เดินชมหนังงูเหงือมขนาดใหญวางแผ่หลายแผ่นอยู่บนโต๊ะ

            

เราเดินผ่านถนนในหมู่บ้านเล็กๆ ไม่นานนักถึงบ้านถวัลย์ ดัชนี มหาศิลปินแห่งยุคสมัย มองตรงเข้าด้านใน เห็นป้ายชื่อเจ้าของเรือนตกแต่งสวยงาม ซ้ายมือแหงนมองเรือนหลังใหญ่คล้ายมหาวิหาร หรือ พระอุโบสถของวัดใดวันหนึ่ง สีดำทำด้วยไม้เป็นหลัก ปลายเรือนยอดแหลมสูงเสียดฟ้า เสาใหญ่ภายนอกตัวเรือนเรียงรายตามแนวยาวนับได้เกิน 10 เสา แนวกว้าง 4 เสา ขอบประตู บานประตูขนาดใหญ่ แกะสลักลวดลายไทยละเอียดยิบสวยงามเกินบรรยาย หลายคนเดินผ่านเข้าสู่ด้านในอย่างรวดเร็วโดยไม่ทันได้สังเกตเห็นความสวยงามจากภายนอก

 

ภายในบรรจุงานศิลปะผสมผสานหลายแบบ เสาภายในเรือนแกะสลักลวดลายทุกต้น หลายคนแยกย้ายกันถ่ายรูปตามจุดต่างตามใจปรารถนา เดินชมหนังงูเหลือมขนาดใหญ่วางแผ่หลายแผ่นอยู่บนโต๊ะคาดว่าอาจารย์ถวัลย์มองเห็นความงามบนแผ่นหนังของงูคล้ายตกแต่งด้วยมือของศิลปินชั้นเยี่ยม จึงนำมาไว้ให้ชมกัน มีภาพวาดสวยงามเชิงนามธรรมจำนวนมาก ไว้ให้ขบคิดพิจารณาวางไว้ตามจุดต่างๆ รอบเรือน พบพระพุทธรูปหินอ่อนสีขาวนวลอ่อนช้อยสวยงามวิจิตรน่าชมตั้งกลางเรือน เปลือกหอยขนาดใหญ่ เขาสัตว์ เช่นเขาควายจัดแต่งเหมือนเก้าอี้ เหมือนเคยเห็นอาจารย์ถวัลย์ เคยนั่งถ่ายภาพบนโต๊ะแบบนี้ แต่ผมเองไม่กล้านั่งกลัวบารมีอาจารย์ และกลัวหักพัง

 

กว่าจะผ่านเรือนโอฬารและศิลปะอันหลากหลายออกมาได้ เราใช้เวลายาวนานเป็นพิเศษ มองจากด้านหลังเรือนใหญ่หลังนี้เห็นงานศิลปะอื่นอีกจำนวนมาก บนเนื้อที่คำนวณเคร่าๆ ราว 7 ไร่ เป็นการคำนวณเอาตามสายตานะครับ ส่วนใหญ่เป็นสีดำ แต่แอบเห็นศิลปกรรมขนาดเล็กอยู่บ้างเหมือนกันที่เป็นสีขาว

 

ด้านขวาของเรือนหลังนี้มีเรือนไม้ขนาดย่อม แต่แปลกตาที่ต้นเสาแต่ละต้นใหญ่เกินความจำเป็น อาจเป็นความนิยมของชาวเหนือที่มักสร้างเรือนด้วยเสาไม้ขนาดใหญ่แสดงฐานะร่ำรวยมั่นคง นับตามแนวยาวได้ราว 6 เสา เป็นที่รวบรวมของใช้สมัยเก่า มองเห็นหัวควาย เรือยาว กลองหนังขนาดใหญ่ ลำรางคล้ายเรือ แกะจากไม้ทั้งต้น ตัดหัวตัดท้าย ไม่รู้ว่าเป็นเรือตามที่คิดหรือไม่