ปัจจุบัน คนส่วนใหญ่ทั่ว ๆ ไปมักมีมุมมองและทัศนะในลักษณะที่ว่า พุทธศาสนามีคำสอนที่มุ่งเน้นในทางให้มนุษย์ลดละซึ่งกิเลส นำพาวิถีชีวิตมุ่งตรงสู่ทางสายกลาง ซึ่งดูเสมือนหนึ่งว่า ไม่ให้ความสนใจในมิติมายาของความมั่งคั่งด้านเงิน ๆ ทอง ๆ ของการดำเนินชีวิต
แต่ในความเป็นจริงแล้ว
หลักธรรมของพระพุทธศาสนาในแง่มุมทางเศรษฐกิจนั้นมีมิติที่ครอบคลุมการดำเนินชีวิตทั้งการอยู่ การกิน รวมถึงความสัมพันธ์ทางกิจกรรมของเศรษฐกิจในทุก ๆ เรื่องเลยทีเดียว ซึ่งหลักธรรมที่นำพาสู่ความ “ร่ำรวยและมั่งคั่ง” อย่างยั่งยืนนั้นก็คือ “หลักธรรมหัวใจเศรษฐี” ซึ่งมีสาระสำคัญ ๔ ประการ (๑) ขยันหา (อุฏฐานสัมปทา) (๒) รักษาดี (อารักขสัมปทา) (๓) ผูกไมตรีกับกัลยาณมิตร (กัลยาณมิตตตา) และ (๔) ดำรงชีวิตแบบพอเพียง (สมชีวิตา)
“หลักธรรมในพระพุทธศาสนา มิได้ปฏิเสธความร่ำรวยมั่งคั่ง แต่มีวิธีที่นำพาไปสู่ความร่ำรวยมั่งคั่งที่ยั่งยืน เสริมสร้างภูมิคุ้มกันในตัวเอง ไม่ใช่เดี๋ยวจนเดี๋ยวรวยโดยฉับพลัน”
