* ขอนำผู้อ่านมาชมภาพของที่ระลึกจากการกระโดดร่ม :
- รูปร่มของทีมชาติจีนพร้อมคำอธิบาย.
- ภาพของทีมชาติสิงคโปร์ ขณะลอยตัวอยู่บนท้องฟ้า.
๖. เกาหลี. Korea Team.ปีนี้ไม่มาแข่งNo showed.
๗. ทีมมาเลย์เซีย. MalaysiaTeam. ทีมนี้ขับรถมากันเองจากภาคใต้ ผมไม่ได้ถามว่าพี่มาทางด่านสะเดา หรือด่านปาดังเบซาร์ แต่มาถึงโดยสวัสดิภาพ ก็ถือว่าสอบผ่านครับ. พี่แกมาถึงเอาช่วงบ่ายของวันสุดท้ายก่อนพิธีเปิดไม่กี่ชั่วโมง หัวหน้าทีมคนเดิมได้โทรคุยกับผู้เขียน..เพื่อถามเส้นทางด้วยน๊ะ.
๑๕. ผู้เขียนได้รับธงร่ม. - ที่ระลึกจากทีมจีน. ปี ๒๕๓๔.
๘.ทีมเนเธอร์แลนด์.Netherland Team. ทีมนี้ผมไปรับมาจากสนามบินดอนเมือง ผมช่วยขนของจนพี่แกเห็นใจ และให้ความเป็นกันเองครับ เรื่องดื่ม-กินกันนั้นบ่อยครั้งมาก. ผมจำไม่ได้แล้วว่าทีมเขาเลี้ยงผมกี่ครั้ง ? หลังจบการแข่งขันแล้วหลายๆทีมกลับบ้านกัน แต่ลูกทีมผมพากันเช่ารถมอเตอร์ไซค์ไปเที่ยวจันทบุรีต่อ ผมยังต้องส่งทีมที่เกี่ยวข้องขึ้นรถก่อนแต่รับปากไว้ว่า ค่อยไปเจอกันในวันรุ่งขึ้นเพราะได้ทำแผนที่กองร้อยให้ไว้แล้ว พี่แกมาหาผมแต่เช้า ในช่วงที่ผมเพิ่งจะออกเดินทาง จากสัตหีบ. เพื่อนอสจ.บอกผมว่าช่วงสายๆมีคนต่างชาติหลายคน ขี่มอเตอร์ไซค์มาหาหมวดที่กองร้อย เราจึงได้พบกันอีกในช่วงเย็นของวันถัดมา หลังจากที่ส่งนักโดดกลับกรุงเทพฯเรียบร้อยแล้ว เขาไปพักที่บังกะโลสายสัมพันธ์.พอพบกันแล้วผมก็พาเขาเที่ยว ดื่ม-กินกันตามร้านข้างทางบ้าง ตามร้านมีระดับบ้าง. ผมพาไปเดินดูเพชรพลอยตามร้านต่างๆบ้าง..คนพวกนี้มิได้เป็นพวกวัตถุนิยมจึงเดินดูเฉยๆ พี่แกคิดเสมอๆว่าเอาเงินไว้ซื้อเบียร์ดื่มดีกว่า. ผมบอกได้เลยว่านักโดดทีมนี้ทุกคนมีความสุขมากครับ.นอกจากเที่ยวที่พัทยากันแล้วเรายังมาลุยกัน.ที่จันทบุรีอีกด้วย.
๑๖. ของที่ระลึกจากทีมสิงคโปร์. - รับเมื่อ.ปี ๒๕๓๔.
ก่อนแยกทางกันผมพาไปเที่ยวที่ฟาร์มจระเข้ แถวทางเข้าน้ำตกกระทิง.แล้วกลับออกมาที่ถนนใหญ่ เราจากลากันบนถนนสุขุมวิท เขากลับพัทยาก่อนในขณะที่ผมต้องกลับไปปฎิบัติราชการชายแดนต่อ จนกว่าจะครบวาระ. ที่กองร้อยอสจ.จบ. การมาราชการของผมครั้งนี้ทำให้ผมมีโอกาสพบเพื่อนเก่าจากรร.วัดธาตุทอง. พี่แกจบหลังผมหนึ่งปีครับ.เพราะสอบตก.ตอนพบกันเขามาเป็นตำรวจทางหลวงประจำที่จันทบุรี ต่อมาเรามีโอกาสพบกันบ่อยขึ้น.แน่นอนครับตำรวจกับทหารเจอกันมันต้องก๊งกันหน่อย. เหล้าแบนโซดาสอง.
๙.ทีมสิงคโปร์. SingaporeTeam. ทีมนี้ผมไปรับมาจากสถานีรถไฟหัวลำโพงครับ ผมยังจำได้ว่า วันนั้นผมนั่งรถบัสที่ทางราชการจัดให้เพื่อจะไปรับทีมนี้ที่สถานีรถไฟหัวลำโพง เราออกจากสัตหีบกันแต่เช้า พอถึงกทม.ผมให้คนขับรถเลี้ยวซ้ายเข้าถนนพระรามสี่ ระหว่างมารอไฟแดงที่บริเวณสวนลุมพินี. แถวๆอนุสาวรีย์รัชกาลที่๖. พอรถเริ่มออกจากไฟแดงปรากฏว่า มีเด็กกระโดดขึ้นรถมา ๑คน ผมจึงถามไปว่าขึ้นมาได้ยังไง ?นี่ไม่ใช่รถเมล์น๊ะเออ..พี่แกไม่ยอมพูด..ไอ้เราก็นึกว่าขึ้นรถผิดแล้วทำเป็นหยิ่งไม่ยอมพูดด้วย ที่ไหนได้ไอ้หนูนี่เป็นน้องหม่องนั่นเอง !
๑๗. ผมกลับไปดื่มกันต่อที่จันทบุรี. - ผู้เขียนกับทีมเนเธอร์แลนด์. ปี ๒๕๓๔.
สมัยนั้นเรื่องคนต่างด้าว ยังไม่แพร่หลายเหมือนในปัจจุบันหรอกครับ พอรถมาจอดที่สถานีหัวลำโพงไอ้น้องก็ไม่ยอมลงเสียด้วยสิ พอทีมนักโดดมาพร้อมผมจึงต้องไปตามจนท.อาสาที่ตั้งเต็นท์อยู่แถวนั้นมาพาตัวไป แล้วเราจึงมุ่งหน้าสู่เมืองพัทยา โดยไม่ลืมที่จะแวะปั๊มเดิมแถวๆถนนบางนาตราด เพื่อให้ผู้โดยสารได้ใช้ห้องน้ำเสียก่อน.พอมาถึงพัทยาแล้วก็พามาลงทะเบียนเพื่อเข้าแข่งเป็นอันดับแรก หัวหน้านำทีมเข้าพักที่โรงแรม..ใกล้ๆกับรร.วินด์มิลล์นั่นเอง !
๑๐.ทีมไทย.ThailandTeam.ทีมของกองทัพบกและกองทัพอากาศ นำรถบรรทุกทหารมากันเองจากต่างจังหวัด นักโดดของกองทัพเรือส่วนใหญ่มือระดับอินเตอร์จากพันลว.นย. และสาวๆจากค่ายกรมหลวงชุมพร ฯมากันเองจากสัตหีบแบบเช้ามาเย็น-กลับ..ทางนย.ได้จัดรถให้บริการ ตลอดการแข่งขัน.*ช่วงที่เข้ามาในเขตกทม.นั้นผมพยายามโทรติดต่อกับพี่ชายทหารบก.แปลกครับโทรติดแต่ไม่มีผู้รับสาย พอมีผู้รับสายเออดูสิ!พี่ชายผมกลับไม่อยู่ที่ทำงาน ผมจึงต้องพลาดโอกาสในชีวิตครับ ช่วงนั้นพ่อผมเสียชีวิตจึงไม่สามารถติดต่อใครได้. ในที่สุดมีผมคนเดียวที่มิได้ไปกราบพ่อเป็นครั้งสุดท้าย มารู้อีกครั้งตอนจบการแข่งขันแล้ว.
๑๘.ทีมสิงคโปร์มอบของที่ระลึกให้ผู้เขียน.-ที่สนามแข่งศาลาว่าการเมืองพัทยา. ปี ๒๕๓๔.
ผมกลับไปปฎิบัติงานที่ชายแดนจันทบุรี..จึงได้รับจดหมายจากพี่ชาย ผมเสียใจมากครับที่ต้องกลายเป็นลูกที่ไม่ดี ทั้งที่มิได้ตั้งใจ..ผมต้องกราบขอโทษคุณพ่อ มา ณ ที่นี้ด้วยครับ.งานต่างๆพี่-น้องผม ได้ดำเนินการเรียบร้อยไปแล้ว. พอเริ่มการแข่งขันประชาชนทั้งคนไทยและชาวต่างชาติ ก็มามุงดูกันจนแน่นสนามไปหมด. บางคนนำของเข้ามาขายจนมีรายได้เป็นกอบเป็นกำทีเดียว. มีประเภทน้ำดื่ม ก๋วยเตี๋ยวต่างๆ แม้จะเป็นเพียงระยะสั้นๆของการแข่งขัน.ที่สนามบริเวณที่ว่าการเมืองพัทยา ซึ่งจัดเป็นที่แข่งขันนั้น ประชาชนมาชมกันเนืองแน่นเพราะไม่มีการเก็บเงินค่าชมแต่อย่างใด ? คนไทยและชาวต่างชาติ-นักท่องเที่ยวที่ไม่ติดธุระก็มากันเนืองแน่นตลอดการแข่งขัน จนท.ประจำทีม.ส่วนใหญ่ก็ยุ่งกันพอสมควรเพราะมีคนทำงานจริงน้อยกว่าจนท.ซึ่งจัดมาให้..บางคนมีธุระมากกว่าที่จะมาทำงานแบบนี้ เคยได้ยินไหมที่เขาเรียกว่า..พวกธุระเยอะไงล่ะ !สายๆวันนี้ร่มแรกเริ่มลงแตะพื้นสนาม การแข่งขันดำเนินไปด้วยดีครับ.จนท.ต่างๆที่หิวก็สามารถหาซื้อกินได้ในบริเวณสนามแข่งนี่แหละ !อาหารต่างๆยังไม่แพงเหมือนในปัจจุบันหรอกครับ. มื้อเย็นต่างคนต่างก็ถูกทีมของตนชวนไปทานด้วย เราจึงไม่ค่อยได้เจอกันนอกจากถ้าอิ่มเร็วก็ยังสามารถกลับมา ฟังนิทานลามกก่อนนอนได้เสมอ. *หน.ทีมเชิญไปกินมื้อเย็นตามปกติ ระหว่างนั้นเขาอยากทราบว่าจะต้องทำอย่างไร ?
๑๙. ผู้เขียนกับทีมต่างชาติและผู้การสุวิทย์. - ที่ร้านอาหารไทย. ปี ๒๕๓๔.
ถ้าจะมาจัดเลี้ยงหลังการแข่งขัน.ให้กับลูกทีมและจนท.ประจำทีม.ทางกัปตันหรือหัวหน้าบ๋อยมาอธิบาย และเสนอรายการอาหาร ผมมีหน้าที่แปลให้หัวหน้าทีมฟัง..สรุปแล้วเขาตัดสินใจจะใช้สถานที่แห่งนี้โดยจ่ายเงินมัดจำก่อนตามที่ทางร้านเรียกเก็บก่อน. ผมจำไม่ได้แล้วครับว่า สองพันหรือสามพันบาท. ส่วนมื้อเย็นปกตินั้นก็จบลงด้วยดีครับ การแข่งขันยังดำเนินไปเรื่อยๆจนก่อนวันสุดท้ายทีมสิงคโปร์ทั้งหมดก็มาที่ร้านนี้พร้อมกับผู้เขียน เราดื่มกินกันไปคุยกันไปอย่างสนุกสนาน เพราะพรุ่งนี้ก็ต้องจากกันแล้ว. โดยไม่รู้ว่าจะมีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้น ตอนเรียกมาเก็บเงิน. ที่จริงเราจะต้องจ่ายอีกไม่เต็มจำนวนเพราะวางเงินมัดจำไว้ก่อนแล้ว. พอเรียกเก็บเงินปรากฏว่าถูกกัปตันหรือหน.บ๋อยโกงครับ พี่แกโกงเราแบบหน้าด้านๆ..ด้วยการรับเงินจากเราไปแล้ว พี่แกไม่ยอมไปให้ที่เคาน์เตอร์ พอถึงเวลาจ่ายเงินจึงรู้ว่าไอ้หมอนั่นไม่ยอมมาทำงานอีกต่างหาก. ดีน๊ะครับที่ทางผู้จัดการทีมไม่เอาเรื่องและได้จ่ายเงินไปเต็มจำนวน ผมละอายใจมากครับทั้งๆที่ไม่ได้มีส่วนเอี่ยวด้วย..แม้แต่บาทเดียว.เออ..ทำไมเขียนเหมือน อยากจะมีส่วนด้วยจริงๆ ? แม้ทีมสิงคโปร์นั้นจะจบเรื่องแล้วก็ตาม.. แต่ผมยังไม่จบครับเพราะถือว่าพี่บ๋อยทำให้ผมต้องด่างพร้อย.
๒๐.ผู้เขียนกับเพชรเกษมและทีมสิงคโปร์ -มื้อเย็นปกติที่ร้านใกล้ที่พัก พัทยากลาง.ปี ๒๕๓๔.
หลังการแข่งขันก่อนปิดงานในสนามแข่ง มีงานเลี้ยงระหว่างนักกระโดดร่ม. จนท.ต่างๆ ผู้ให้การสนับสนุนรวมทั้งสปอนเซอร์ต่างๆ ที่บริเวณพัทยากลาง. บริเวณพื้นที่ว่างข้างๆทิฟฟานนี่ เป็นงานเลี้ยงแบบโต๊ะจีน มีการนำสไล๊ด์มาฉายโชว์ในกิจกรรมการแข่งขัน การไปรับทีมต่างๆจากสนามบิน กิจกรรมในสนามแข่ง ฯ มีการกล่าวปิดงานอย่างเป็นทางการ แล้วจึงเลี้ยงเครื่องดื่มและอาหาร ใช้เวลาประมาณสองชั่วโมงแล้วจึงแยกย้ายกันไป.หลังงานเลี้ยงผมถือโอกาสกลับไปกินแก้แค้นเสียเลย.ผมเดินเข้าไปที่ร้านเดิม ฉายเดี่ยวด้วยน๊ะ ! สั่งเบียร์มาสองขวดพร้อมกับแกล้มหนึ่งอย่างคงจะได้ที่มาแล้ว. มิฉะนั้นคงไม่กล้าทำเป็นแน่.ดูผมทำสิครับ. ผมถามหาบ๋อยคนเดิม พี่แกยังไม่มาทำงานอีกตามเคยเพราะพี่แกรู้ว่า การแข่งขันจะจบลงแล้วและคงตั้งใจกลับมาทำงานช่วงที่คู่กรณีเดินทางกลับแล้ว. ก่อนที่จะลุกออกจากร้านผมวางเงินไว้สิบบาท. เพื่อป้องกันข้อหากินแล้วไม่จ่าย ใครจะจำไปใช้ก็ได้. เพราะยังไงๆเราต้องไม่โดนข้อหากินแล้วไม่จ่ายแน่ๆ ถ้าโดนจริงๆจะโดนข้อหาจ่ายไม่ครบต่างหาก. เบากว่ากันหน่อย.ผมนำเงินเหรียญสิบมาวางไว้บนโต๊ะ แถมยังบอกให้พนักงานสาวโทรไปตามตำรวจให้มาเอาเรื่องผม.
๒๑. ทีมสิงคโปร์ - จีนและผู้เขียน.บนรถ. - จากที่พักไปสนามบิน. ปี ๒๕๓๔.
ก่อนเดินออกจากร้านยังคุยเสียด้วยน๊ะ ผมเป็นนายทหารติดต่อทีมกระโดดร่มและ พักอยู่ที่โรงแรมตรงข้ามไปจับผมได้ทุกเวลาเลยน๊ะ เก่งจริงไอ้อ้วนใครพูดว๊ะ ? อย่างไรก็ดีก่อนกลับสัตหีบ ก็ยังไร้ร่องรอยตำรวจที่จะมาดำเนินคดีกับผู้เขียน..แน่นอนครับถ้าเป็นท่านผู้อ่านล่ะครับ !ท่านจะกล้าประณามร้านและพนักงานตัวเองหรือ? แม้การแข่งขันครั้งที่สองจบลงด้วยดี ผมยังจำเรื่องไม่ดีที่เกิดขึ้นกับทีมที่ผมรับผิดชอบได้เสมอ.อ่านถึงตรงนี้แล้วโปรดระมัดระวังให้ดีถ้าต้องไปวางเงินมัดจำให้ใครแบบผู้เขียน.เวลาทีมเนเธอร์แลนด์ไปทำการแข่งขัน ผมก็เดินไปคุยกับทีมสิงคโปร์เพื่อนเก่าเสมอๆ เครื่องมาถึงบริเวณสนามกระโดดแล้วรอบนี้เป็นการแข่งประเภทต่อร่มครับ เรายังนอนดูตามปกติเพราะไม่ผิดกติกา.ดีกว่าแหงนคอดู. พอนักโดดเปิดร่มแล้วทุกคนก็พยายามนำร่มเข้ามาให้อยู่เหนือร่มล่าง.แล้วนำร่มของตัวเองเข้าไปทางด้านหัวของร่มด้านล่าง แล้วก็ลงนั่งอย่างระมัดระวัง..ระหว่างที่นั่งลงก็จะใช้เท้าเกี่ยวเข้ากับร่มของคนข้างล่าง ที่สำคัญทุกคนต้องพยายามดึงร่มตัวเองเข้ามาให้เร็วที่สุด พอต่อร่มเสร็จแล้วนักโดดทั้งทีม ต้องรอให้ได้ตามเวลาที่กำหนด. ก่อนที่จะค่อยๆแยกออกจากกันด้วยความระมัดระวัง..
๒๒. งานเลี้ยงก่อนปิดการแข่งขัน. - ที่พัทยากลาง. ปี ๒๕๓๔.
มิฉะนั้นร่มอาจเกิดการเกี่ยวพันกันได้ ทีนี้จะทำให้เสียคะแนนหมดเลยเท่านั้นยังไม่พอน๊ะ พอลงถึงพื้นแล้วต้องถูกตำหนิตามลำดับชั้นเป็นแน่ ! ระหว่างที่ร่มลงสู่พื้นนั้นผมสังเกตุว่าทีมออสเตรเลีย Australia Team.กับทีมไฟล์อิ้งดั๊ทช์แมนนั้น Flying Dutch Man. มีการแข่งลงพื้นกันอย่างโลดโผนและรุนแรง จนผู้ชมในสนามต้องตบมือให้ทุกครั้ง ผมเองยังสนุกไปกับเขาด้วยเลยครับ พอลูกทีมนำร่มมารวมกันที่เต็นท์ก็ได้เวลาที่จะกลับที่พักกันอีกแล้ว ช่วงเย็นทีมใดกระโดดเสร็จแล้วก็สามารถกลับที่พักกันได้เลย ผู้คนจึงเริ่มบางตาลงและรอบสนามแข่งนั้น ความมืดเริ่มจะเข้ามาครอบงำแล้ว. พรุ่งนี้เป็นการแข่งขันวันสุดท้ายในรอบตัดเชือกกันแล้ว จะได้รู้กันเสียทีว่าทีมใดบ้าง ? ที่จะสามารถครองถ้วยได้ ช่วงบ่ายจึงมีนักโดดต่างชาติบางทีมได้เตรียมข้าวของมาไว้ที่สนามแข่ง คงตั้งใจว่าถ้าจบการแข่งขันแล้วจะเดินทางเข้ากรุงเทพฯกันเลยจะได้ทันเที่ยวบินตอนกลางคืน. พอร่มชุดสุดท้ายลงถึงพื้นแล้ว นักโดดทั้งหมดรวมทั้งผู้เขียนก็ออกมากอดกันเป็นวงกลม ทุกคนร่วมใจกันร้องเพลงโอแลงไซกันอีกครั้ง.ก่อนที่จะทำพิธีการปิดอย่างเป็นทางการ โดยมีทหารเรือในชุดขาวมายืนข้างประรัมภ์พิธี บรรดานักโดดก็ออกเดินตามป้ายชื่อทีม ที่เหลืออยู่. ผ่านประธานไปอย่างช้า-ช้า ภาพนี้ทำให้หลายๆคนตื้นตันใจ เพราะจะต้องจากกันแล้วในไม่ช้านี้. ทีมที่ตั้งใจเดินทางกลับโดยไม่อยู่ร่วมงานเลี้ยงก็ได้ขนข้าวของขึ้นรถบัสกันเลย เพื่อจะไม่ต้องตกเครื่องหรืออาจจะไปเที่ยวที่กทม.อีกคืน ก่อนกลับบ้าน.
๒๓.ผู้เขียน-กรรมการกลางชาวออสซี่ นขว.ทร. -ในพิธีเปิดบนศาลาว่าการเมืองพัทยา. ปี ๒๕๓๔.
ทางจนท.ประสานงานเรื่องรถให้กับทีมที่ต้องการเดินทางทันที ก่อนการปิดพิธีแล้ว.เราจึงลากันตรงนั้นจนกว่าจะพบกันอีก. Till we meet again.ทีมที่เหลือก็กลับที่พักกันก่อน. เพื่อเตรียมตัวจะเข้าไปที่งานเลี้ยงกันเลย. สมควรแก่เวลาแล้วหลายๆคนจึงทยอยกันออกจากงานเพื่อกลับที่พัก..ไปเตรียมการเดินทางในวันรุ่งขึ้น ทางเราได้ประสานงานให้มารับทีมใด..ที่โรงแรมไหนเวลากี่โมง ?คนขับรถ -ผู้เข้าแข่งขันทีมต่างๆทุกฝ่ายเข้าใจกันดีแล้ว จึงแยกย้ายกันไปทางใครทางมันผู้เขียนจำได้ว่า ยังพยายามที่จะกลับมานอนค้างที่ห้องเก็บของอีกหนึ่งคืน เอไม่รู้ว่าติดใจอะไรสิ ? ตอนเช้าได้ส่งทีมที่เหลือขึ้นรถแล้วก็เป็นคิวของตัวเอง ได้กลับบ้านกับเขาบ้าง.ท่านอาจจะไม่เชื่อผมก็ได้..ความซวยเข้ามาเยือนผมอีกครั้ง เกือบจะเกิดอุบัติเหตุทางรถยนต์ขึ้นกับผม.ระหว่างที่ผมนำคาวาคู่ชีพ กลับสัตหีบนั้น พอมาถึงบริเวณรร.พัทยา ๗ สมัยนั้นถนนยังเป็นเลนเดียวแล่นสวนทางกันได้. ปกติเวลาขับขี่รถผมมักจะดูกระจกมองข้างบ่อยๆ เพราะจะได้รู้เขารู้เราแถมยังปลอดภัยอีกต่างหาก อ่านแล้วใครที่ขับรถควรนำไปใช้บ้าง ไม่ผิดกติกา และไม่เสียเงินแต่อย่างใด ? มีรถเก๋งคันหนึ่งตามหลังผมมาด้วยความเร็ว และท่าทางพี่แกกำลังโมโห..
๒๔.พิธีปิดการแข่งขันในส่วนของนักโดด.- ที่สนามศาลาว่าการเมืองพัทยา. ปี ๒๕๓๔.
รถอีกคันเพราะพี่แกไล่แซงกันมาแบบเอาเป็นเอาตาย โดยไม่ยอมมองสักนิดว่า มีผมร่วมทางอยู่ด้วยในตอนนั้นถ้าคู่กรณีของพี่แกตาย ผมไม่สนหรอกครับแต่ ดันจะมาเป็นผู้เขียนน่ะสิ !ที่เกือบต้องตาย. ช่วงนั้นผมกำลังมองกระจกข้างของผม..และคาดการว่า..ไอ้คันนั้นต้องแซงรถอีกคันแล้วจะปาดมาโดนผมเป็นแน่ ผมรีบหักลงข้างทางทันทีแต่ยังประคองรถไว้อย่างมั่นคงครับ ไอ้คนขับรถมารยาทดีคนนั้น.พี่แกไม่สนใดใด ? ที่จะมาขอโทษขอโพยผมเลย. ผมจึงเข้าใจว่าทำไมโชเฟอร์เลือดอุ่น ที่จริงต้องบอกว่าร้อน.มันจึงยิงกันตายบ่อยๆ ขณะเขียนเรื่องนี้ ผมดูข่าวและพบว่าขนาดมืออาชีพแบบแท็กซี่นั้น พี่แกเพิ่งยิงกันตายสาเหตุเพราะขับรถแบบไม่รู้เรื่องนี่แหละ !อย่างไรก็ดีเขามักพูดกันเสมอๆว่า ทุกแห่งแม้จะมีคนเลวอยู่เต็มไปหมด แต่ก็ต้องดูให้ดีดีเพราะบางทีอาจมีคนดีแอบอยู่ด้วย. จริงทีเดียวและผมก็เชื่อแบบสนิทใจครับพอผมขึ้นมาจากข้างทางได้..คุณผู้หญิงที่นั่งมากับรถคันนั้นเปิดกระจกและตะโกนออกมาดังจนผมได้ยินอย่างชัดเจน. แม้ว่าหูผมยังถูกหมวกกันน๊อคปิดบังอยู่ก็ตาม เธอพูดแบบน่าให้อภัย.. “ ขอโทษค่ะ - ขอโทษน๊ะค๊ะ “ แต่จริงๆแล้วผมมิได้ติดใจเอาความตั้งแต่แรกแล้ว ผมจึงมิได้ยินดียินร้ายกับคำขอโทษของหล่อน แต่ก็ยังน่าชมเชยครับเพราะยังมีหลายๆคนที่ทำผิดแล้ว. แต่กลับไม่กล้าที่จะพูด“ขออภัยหรือขอโทษ.“ ทั้งๆที่คำพูดนี้มิได้ยากเย็นเลยแม้แต่น้อย ช่างเถอะครับเพราะยังไงๆ ผมก็ได้รอดมาจนถึงอีกสี่ปีต่อมา.
๒๕. ผู้เขียน ปัญญาและทีมออสเตรเลีย. ที่สนามบินดอนเมือง. ปี ๒๕๓๔.
เมื่อไม่นานมานี้ที่ฟลอริด้า นักกระโดดร่มจากหกประเทศ มารวมตัวกระโดดแบบเกาะหมู่ถึง ๑๘๖ คนเป็นสถิติที่มากพอสมควรในสหรัฐอเมริกา ซึ่งได้มีการบันทึกเอาไว้. ในการแข่งขันครั้งที่สองนี้ ผมมิได้เขียนเน้นหนักไปในประเภทของการแข่งขัน เพราะถึงอย่างไรการแข่งขันก็ยังทำการแข่งแบบเดิมครับ..ก็มี :
๑. การกระโดดประเภทแม่นยำ. = Accuracy.
๒. การกระโดดประเภทต่อร่ม. = Canopy Relative Work.
๓. การกระโดดแบบเกาะหมู่. = Relative Work.
ผมได้กลับมาเป็นจนท.ประจำทีมกระโดดร่มนานาชาติครั้งที่สาม ก่อนจะตัดสินใจอำลาจากกองทัพเรือ ในอีกหนึ่งปีต่อมา. มาถึงบรรทัดนี้ผมในนามผู้เขียน..ต้องขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่าน ที่ได้สละเวลามาอ่านเรื่องเขียนจากประสบการณ์จริงของผมด้วยดี เสมอมา.
๒๖.การกระโดดร่มแบบเกาะหมู่ที่มากที่สุด. - ขอบคุณภาพจากเน็ท.
ช่วงปีใหม่และคริตสมาส๒๕๕๕นี้ ถ้าท่านมิได้ไปไหนไกลนัก ผมยังจะทะยอยนำเรื่องมาลงให้ได้อ่านกันอีกครับ ขออำนาจคุณพระศรีรัตนตรัยฯ จงดลบันดาลให้ผู้อ่านของผมมีแต่ความสุข คิดสิ่งใดขอให้สมหวัง ตลอดปี๒๕๕๕ที่กำลังมาถึงนี้โดยถ้วนหน้า.
ด้วยความปรารถนาดีครับ.
โตนี่-ฟาง.
๒๓ ธ.ค.๕๔
* ผู้เขียนขอนำภาพในอดีต มาลงตามเทศกาลอีกครั้งน๊ะครับ.
"สุขสันติ์วันคริตสมาสและวันปีใหม่ทุกๆท่านครับ."
Merry Chrismas - 2012& Happy New Year - ๒๕๕๕.
* ขอบคุณภาพจากอินเตอร์เน็ท..
ยินดีด้วยนะคะ ลงภาพได้แล้ว ภาพที่สอง เท่ห์สุดๆ ค่ะ
อืม ใกล้จะมีโคบราโกลด์ ไว้จะส่งรายละเอียดไปให้ค่ะ
ดูภาพแล้วเหมือนสีค่อนข้างเก่าไปหน่อยนะครับ
เมอร์รี่คริตสมาสครับอาจารย์โสภณ..
คนเล่นพระหลายคนชอบของเก่าโดยเฉพาะพระที่เก่าเขาว่า..ราคาสูง..
ภาพชุดนี้บางภาพเก่า..บางภาพยังดูไม่เก่า..ทั้งที่เวลาผ่านมาตั้งแต่๒๕๓๔
ถึงอย่างไรผมว่ายังเหมาะสำหรับคนรุ่นใหม่..รุ่นเรา-ท่านๆก็สามารถชมได้เพราะว่า..เขาว่าคนเราพอสูงวัยแล้ว..มักอยากคุยแต่เรื่องเก่าๆ ดีครับเพราะลืมโรคอัลไซเมอร์ไปได้เลย.
สวัสดีปีใหม่ครับ.
โตนี่-ฟาง.
๒๖ ธ.ค.๕๔