คนที่ตกเป็นทาสของอารมณ์ คือคนที่น่าสงสารที่สุด

เพราะเขาไม่สามารถที่จะควบคุมการกระทำ และคำพูดของเขาได้เลย

ทุกสิ่งทุกอย่างที่เขาแสดงออกมา ไม่ได้ผ่านขั้นตอนของการใช้สติยับยั้งและไตร่ตรอง

จึงมีโอกาสที่จะเกิดความผิดพลาดได้ง่าย ชีวิตที่มีความสุขจึงเป็นชีวิต

ที่รู้จักควบคุมอารมณ์ ไม่ใช่ปล่อยให้อารมณ์ควบคุมการดำเนินชีวิต