วันนี้ขอเสนอภาษาผู้ไทด้วยคำว่า ลว้าหมะมี้ ค่ะ

          ลว้าหมะมี้ เป็นชื่ออาหารพื้นบ้านค่ะปรุงจากการนำขนุนอ่อน(หมะมี้อ้อน) มาต้มให้สุกจนเปื่อยแล้วนำมาตำให้แหลกใส่พริกป่นข้าวคั่วป่นงาคั่วป่นน้ำปลาร้าต้มสุกตำให้เข้ากันปรุงรสแล้วโรยด้วยใบหอมซอยลว้าหมะมี้นี้ไทยอิสานเรียกซุบหมากมี่อาหารที่ผู้ไทเรียกว่าลว้านี่นอกจากลว้าหมะมี้แล้วก็จะมี ลว้าหมะเขอ(ซุบหมากเขือหรือซุบมะเขือ) ลว้าโถ้(ซุบหมากทัวหรือซุบถั่ว)ซึ่งลว้าทั้งสองอย่างก็จะมีวิธีการทำเหมือนลว้าหมะมี้โดยนำมะเขือหรือถั่วไปต้มหรือนึ่งให้สุกจนเปื่อยแล้วนำมาตำให้แหลกแล้วใส่เครื่องปรุงเหมือนกัน

          อาหารประเภทลว้าของชาวผู้ไทก็คืออาหารที่คนไทยอิสานเรียกว่าซุบนั่นเองยกเว้นซุบหน่อไม้กับซุบเห็ดที่ผู้ไทก็เรียบซุบเหมือนกันโดยเรียกตามสำเนียงผู้ไทว่าซุบหลุใม้(หลุใม้หมายถึงหน่อไม้ค่ะ),ซุบเห๋ด(เห๋ดเป็นเสียงสระเอะและเสียงวรรณยุกต์ตรี) ซุบหลุใม้นอกจากจะนึ่งหน่อไม้ให้สุกเหมือนผักอื่นๆแล้วยังต้องเอาไปต้มหรือนึ่งกับน้ำคั้นใบญ่านางอีกก่อนจะใส่เครื่องปรุงเหมือนกับลว้าส่วนซุบเห็ดจะใส่น้ำคั้นใบญ่านางหรือไม่ใส่ก็ได้

            อาหารจำพวกลว้าและซุบนี้ต้องกินกับข้าวเหนียวจึงจะอร่อยค่ะ

        หมายเหตุ

            มะเขือ    ผู้ไทเรียก  หมะเขอ  ไทยอิสานเรียก หมากเขือ หรือหมากเขีย

             ถั่ว   ผู้ไทเรียก โถ้ ไทยอิสานเรียกทัวหรือหมากทัว

             ขนุน  ผู้ไทเรียก หมะมี้ ไทยอิสานเรียก หมากมี่

             หน่อไม้ ผู้ไทเรียก หลุใม้ ไทยอิสานเรียกนอไม่

             อ่อนผู้ไทเรียกอ้อนไทยอิสานเรียกออน

            ลว้าหมะมี้ก็จบแต่เท่านี้ค่ะ

            ขอบคุณที่เข้ามาอ่านค่ะ