วันวานงานของใคร..?

ช่วงวันหยุดที่ผ่านมาเป็นอีกวันหนึ่งของครอบครัว  เราไปไหนไปกัน  วันนั้นต้องไปเชียร์ลูก ๆ เหมือนกับไปให้กำลังใจในการที่เขาได้รับคัดเลือกให้เข้าร่วมกิจกรรมของโรงเรียน

พอวันนั้นมาถึงเขาต้องตื่นแต่เช้า ๆ เตรียมตัวไปก็ดีเหมือนกันที่จะได้แสดงความกล้าทางสังคมมีเพื่อน ๆ ร่วมรุ่นกันบ้าง

ก็ถือว่าเป็นวันครอบครัวอีกวันหนึ่งละ

สิ่งที่ได้คือความรู้รักสามัคคีที่มีต่อกันในครอบครัวของเราของเพื่อน  ต่างก็มาให้กำลังใจลูก ๆ ด้วยกันทั้งนั้นเลยละ

คนที่สนุก ๆ คือเด็ก ๆ เล่นไม่รู้จักเหนื่อย  แต่คนที่เหนื่อยแทนคือคุณพ่อและคุณแม่ที่เฝ้าคอยย้ำเตือนลูกบ่อย ๆ เพราะเกรงจะได้รับอันตรายจากสิ่งแวดล้อมต่าง ๆ

แง่คิดได้จาก...คาลิล  ยิบราน (เขียน ) ระวี  ภาวิไล ( แปล ) ดังนี้...

บุตรของเธอ  ไม่ใช่บุตรของเธอ  เขาเหล่านั้น  เป็นบุตรและธิดาแห่งชีวิต  เขามาทางเธอ  แต่ไม่ได้มาจากเธอ  และแม้ว่าเขาอยู่กับเธอ  แต่ก็ไม่ใช่สมบัติของเธอ  เธออาจให้ความรักแก่เขา  แต่ไม่อาจให้ความนึกคิดได้... 

เพราะว่าเขาก็มีความคิดของตนเอง  เธออาจจะให้ที่อยู่อาศัยแก่ร่างกายของเขาได้  แต่มิใช่แก่วิญญาณของเขา  เพราะว่าวิญญาณของเขานั้น  อยู่ในบ้านของพรุ่งนี้  ซึ่งเธอไม่อาจไปเยี่ยมได้  แม้ในความฝัน...

เธออาจจะพยายามเป็นเหมือนเขาได้  แต่อย่าได้พยายามให้เขาเหมือนเธอ  เพราะชีวิตนั้นไม่เดินถอยหลัง  หรือห่วงใยอยู่กับเมื่อวันวาน...

บ๊าย...บาย...