ตอนที่ ๒
วันที่ ๒๔ ธันวาคม ๒๕๕๔ (ต่อ)
 |
ก่อนเริ่มประชุมภาคบ่าย
ช่วงบ่ายเริ่มในเวลา ๑๓ น. Check ความพร้อมด้วยกิจกรรมท่องสูตรคูณ คราวนี้ใช้แม่เก้า ท่องกันหลายรอบก็ยังไม่ผ่าน ได้ฮากันตลอด เราใช้เวลาอีกประมาณ ๔๐ นาทีในการแบ่งกลุ่มย่อย ๓ กลุ่ม ทำกิจกรรม “ประกอบดาว”
 |
กำลังประกอบดาว
แรกๆ มีกติกาให้ต่างคนต่างทำห้ามคุยกัน ทุกกลุ่มมีคนที่ต่อรูปสามเหลี่ยมไม่ได้ ต่อมาให้คุยกันและช่วยกันได้ จนถึงให้ส่งตัวแทนไปดูงานที่กลุ่มอื่น ความจริงแล้วมีอาจารย์หลายคนเคยรู้จักวิธีการประกอบดาวแบบนี้มาแล้วตอนที่เราเอาไปใช้ในกิจกรรมพัฒนานักศึกษา (อ่านที่นี่) แต่จำกันไม่ได้ กลุ่มของดิฉันทำสำเร็จก่อนกลุ่มอื่น แต่มีอีกกลุ่มที่ทำกันไม่ได้ต้องให้เพื่อนจากกลุ่มอื่นไปช่วย
ต่อไปหมอฝนให้ประกอบรูปสามเหลี่ยมทั้งหมดเป็นดาว หลังจากนั้นให้ทำเป็นสี่เหลี่ยม สองกลุ่มทำได้ อีกกลุ่มเดิมทำไม่ได้สักที คำถามคือทำได้เองรู้สึกอย่างไร ทำไม่ได้รู้สึกอย่างไร เราได้รู้ว่าบางคนก็ทำได้โดยบังเอิญ คนที่พยายามเท่าไหร่ก็ทำไม่ได้ รู้สึกอึดอัด ต้องการคนช่วย คิดว่าเหมือนจะได้แล้วทำไมไม่ได้ คิดว่าของตนยากกว่าคนอื่นเพราะมีหลายชิ้น....ทางแก้ เช่นไปเรียนรู้จากคนอื่น ต้องฝึก ต้องมีพี่เลี้ยง... ถ้าบังเอิญทำได้ ทำอย่างไรจึงจะทำซ้ำได้อีก...(ทำได้เพราะฟลุค พอชิ้นส่วนแยกจากกันแล้วต่อกลับไม่ได้ เพราะไม่ได้เข้าใจจริง)
โยงไปที่เรื่องการทำงาน คนแต่ละคนมีความถนัดไม่เหมือนกัน ต้องเรียนรู้ว่าอะไรที่ตนเองทำได้หรือทำได้ดี กลุ่มที่มีคนนำที่ทำเป็นจะทำได้เร็ว มั่นใจ เสร็จ กลุ่มที่ช่วยกันทำ ใช้เวลา ลองหลายรอบ แต่มีความรู้สึกเป็นเจ้าของร่วมกัน กลุ่มที่ช่วยกันแต่ไม่มีใครทำเป็น ต้องใช้เวลา แม้ทำได้ ก็ยังไม่แน่ใจว่าใช่หรือเปล่า มีคำถามว่าทำอย่างไรจึงจะได้ดาวที่ดี ภายในเวลาที่เหมาะสม กลุ่มรู้สึกมีส่วนร่วม...
เราหันกลับไปทบทวนวิสัยทัศน์เดิมของสำนักวิชาฯ ที่มีการจัดทำไว้นานหลายปีแล้ว หมอฝนให้แต่ละคนประเมินแล้วให้คะแนนว่า ณ ปัจจุบันวิสัยทัศน์ดังกล่าวบรรลุเป้าหมายกี่% (นั่งตามจุดกำหนดคะแนน) มีคนให้คะแนน ๗๐%, ๖๐%, ๕๐% (เยอะหน่อย), ๔๐% และ ๓๐% ให้คุยกันภายในกลุ่มแล้วบอกเหตุผล
เป็นที่สังเกตว่าวิสัยทัศน์เดิมเขียนไว้ยาว จำกันไม่ได้ วิสัยทัศน์และพันธกิจไม่เชื่อมต่อกัน ไม่มีใครบอกว่าบรรลุ ๑๐๐% ไม่มีใครบอกว่า “ของฉัน” ไม่ถูกใช้ ไม่ถูกถ่ายทอด... หมอฝนบอกว่าต้องตั้งธงให้ชัดและถูกต้อง
พวกเราแบ่งเป็นกลุ่มย่อย ๓ กลุ่ม ช่วยกันหา Key word ของวิสัยทัศน์ที่ต้องการบรรลุในอีก ๕ ปีข้างหน้าจากจุดแข็งของสำนักวิชาฯ ในปัจจุบัน นำเสนอแล้วช่วยกันวิพากษ์วิจารณ์ เราพอใจ Key word เช่น High performance organization, บูรณาการการสอน การวิจัย และการบริการวิชาการ, สุขภาวะของทุกคน, เชิงรุก, มุ่งสู่สากล เราจะเอาคำเหล่านี้ไปเรียบเรียงให้เป็นประโยคที่กะทัดรัด ชัดเจน กินใจ จำง่าย ต่อไป
 |
 |
ซ้าย หมอฝน พญ.สกาวเดือน นำแสงกุล ขวา อาจารย์ทิพวรรณ บุญสนอง
หมอฝนขอตัวไปเข้าเวรที่โรงพยาบาลครบุรีต่อ ส่วนพวกเราก็ทำงานกันต่อในเรื่องการวางแผนพัฒนาอาจารย์ทั้งในด้านการศึกษาต่อระดับปริญญาเอกและการขอตำแหน่งทางวิชาการ รวมทั้งการพัฒนาในด้านอื่นคือการพัฒนาทักษะการใช้ภาษาอังกฤษ การใช้ IT ในการเรียนการสอน การวัดและประเมินผลการเรียน การพัฒนาคุณภาพข้อสอบ สิ่งเหล่านี้จะใส่ไว้ในแผนปฏิบัติการเชิงกลยุทธ์
เราจะมีการประชุมทบทวนและเกลี่ยภาระงานสอน เพื่อให้อาจารย์แต่ละคนมีเวลาสำหรับการทำงานวิจัย ในขณะเดียวกันก็มีไอเดียที่จะปรับปรุงการจัด rotation รายวิชาปฏิบัติการพยาบาลให้เหมาะกับอัตรากำลังของอาจารย์
กิจกรรมสุดท้ายของวันนี้ ผศ.ดร.สายฝน เอกวรางกูร และ ผศ.ดร.เกียรติกำจร กุศล ช่วยกันให้ข้อมูลเรื่องการประกันคุณภาพการศึกษาภายในและภายนอก ว่าตัวบ่งชี้ใดที่เกี่ยวข้องกับอาจารย์ ตัวใดที่สามารถทำให้ดีกว่าเดิมได้ เช่น การตีพิมพ์ผลงานวิจัย ควรเลือกตีพิมพ์ในวารสารที่อยู่ใน list ที่มีคะแนนการประเมินสูง การเก็บรวบรวมข้อมูลอย่างต่อเนื่องโดยเฉพาะในเรื่องการใช้ประโยชน์จากงานวิจัยและการบริการวิชาการ เป็นต้น
เลยเวลา ๑๘ น. ไปแล้ว เราปิดการประชุมและรับประทานอาหารเย็นร่วมกัน จำได้ว่าอาหารมีต้มยำทะเล ไก่ทอด ผัดผัก แกงเขียวหวาน และผลไม้
 |
 |
ดาราคาราโอเกะ
ปิดท้ายด้วยคาราโอเกะอีก ๒ ชั่วโมงกว่า
วัลลา ตันตโยทัย
