วันนี้อายุครบ 55 ตั้งใจไว้ว่า จะขอใช้เวลาที่เหลืออยู่ . . .

          วันเกิดปีนี้ ตื่นขึ้นมา . . นึกถึงพระคุณบิดามารดา นี่ถ้าไม่มีท่าน ก็คงไม่มีเราในวันนี้ . .  นึกถึงคุณของหมอจรูญ (แมะรูญ) หมออนามัย (สุขศาลา) ที่ทำให้เราลืมตาดูโลกได้อย่างปลอดภัย . . คิดถึงน้าๆ ที่เลี้ยงดูเรามา ในช่วงที่พ่อแม่ต้องตั้งหน้าตั้งตาทำมาหากิน . . คิดถึงถิ่นเดิมที่เคยใช้ชีวิตในวัยเด็ก ชีวิตนักเรียนประจำอัสสัมชัญศรีราชา ที่สร้างความเป็นเราในทุกวันนี้ . . คิดถึงบรรดาครู (มาสเตอร์และบราเดอร์) ที่ได้ประสิทธิ์ประสาทวิชาทำให้เรารักการเรียนรู้มาจนถึงทุกวันนี้ . . คิดถึงสิ่งดีๆ และความสัมพันธ์อันแน่นแฟ้นที่ได้จากเพื่อนๆ ทั้งที่อัสสัมชัญและที่โรงเรียนเตรียมฯ . . คิดถึงเพื่อนวิศวะจุฬาที่ได้ฝ่าฟันกันมาจนได้รับปริญญาสมใจ . .


          คิดถึงการเริ่มต้นทำงานในฐานะวิศวกรใหม่ ถ้าไม่ได้กำลังใจและการสอนงานจากรุ่นพี่ และเพื่อนๆ แล้วจะเป็นอย่างไร . . คิดถึงการต้องไปผจญภัยในแดนไกลอย่างสหรัฐอเมริกา ต้องเรียนรู้การมีชีวิตอยู่ในต่างแดน การศึกษาด้วยภาษาที่ไม่ถนัด ความมุ่งมั่นพยายามที่ทำให้เรียนจบปริญญาเอกมาได้ การได้พบและแต่งงานกับภรรยาที่เป็นคู่คิดคู่ชีวิตมาโดยตลอด การเลี้ยงลูกคนแรกที่อเมริกาด้วยตนเองโดยได้รับความช่วยเหลือจากเพื่อนๆ ที่นั่น ทั้งที่เป็นคนไทยและชาวต่างชาติ . . การได้กลับมาทำงานในประเทศไทย ได้เรียนรู้จากเจ้านายที่หลากหลายสไตล์ ได้เรียนรู้สิ่งใหม่ๆ . . ขอขอบคุณโค๊ชทั้งหลายที่ผ่านมาในชีวิตผมทุกท่าน
 

          วันนี้อายุครบ 55 ตั้งใจไว้ว่า . . จะขอใช้เวลาที่เหลืออยู่ ทำสิ่งต่างๆ ให้ดีที่สุด . . จะเป็นมิตรที่ดีของทุกๆ คน . . จะไม่พูดอะไรที่ทำให้ใครต้องเจ็บช้ำน้ำใจ . . จะไม่คิดอะไรที่ทำร้ายตัวเอง . . จะพยายามไม่สร้างสิ่งต่างๆ (ปรุงแต่ง) ขึ้นมาในความคิด . . จะใช้ชีวิตที่เหลือเพื่อความเข้าใจในความเป็นไปของธรรมชาติ และยังประโยชน์ให้เท่าที่สามารถจะทำได้ !!