การตัดสินใจเรื่องราวต่างๆ สำคัญที่สุดจะไปอยู่ที่คีย์คือ มันได้ประโยชน์อะไรบ้าง เข้าเงื่อนไข เป็นบริการหรือผลิตภัณฑ์ที่ลูกค้า ยอมรับ อยากได้ ชื่นชมเมื่อได้รับหรือเปล่า ที่ผมพูดอย่างนี้ก็กำลังชั่งน้ำหนักการตัดสินใจของเจ้านายในการจัดบริการภาครัฐน่ะ มันเป็นโจทย์ที่ท้าทายดีนะ คือเจ้าบริการของเรานี่มันเป็นอะไรที่ทำเพื่อการสวัสดิการ คือไม่มีกำไรนะ และที่สำคัญอีกข้อที่ตามมาก็คือ ต้นทุนที่ดำเนินการทุกตัวที่สามารถลดได้ต้องลดให้ต่ำที่สุด และยิ่งต้องชดเชยกับบางอย่างที่ไม่สามารถลดได้ด้วยแล้ว การตัดสินใจเกี่ยวกับการใช้เงินทุกอย่างยิ่งเข้ม เข้า คิดง่ายๆ ก่อนเลยคือทุกอย่างเจ้านายเลือกที่จะไม่ให้ก่อนเลยและลองให้บริการกันดูว่าสามารถยังคงได้ผลงานที่ยอมรับได้หรือเปล่า ผลงานที่ว่านี้ก็เติมความคาดหวังแบบท้าทายลงไปด้วยนะ เมื่อลูกน้องทำแล้วผลงานออกมามันพร่องอะไรตรงไหนอย่างไร ก็นำมาพิจารณาอีกครั้งหนึ่ง ด้วยมาตรการอย่างนี้ก็ทำให้หลายอย่างนะ ทำเสนอไปหรือคิดไปก็ชอบแห้วอยู่เรื่อย จริงๆ ผมผู้ปฏิบัติงานก็ไม่เป็นไรหรอก แต่เหนื่อยน่ะและรู้สึกว่าหากเป็นแบบนี้ความมั่นใจของเราจะพร่องและถอยหลังลงคลองแน่ๆ
ฉะนั้นเราก็ควรที่จะได้รู้ว่าเค้าใช้หลักอะไรในการตัดสิน เพื่อจะได้ทราบแนวโน้ม จะได้วางแผนความคาดหวังได้ถูก นำเสนองานได้ถูกจังหวะ ถูกหลัก ถูกใจ ก็ว่ากันไป นี่ก็เป็นเพราะเราตั้งใจทำงานมั๊ง หากเราลองถอยออกมาหน่อยก็คือท่านต้องการอะไร สั่งมาเราก็ดำเนินการให้ แบบนี้น่าจะง่ายกว่านะ แต่แนวทางแบบนี้ทำไปก็เซ็งๆ นะ ผมเลือกจะทำอะไรที่มีลุ้นดีกว่า สนุกกว่านะครับ สิ่งที่กำลังจะพูดก็คือการนำเสนองานไปก็ต้องทำให้ถูกกับบริบท นั่นคือหากการบังคับบัญชาเป็นลำดับชั้น การนำเสนอก็จะต้องสะท้อนภาพของหัวหน้าเราคือ ท่านเป็นคนรู้คุณค่า เราก็จะต้องมีผลงานที่นำเสนอออกไปแล้ว ผู้บริหารได้รับทราบรับรู้และมองกลับมาที่หัวหน้าเราจะต้องเห็นภาพของคนรู้คุณค่าของทรัพยากรอะไรทำนองนี้ งานที่ผมพูดก็เลยยากตรงนี้ หรือท่านคิดว่าอย่างไรครับ..นี่ก็เล่าสู่กันฟังเผื่อมีประโยชน์ในการปรับใช้นะครับ
