่) ถึงจะได้กลับบ้าน... ล้มตัวลงนอน..ได้ ....แต่ในระหว่างที่นั่งเขียนงานวิจัย ...  ตาก็มองเห็น “บุคคลอันเป็นที่รัก... นอนกรนเสียงเบาๆ อยู่ที่เบาะนั่งพักในห้องทำงาน ของ P’Ple” ... ทำให้ตนเองต้องมานั่งทบทวนพฤติกรรมของตนเอง(Review).... ว่าเราทำงานหนักมากไปหรือเปล่าว ... จนลืมที่จะ  “เหลียวหลัง...และ...แลดูคนรอบๆข้าง”  หรือ... ลืมดูคนที่อยู่ข้างกายๆๆเราไปหรือเปล่า??? ..... เอาแต่ทำงานหนัก... ลืมทักทาย... ลืมใส่ใจ... กับคนที่เราบอกว่า.....  “เรารัก... เราห่วงใย... เราใส่ใจ... เราCare… เราจะ Share…เราจะ Fair ในทุกๆเรื่อง” .... แต่ใน... “ความเป็นจริง” ....ไม่ใช่ ...และ...  “ไม่ใช่ทั้งหมด” …. P’Ple… ยังคงเลือกเอาความต้องการของ ...“ตนเอง...เป็นที่ตั้ง” …. คือ ถ้างานเขียนชิ้นนี้...ไม่เสร็จ... ไม่ว่าเวลาจะ ... ตี1- ตี2... ฉันก็จะยัง  “ไม่กลับบ้าน” .... การตั้งเป้าหมายไว้ที่... “  งานๆๆ และ งาน...เป็นหลัก...ลืมทักทายคนข้างๆ (กินข้าว อาบน้ำ ...หรือยัง....วันนี้เหนื่อยไหม?) …. แล้วในคืนหนึ่ง... P'Ple ได้ฟังเพลงนี้คะ.... ฟังแล้ว... เกิดข้อคิดขึ้นมาได้คะ.... "ขอบคุณ....ที่ให้ฉันเป็นบุคคลสำคัญ...ของเธอ  (คนที่นอนกรนอยู่ข้างๆ)  .... เรามาฟังเพลงนี้กันนะคะ.... P’Ple  มีเนื้อเพลงนี้ด้วย... ดังนี้ค่ะ   


"ชีวิตไม่พร้อม....แต่หัวใจพร้อม" – ของเสถียร   ทำมือ  

 

.... ฟังนี้แล้ว....ความรู้สึกว่าตนเอง... ทำผิด...รู้สึกผิด... "ผิดจับขั่วหัวใจ" ... เลยละคะ.... ไม่เชื่อเพื่อนๆ ไปดูในภาพประกอบเพลงด้วยนะคะ... ทดลองดูนะคะ.... อย่าพึ่งปฏิเสธ P'Ple เลยนะคะ  (ขอร้องละคะ...ทดลองดูก่อน)    แล้วลองมา ประเมินตนเอง (Self-Assessment) ..ว่า... ความคิดและจิตใจของเรา...เปลี่ยนไป...มาก-น้อยขนาดไหนนะคะ?? ... ก่อนฟังเพลงนี้....และภายหลังฟังเพลงและดูภาพประกอบ  เราเริ่มเลยนะคะ

 

 

    "ชีวิตไม่พร้อม... แต่หัวใจพร้อมค่ะ"

     ชีวิตควร  จะโรยด้วยกลีบดอกไม้
     ฉันไม่รู้  ทำไมเธอเลือกทางนี้
     บอกเหตุผลซักข้อหนึ่ง   ทำไมถึงต้องเป็นฉันคนดี
     คนไม่มีอะไรซักอย่าง   อย่างฉัน

     เธอมารัก  ก็ดีใจอยู่ที่รัก
     แต่กลัวใจนักที่เธอมาฝากความฝัน
     ใจหนึ่งมันก็เป็นห่วง  ห่วงจะเหนื่อยใจที่ไปกับฉัน
      แต่อีกใจนั้นมันก็เป็นสุข เหลือเกิน

     ไกลซักแค่ไหน   ทางที่เลือกเดิน
     ก็ดีเหลือเกินที่มีเธอเดินด้วยกัน

     เมื่อเธอกล้าจะรัก    ฉันจะทำให้ดีที่สุด
     สุดหัวใจ                 ให้สมที่เธอเลือกฉัน
     แค่ชีวิตไม่พร้อม      แต่ใจก็พร้อมก้าวไปไม่หวั่น
    
ขอบคุณที่ให้ฉัน   เป็นบุคคลสำคัญของเธอ..

     ทางเส้นนี้แม้ไม่มีกลีบดอกไม้  แต่ดอกไม้ในใจบานอยู่เสมอ
     ด้วยความรักและห่วงใย ด้วยกำลังใจที่ได้จากเธอ
     ก็พร้อมจะทำเพื่อเธอ   เพื่อเธอคนเดียว

    ไกลซักแค่ไหน    ทางที่เลือกเดิน
    ก็ดีเหลือเกินที่มีเธอ  เดินด้วยกัน

     เมื่อเธอกล้าจะรัก   ฉันจะทำให้ดีที่สุด
     สุดหัวใจ ให้สมที่เธอเลือกฉัน
     แค่ชีวิตไม่พร้อม แต่ใจก็พร้อมก้าวไปไม่หวั่น
     ขอบคุณที่ให้ฉัน   เป็นบุคคลสำคัญของเธอ..

    ไกลซักแค่ไหน  ทางที่เลือกเดิน
    ก็ดีเหลือเกินที่มีเธอเดินด้วยกัน

    เมื่อเธอกล้าจะรัก   ฉันจะทำให้ดีที่สุด
     สุดหัวใจ ให้สมที่เธอเลือกฉัน
     แค่ชีวิตไม่พร้อม แต่ใจก็พร้อมก้าวไปไม่หวั่น
     ขอบคุณที่ให้ฉัน เป็นบุคคลสำคัญของเธอ..
     ขอบคุณที่ให้ฉัน เป็นบุคคลสำคัญของเธอ..


    - ขอบคุณทุกๆๆท่าน  ที่...อ่านบทความค่ะ