บทที่ 1 ระลึกบุญคุณ
วัด..คำคำนี้..ข้าพเจ้า นายณัฐวัฒน์ ภูดอกไม้ เคยได้เข้ารับการอุปสมบท ณ วัดสักกะวัน
ที่เป็นที่ "จำวััด" "ฉันท์" เป็นเวลา 3 เดือน หากจะนับถึงวันนี้ ก็ล่วงเลยมาถึง 16 ปีแล้ว
...กลิ่นอาย..ธรรมะ.. ข้าพเจ้าจดจำมิเคยลืม..บุญคุณข้าวแดงแกงร้อน ..ฉันท์ในบาตร..
ถือศีลห้า ... ในชีวิตประจำวัน ... ทำได้บ้าง ไม่ได้บ้าง ...
แต่ด้วยแรงศรัทธา .. และการตั้งปณิธานของตนเองไว้ .. อาทิ การคิดดี ทำดี พูดดี
ปฏิบัติตนให้สม่ำเสมอ ...จนกลายเป็นวิธีชีวิต ..จนกลายเป็นธรรมดา ...
การปฏิบัติดังกล่าว .... วันเวลา... เท่านั้น จะเป็นผู้ที่ให้คำตอบ ...
พ่อสอนว่า ... กลอง ... ถ้าอยู่เฉยๆ แล้ว มีเสียงดังขึ้นมาเอง ... เขาเรียนว่า
"กลองขวาง" นะลูก ชาวบ้านเขาจะเอาไปลอยทิ้งน้ำ เปรียบเทียบกับ "คน" เหมือนกับ
"กลอง" ถ้ามีเสียงดังขึ้นมาเอง "เขาจะทำเช่นไร"
พ่อมักจะสอน ...ให้ผมคิดอย่างนี้เสมอ ...แล้วท่านล่ะ ... จะดังขึ้นมาเอง
หรือจะให้คนอื่นช่วย "ตี" ให้ดัง
ถ้าเรา "ไม่เห็นแก่ตัว" มากเกินไป ยึดหลัก "มัชฌิมาปฏิปทา"
มัชฌิมาปฏิปทา แปลว่า ทางสายกลาง หมายถึง ทางปฏิบัติที่ไม่สุดโต่งไปในทางอุดมการณ์ใดอุดมการณ์หนึ่งเกินไป มุ่งเน้นใช้ปัญญาในการแก้ปัญหา มักไม่ยืดถือ หลักการอย่างงมงาย เช่น ถือวัตถุหรือจิตใจมีค่า ยึดสิทธิปัจเจกชนหรือสังคมสำคัญ
ในทางพุทธศาสนาหมายถึงทางสายกลาง คือ อริยมรรคมีองค์ 8
"อริยมรรค" แปลว่า หนทางที่ประเสริฐ (อริยะ =ประเสริฐ มรรค = หนทาง) หนทางที่ประเสริฐ ตามความหมายในพระพุทธศาสนา หมายถึง หนทางที่ประกอบด้วยส่วนสำคัญ ๘ อย่าง หากเปรียบเหมือนถนนหนึ่งเส้น ก็จะมี ๘ เลนในเส้นทางเดียว
- ๑. สัมมาทิฏฐิ ความเห็นชอบ
- ๒. สัมมาสังกัปปะ ความดำริชอบ
- ๓. สัมมาวาจา การเจรจาชอบ
- ๔. สัมมากัมมันตะ การทำงานชอบ
- ๕. สัมมาอาชีวะ เลี้ยงชีวิตชอบ
- ๖. สัมมาวายามะ เพียรชอบ
- ๗. สัมมาสติ ระลึกชอบ
- ๘. สัมมาสมาธิ ตั้งใจมั่นชอบ
เมื่อย่นย่อแล้ว เรียกว่า "ไตรสิกขา" ได้แก่ ศีล สมาธิปัญญา ที่ไม่ใช่ทางสายกลาง คือ สักแต่ว่ากลาง แต่ไม่กำหนดวิธีที่ถูกต้องเลย คือ การไม่ยึดถือสุดทางทั้ง 2 ได้แก่ อัตตกิลมถานุโยค คือ การประกอบตนเองให้ลำบากเกินไป กามสุขัลลิกานุโยค คือ การพัวพันในกามในความสบาย
เรา เป็น ปุถุชน ก็คงต้องระลึกเอานะครับ
อยากมี อยากเป็น อยากได้ อยากเอา
ในบทนี้ คงสมควรแก่เวลา .. จะขอต่อในบทที่ 2 สิ่งที่ได้จากการถือศีลแปด ครับ
จาก ...คนข้างวัด ...
