เรื่องราวของการเรียนกีฬาของลูกสาว เป็นเรื่องที่ยากเย็นกันทุกครั้ง  งวดนี้เค้าเรียนปิงปอง ต้องสอบปิงปอง พวกเพื่อนของเค้าก็ตั้งใจฝึกซ้อมกันเต็มที่ ทักษะก็ดีขึ้นโดยลำดับ จนพอคุมการตีได้ เลี้ยงลูกได้ดี คล้ายๆ ว่าจะเชื่องแล้วล่ะเจ้าลูกปิงปองจอมเด้ง..

และแล้ววันเวลาก็เคลื่อนมาจนถึงกำหนดสอบ เพื่อนๆทุกคนก็เข้าสอบผ่านกันไป พวกเด็กผู้ชายไม่ต้องเป็นห่วงถนัดกันอยู่แล้ว แต่ละคนก็มีเทคนิคแตกต่างกันไป เพื่อเอาตัวรอด ส่วนลูกสาวผมก็ต้องค้นหาวิธีการเอาตัวรอดเหมือนคนอื่นเช่นกัน เค้าเล่าให้ฟังว่า คุณครูสอบให้เดาะลูกปิงปอง 100 ครั้ง ส่วนตัวหนูเองจากการฝึกมาก็ทำได้นะ คือนับไปเรื่อยๆ แต่พอใกล้จะถึงร้อยปุ๊ปเนี่ย ตีลูกเสียทุกที

 

มันตื่นเต้นเพราะเรารู้ว่าจะทำได้เต็มนั่นเอง จากประสบการณ์ตรงนี้หนูก็ได้ปรับปรุงวิธีการคุมอารมณ์ หนูเลือกที่จะนับตัวเลขแตกต่างจากเดิม คือ นับหนึ่งถึงสามสิบจำนวน สองครั้ง และตามด้วยการนับหนึ่งถึงสิบ ปรากฏว่าหนูเดาะลูกได้ครบร้อยโดยไม่รู้ตัวเลย หนูมั่นใจและจะใช้วิธีนี้ในการสอบโดยสะกิดให้เพื่อนๆ ช่วยบอกหนูว่าพอได้แล้ว เพื่อหยุดการสอบน่ะ

เมื่อถึงการสอบน้องหยกก็ทำได้..สอบผ่านฉลุย...และด้วยเทคนิคที่คิดขึ้นเองด้วย

ส่วนผมเองผู้เป็นพ่อเมื่อได้ยินได้ทราบแบบนี้ก็ได้รอยยิ้มนะ เอ้อ.ทำกันเข้าไปได้ เข้าใจคิดนะคนเรา เรื่องก็มีแค่นี้แหละครับ