ถ้า ดอกลำดวน เป็นสัญญลักษณ์ของผู้สูงอายุ เพราะกลีบดอกแข็งแรง หอมเย็นชื่นใจ บ่งบอกความงดงามของปัจฉิมวัย

ผมเกิดคำถามว่า แล้วดอกไม้อะไร น่าจะเป็นสัญญลักษณ์ของคนที่อยู่ในช่วงเวลาสุดท้าย

เคยมีคนตอบว่า ก็ ดอกไม้จัน ไง ที่ใช้ตอนเผาศพ เป็นมรณานุสติขั้นเลิศ

ตอนออกแบบโลโก้หน่วยชีวันตาภิบาล palliative care ของโรงพยาบาล ผมตั้งใจจะให้เป็นรูปคนนอนบนเตียง แต่มองไปมองมา ก็ดันเหมือนรูปดอกไม้จัน

ที่หน่วยรังสีรักษา เราก็เคยสอนคนไข้และญาติทำดอกไม้จันกัน ..แทบป้อนตลาดไม่ทัน แถมได้เตือนสติคนทำด้วย

ถึงตอนนี้ เพิ่งเกิดอาการปิ๊งแว๊บขึ้นมา หลังจากฟังเทศน์จากพระครูโสภณคุณาทร เจ้าอาวาสวัดคลองเปล ที่กรุณารับนิมนต์มางานปีใหม่รังสีรักษาปีนี้

ท่านเทศน์ถึง ดอกกล้วยไม้ กับชมรมห้องไอซียู


ตอนแรกผมก็ไม่เข้าใจมุกนี้ของท่าน

คิดว่า คงสื่อความหมาย ความสวยงามคงทนถาวร ต้องประคบประหงมเป็นอย่างดี เหมือนดอกกล้วยไม้

จนกระทั่งท่านกรุณาเฉลย ว่าให้ลองผวนคำกลับดู

อุแม่เจ้า! ท่านคิดได้ไงเนี่ย

บันทึกกันลืม

งานแพทยศาสตรศึกษา คณะแพทย์ ใช้รูปดอกกล้วยไม้เป็นสัญญลักษณ์ด้วย เพราะ

"กล้วยไม้ออกดอกช้า ฉันใด
การศึกษาเป็นไป เช่นนั้น
แต่ออกดอกคราวใด งามเด่น
งานสั่งสอนปลูกปั้น เสร็จแล้ว แสนงาม"

                         หม่อมหลวงปิ่น มาลากุล