* กลับมาที่ชายทะเลกองเรือยุทธการอีกครั้งน๊ะครับ เพราะที่ชายหาดนี้ทหารเรือที่นิสัยดีดียังมีอีกมาก.แต่ที่สำคัญไม่รู้ว่าโสดหรือเปล่า ?..คงต้องค้นหากันเองน๊ะ !
ผมจำได้ว่าได้มาใช้บริการเพียง๑-๒ ครั้งเท่านั้นและปีต่อมาไม่มีการจัดอีกเลย สงสัยว่าพอลูกน้องต้อนรับเป็นอย่างดี แต่เจ้านายกลับไม่ชอบใจก็เป็นได้ คุณเป็นถึงนาวาตรีทำไมต้องไปพะเน้าพะนอลูกค้าขนาดนั้น ? ดูเจ้านาย ชั้นเลวพูดสิครับ. ก็ลูกน้องทำดีอยู่แล้ว ทำไมไม่สนับสนุนเขาล่ะ ? แปลกแต่จริงว่ะ !
๑๔.ผู้เขียนพร้อมคาวาคันที่สองมาดูเรือ. - ที่ท่าเรือสัตหีบ.ปี๒๕๓๗.
ผมขออกนอกลู่นอกทางนิดน๊ะครับ.ผมถูกผบ.หน่วยในกองพลนาวิกโยธินเรียกให้มาแปล เรื่องการซ่อมทำรถยนต์ทหารนั้น ท่านพูดคล้ายๆกับเจ้านายของนาวาตรีท่านนั้นเลยครับ อั๊วะเป็นนาวาตรีทำไมต้องไปแปลให้จ่าฟังด้วยล่ะ ? แหมทำเป็นเข้ม แปลไม่ได้ก็ว่ามาเลยดีกว่าน่า. เราได้รับแจ้งจากพี่นวยว่า วันนี้ช่วงเย็นจะมีเรือเข้ามาเทียบอีก งานของเราก็คือการตรวจเชครถและอุปกรณ์ต่างๆ ที่นำลงจากเรือและบางรายการที่นำส่งออกไปกับเรือ.วันนี้ผมได้นำรถคู่ชีพคันใหญ่มาใช้งาน ช่วงสายๆผมนำลูกมือมาซักแห้ง - ล้างเสื้อเกราะกันกระสุน. เราทำกันในคลังห้า ตรงข้ามกับเรือสิมิลันจอดเทียบในปัจจุบัน.ช่วงบ่าย งานที่ทำประจำเริ่มเบาลงก็เลยแวะมาดูว่า เรือใกล้จะเข้าเทียบหรือยัง ? เสื้อเกราะที่หน่วยงานยู-เอ็นใช้นั้นมีสองแบบครับ เป็นสีน้ำเงินและลายพลาง ผมเชื่อว่าถ้าถูกยิงที่หัวผู้สวมต้องตายทุกคน ไม่ว่าจะสวมใส่สีใด ?เมื่อซักเสร็จเราต้องนำมาแพ๊ค Pack.ไว้บนพาเหรดและผูกมัดด้วยลวดรัดเพื่อรอทำการขนย้ายต่อไปยังประเทศโมแซมบิค.วันต่อมามีเสื้อเกราะและอุปกรณ์อีกหลายรายการ ต้องบรรทุกลงเรือเพื่อส่งออกไปกับเรือฟูจิซันมารู. MV. Fujisan Maru. ผมชอบงานที่ทำกับบริษัทนี้เพราะทางหัวหน้าเขาจะปล่อยมือเรา โดยไม่เคยมาจ้ำจี้จ้ำไชหรือต้องมาคอยตรวจผู้ปฎิบัติตลอดเวลา.
๑๕.ผู้เขียนกับกองเสื้อเกราะที่คลัง๕.ฮัลโหลถ้าเช่าคิดตัวละ๕บาท:วัน..ถ้าตกลงให้มาทำสัญญาด่วน.
ที่จริงผมว่าดีครับ เพราะผู้ปฎิบัติงานจะได้ภูมิใจที่สามารถทำงานได้เป็นเอกเทศ ถ้ามีปัญหาจริงๆจึงต้องไป ปรึกษากับพี่นวย.ผมมักจะไม่ค่อยมีปัญหา. ก็แหมทำงานกับทหารนั้นยิ่งกว่านี้หลายเท่านัก.งานตรงนี้ก็เหมือนเราเป็นหัวหน้างานนั่นเอง ! เราจะทำแบบชุ่ยๆเทียวหรือ ? หลังจากทำความสะอาดกันแล้วก็นำมาวางบนพาเหรดทันทีที่แห้ง สุดท้ายก็คือนำไปวางในที่ที่สะดวก.และพร้อมในการขนย้ายครั้งต่อไป ที่สำคัญต้องเชคยอดมาด้วยว่า มีเสื้อสีน้ำเงินกี่ตัว-สีพลางกี่ตัว ? เย็นนี้เรือลำที่ผมมาคอยเชคตั้งแต่ช่วงบ่ายได้เข้าเทียบ เสื้อเกราะจึงถูกขนลงเรือไปด้วย นอกจากนั้นยังมีรถขึ้นมาจากเรือ อีกจำนวนหนึ่งทางทหารเรือมีพลขับไม่พอ เพื่อความรวดเร็วผมกับสุเทพจึงได้มาช่วยขับรถจากเรือเข้าไปจอดยังพื้นที่พักรอ ซึ่งทางการท่าเรือสัตหีบได้จัดเตรียมไว้แล้ว ใช่ครับ..เสร็จเร็วเราก็ได้เลิกเร็วไปด้วย. เรากลับบ้านโดยอาศัยผ่านทางประตูสอ.รฝ. เพราะยังไม่ถึงกำหนดปิดประตู. ช่วงนั้นถนนจากท่าเรือมืดและอันตรายมาก ไม่มีหน่วยงานใด ?คิดที่จะติดตั้งไฟแสงสว่างกันเลย. มักจะมีพวกจี้ปล้นมาคอยจี้ผู้ขับขี่ ซึ่งต้องใช้เส้นทางสายนี้ แน่นอนครับตำรวจไม่เคยคิดจะจับใครเลย จึงจับไม่ได้สักราย. เพิ่งจะมาดูดีขึ้นช่วงจัดงานลูกเสือโลกเมื่อไม่นานนี้เอง พองานจบเออ..หญ้ารกยิ่งกว่าเดิม..ไอ้พวกไฟไหม้ฟางเอ๊ย !
๑๖.ผู้เขียน นายเอ็ดวินและเพื่อนร่วมงานไทย. - ที่คลังของกทส. ปี ๒๕๓๗.
รถชุดนี้ของยู-เอ็นส่วนใหญ่จะเป็นรถกระบะสี่ประตูมีแบบฟอร์จูนเนอร์รวมมาด้วย การส่งออกก็จะเริ่มจากการตรวจเชคมานีเฟส Manifest.แล้วขับรถจากพื้นที่จอดของการท่าเรือตรงมาที่ข้างเรือสินค้า จนท.จะนำเครนลงมารอ จนท.ด้านล่างก็จะนำแผ่นผ้ามารองที่ล้อรถทั้งสี่ล้อ พร้อมแล้วก็จะทำการยกขึ้นเบาๆ ถ้าไม่มีการลื่นไหลหรือขยับแต่อย่างใด ? จนท.เครนก็จะทำการยกขึ้นทันที..ผมกับสุเทพก็จะทำการจดบันทึกว่า คันไหนลงเรือไปแล้วบ้าง ปกติจะมีจนท.ส่วนนี้๒-๓ คน มาคอยจดบันทึก. ถ้าพบว่าหลงหูหลงตาไปบ้างก็จะมาเทียบกันภายหลังว่า ตรงกันหรือไม่ ? มิใช่ว่าผมเป็นคนช่างสังเกตหรอกน๊ะ แต่พบว่ารถหลายคันที่มากับเรือนั้น มีอุปกรณ์ประจำรถหายไปหลายอย่างก่อนนำลงเรือ ท่านผู้อ่านน่าจะทายถูกน๊ะว่าเกิดจากการกระทำของทหารหรือพนักงานบริษัทฯ การล้างทำความสะอาดจนท.บริษัทมิได้รับผิดชอบน๊ะครับ..นี่คือคำตอบ.สิ่งแรกที่เห็นเด่นชัดว่าหายไปจากที่ติดตั้งอย่างแน่นอนก็คือ ถังดับเพลิง ยางอะไหล่นั้นคงจะมีบ้าง และธงยูเอ็นที่ติดมากับเสาหน้ารถ บางคันยังดีน๊ะที่เสาธงยังอยู่ดีที่ไม่นำไป ทำด้ามเบ็ดตกปลา.ผมเชื่อแล้วว่าขโมยนั้นมีอยู่ทุกหนแห่งในโลกใบนี้. ในสหรัฐอเมริกาก็มีน๊ะครับ ถ้าใครเคยไปทุนทหารแบบผมก่อนไป คงจะได้ไปฟังบรรยายสรุปเขาจะบอกท่านเสมอว่า There are many thieves in USA. either.
๑๗. ผู้เขียนกำลังลอยตัว ในตำแหน่งริคเกอร์. - ที่คลัง๑๒ ไม่ง้อตัวสะแตนด์อินใดใด. ปี ๒๕๓๗.
ผมมีโอกาสเข้ามาทำงานที่คลังสินค้าขนาดใหญ่ ของการท่าเรือสัตหีบ อยู่ใกล้กับบก.ใหญ่ของการท่าเรือสัตหีบ ขณะเขียนเรื่อง.ปัจจุบันเป็นสำนักงานของบริษัทน้ำมันชื่อ เชฟร่อน Chevron.ภายในคลังนี้มีจนท.ของยู-เอ็นจากหลายชาติ มาปฎิบัติงานกันตามปกติ สุเทพกับผมไม่มีปัญหาเพราะสามารถสื่อสารกันได้. ผมมาพบกับเพื่อนร่วมงานผิวดำชาวโมแซมบิค..ชื่อนายเอ็ดวิน Mr.Edwin.เราคุยกันอย่างสนิทสนม.คนต่างชาติส่วนใหญ่จะเป็นมิตรครับเพราะมาทำงานในช่วงสั้นๆ จึงไม่อยากสร้างศัตรูนั่นเอง.! ผมเห็นนายเอ็ดวินนั่งฟังวิทยุอยู่ จึงถามเขาเฉยๆว่าซื้อมาจากที่ไหน..ราคาเท่าไร ?เพราะตอนนั้นผมยังไม่เห็นวิทยุรุ่นนี้วางขายในบ้านเรา เขาบอกว่าซื้อมาจากประเทศเขมรราคา ๒๐๐ บาท และบอกผมว่า.ก่อนกลับเขาจะยกให้ผม เออ.ดีน๊ะถามเฉยๆดันจะมายกให้เราเสียนี่ ! ที่จริงผมก็อยากได้เหมือนกันครับแต่ผมไม่เคยคิดจะเอาอะไรจากใครเพียงฝ่ายเดียว..จริงสิครับจะโกหกทำไม ?
๑๘.ผู้เขียนกับพนักงานกทส. - มื้อเที่ยงครับไม่กินก็มาร่วมวงคุยกันบ้าง เวลาเลือกตั้งจะได้สบาย.
พอพักเที่ยงผมนำคู่ชีพเข้าไปในกรมร.๑พล.นย. ทันที ผมไปหาซื้อเสื้อสีสด-แดงแจ๊ดมาหนึ่งตัว เพื่อแลกกับวิทยุดังกล่าว รู้สิครับคนผิวดำส่วนใหญ่นั้นชอบเสื้อผ้าสีออกแจ๊ดๆ ไม่ทราบว่าเพราะเหตุใด?สีพื้นพี่แกไม่เอาเสียด้วยสิ ! ผมกลับมาที่คลังก่อนบ่ายเล็กน้อยและยื่นเสื้อให้กับนายเอ็ดวิน เชื่อไหมครับว่าเขาดีใจมาก รีบทำความสะอาดวิทยุแล้วส่งให้ผมทันที โดยไม่ต้องรอให้ถึงวันเดินทางกลับเลยครับ.ผมมีโอกาสนำวิทยุเครื่องนี้ไปฟังที่บังคลาเทศด้วย ช่วงที่ไปเป็นล่ามให้กับ บริษัทขุดเจาะน้ำมันของเยอรมัน. พี่แกยังสามารถรับฟังได้ถึงสองสถานีทีเดียวจากญี่ปุ่นและจากบีบีซีของอังกฤษ.น่าเสียดาย. พอกลับเมืองไทยทางบีบีซี ได้ปิดการออกอากาศหลายภาษาเพราะประสบภาวะขาดทุน. ช่วงสายๆวันต่อมาเพื่อนรุ่นพี่ของผม มาตรวจพนักงานทหารและลูกจ้างกทส. เราคุยกันจนพนักงานหลายคนเริ่มจะรู้ว่า ผมเองก็เป็นข้าราชการด้วยแน่ๆ แต่มาแน่ใจจริงๆก็ตอนพักเที่ยงนี่เอง ผมรีบเปลี่ยนชุดจากพลเรือนมาเป็นชุดทหารนย.เพื่อกลับไปรับเงินเดือน.ที่ต้นสังกัด. สมัยนั้นยังไม่มีหน่วยใดเปิดใช้บัตรเอ ที เอ็ม แต่อย่างใด ?ล้าสมัยเสมอ. ตั้งแต่นั้นมาพี่แกค่อยเชื่อฟังผมบ้าง เวลาที่ผมจ่ายงานผมพบว่าบรรดาลูกจ้างกทส.นั้น นอกจากจะไม่ค่อยตั้งใจทำงานแล้วพี่แกมักจะแอบสังเกตว่าตู้คอนเทนเนอร์ใด ?บรรจุอุปกรณ์หรือวัสดุใดใดที่มีค่าบ้าง แล้วหาโอกาสกลับมางัดแงะบ้าง แอบหยิบไปช่วงทำงานเวลาที่ไม่มีใครเห็นบ้าง แม้จะยังเอาไปไม่ได้แต่พี่แกก็พยายามนำไปซุกไว้ตามป่าบ้าง ตามอาคารเก่าๆบ้าง.
๑๙.ผู้เขียน สุเทพ ฟิลด์ครอบครัวและนายพอล. -ที่สโมสรหาดนางรำ. ปี ๒๕๓๗.
เรื่องนี้ผมว่ากทส.ต้องทราบดี เพราะต่อมามีการปิดประตูที่สามารถทะลุไปออกหาดนางรำได้ ผมเคยถามยามจึงทราบว่ามีลูกจ้างหรือพวกขโมยมักจะนำของออกทางประตูนี้ ใครจะนำผ่านประตุใหญ่ ให้โง่ล่ะครับ ? อย่าหาว่าผมเขียนมั่วเลยน๊ะ มาดูเองเถอะครับพนักงานสมัยนั้นมีหมดทั้งเหล้า-ยาเสพติด และขโมย ที่เหลืออยู่ในรุ่นหลังๆนี้ส่วนใหญ่เป็นพวกรักดีปัจจุบันดีแตก ไปหลายรายแล้วครับ.สายวันนี้เราต้องย้ายคู้คอนเทนเนอร์ เพื่อส่งบางส่วนกลับไปที่บริษัทต้นทางที่ทางยู-เอ็นได้เช่ามา มีปัญหาเล็กๆเกิดขึ้นช่วงที่ผมประกาศรับอาสาสมัครปีนขึ้นไปผูกสลิง เพื่อยกตู้ขึ้นรถเทรลเลอร์ ผมถามหาอยู่นานไม่มีครับ ไม่มีใครอาสาแต่ผมไม่สนจึงกระโดดขึ้นไปแสดงเอง โดยไม่ง้อสะแตนด์อินแต่อย่างใด ? ทหารเรือไทยและลูกจ้างกทส. ต่างเงียบกันหมด เพราะนึกไม่ถึงว่าผมเองจะกล้าทำ มันจะขนาดไหนเทียวลูกพี่ ? งานขนย้ายจึงผ่านไปได้ด้วยดีแหมทีเงินกูจะเอา แต่พอให้ทำโน่นทำนี่..กลัวจนหัวหดต่อไปจะเป็นผู้นำใครได้ล่ะครับ ?ของง่ายๆแค่นี้ยังไม่ยากจะทำกัน.คิดผิดคิดใหม่ได้น๊ะครับ.ช่วงพักเที่ยงผมมิได้ออกไปกินข้าวที่ไหน ? จึงมีโอกาสนั่งคุยร่วมวงกับทหารเรือและลูกจ้างกทส. ในขณะที่เขากำลังกินมื้อเที่ยง ในบริเวณที่ทำงาน. จึงทำให้เกิดความสนิทสนมกันขึ้นบ้าง. บ่ายวันนี้ทางทหารเรือได้เลิกเร็วกว่าปกติ เพราะจะปล่อยให้แรงงานทหารไปรับเงินเดือนและเบี้ยเลี้ยงตามรอบครับ.
๒๐.ผู้เขียนกับคู่ชีพคันเล็ก. - ที่คลัง๕ การท่าเรือสัตหีบ. ปี ๒๕๓๗.
สุเทพกับผมยังทำงานกันต่อ แม้ว่าจะทำกันคนละแห่ง เรามีวิทยุที่สามารถติดต่อกันได้ครับ ทางยู-อ็นได้ให้วิทยุไว้กับทางบริษัทฯ เพื่อเป็นการสะดวกในการติดต่อประสานงานกันนั่นเอง !เย็นนี้ปลอดโปร่งเหมาะที่จะดื่มกันอีกแล้ว.ผมยังมิได้รับปากนายฟิลด์แต่อย่างใด ?เพราะเขาเลิกงานตามเวลา แต่ผมกับสุเทพต้องเลิกงานตามนายสั่ง พี่นวย. ทางบริษัทฯกำลังเชคเรือว่าลำต่อไปจะเข้าเทียบเมื่อไร ? ต่อมาได้รับแจ้งก่อนเลิกงานว่าเย็นนี้ไม่มีเรือเข้าเทียบ. ดีมากเพราะเราเองก็อยากให้เป็นเช่นนั้น เงินก็อยากได้ครับแต่เหล้าก็อยากดื่มเหมือนกัน.เป็นอันว่าเราได้ไปพบกับนายพอล , นายฟิลด์และครอบครัวที่หาดนางรำ. รำกันใกล้ๆนี่แหละ ! ผมจำไม่ได้แล้วว่าเราเลิกกันกี่โมง ? แต่ที่รู้แน่ๆคือไม่เกินห้าทุ่ม. เพราะที่หาดนางรำเขาปิดแค่สี่ทุ่ม. ผมมีโอกาสพาครอบครัวมาร่วมด้วย แฟนผมเป็นตากล้องเองครับ ! อยู่ดีดีผมคงไม่เอาลูกชายมาทำงานด้วยเป็นแน่ จำได้สิครับก็นายแบ๊งค์นั่งอยุ่กับนายฟิลด์ เพื่อนอิตาเลียโน่ของผมนั่นเอง. จริงๆแล้วเราร่วมวงกันบ่อยพอสมควรเพราะเขาเป็นเพื่อนที่ดี จบงานแล้วผมยังตามไปดื่มที่บ้านของเขาบ่อยๆ ซอยเทพประสิทธิ์ พัทยาโน่น ! จนวาระสุดท้ายที่เขาพาลูกและเมียกลับอิตาลี่. ช่วงที่ผมมารับงานนอกนี้ ชีวิตความเป็นอยู่ของผมก็ดีขึ้นกว่าเดิม. จริงๆน๊ะครับ.
๒๑.สุเทพ ม.เพื่อนรุ่นน้อง.ภาพโดยผู้เขียน. - ที่คลัง๕ การท่าเรือสัตหีบ. ปี๒๕๓๗.
ชีวิตทหารนั้น ถ้าไม่ได้ไปราชการหรือมีรายได้จากที่อื่นล่ะก็ ผมว่าชักหน้าแทบจะไม่ถึงหลังเลยล่ะครับ ! เรื่องการไปราชการของผมน่ะเหรอ ? ลืมไปได้เลยครับ แค่มีการประกาศให้ข้าราชการสมัครไปราชการได้ ช่วงเดือนตุลาคมทีไร ? ผมถูกระงับด้วยสายตาทุกทีสิเอ้า !นายใหญ่ของผมเคยพูดแบบหยิกแกมหยอกว่า..ลื้อไปเรียนต่างประเทศมาถ้าไปราชการแล้ว..ใครจะซ่อมรถพวกนี้ล่ะ ? ก่อนจะลาออกจากกองทัพผมเคยถามท่านจริงๆว่า.ถ้าผมตายใครจะซ่อมรถพวกนี้ล่ะครับท่าน ?ไม่มีคำตอบใดใด ? ในที่สุดผมไม่สามารถเกาะสมอต่อไปได้.จึงลาออกมาทำงานบริษัทฯกับเขาบ้างผมเชื่อว่า ชีวิตผมน่าจะไปได้ดีกว่าที่เป็นอยู่ เวลาผ่านไปประมาณสิบปีเท่านั้น เองครับผมมีบ้านและรถ ที่มาจากน้ำพักน้ำแรง ผมไม่อยากถามท่านหรือถามตัวเองเลยว่า ถ้าผมยังอยู่ในกองทัพจะมีของพวกนี้หรือไม่? งานที่นี่คงจะใกล้หมดลงแล้ว กระมัง ! เพราะหลายวันแล้วไม่มีเรือเข้ามาเทียบ จะว่าสาเหตุมาจากคลื่น-ลมก็ไม่น่าจะใช่ เพราะปกติถ้าเราไม่มีรายการไปกินมื้อเที่ยงที่ไหน ? เรามักจะมารวมตัวกันที่ร้านป้าน้อยหน้าท่านี้เอง เพราะร้านนี้มีอาหารหลายอย่างให้ลูกค้ามีสิทธิได้เลือกเช่น อาหารทะเล และอาหารอิสาน ฯ ระหว่างที่กินอาหารอยู่เราเห็นสภาพท้องทะเล ไม่มีคลื่นลมแต่อย่างใด ? ทางกทส.เริ่มเปิดให้มีการดำเนินธุรกิจกับหน่วยงานภายนอก และกำลังจะเปิดเป็นท่าเรือพาณิชย์บางส่วนด้วย.
๒๒. นายพอล สุเทพ ผู้เขียนและนายฟิลด์.- ที่บ้านก.ม.สิบ. ปี ๒๕๓๗.
ตกลงเย็นนี้ไม่มีเรือเข้าเทียบ และพรุ่งนี้เป็นวันหยุดนักขัตฤกษ์ แน่นอนครับบรรดาข้าราชการได้หยุดกันตามปกติ แต่งานบริษัทฯที่เราทำอยู่นี้..ไม่หยุดครับ.ผมอยากจะขอย้อนกลับไป เมื่อสามเดือนก่อนหน้านี้.ช่วงนั้นมีการฝึกร่วมผสมระหว่างนย.ไทยและนย.อม.ในพื้นที่สัตหีบ ผมมีโอกาสมาเป็นล่ามกับเขาเหมือนเดิมครับ จนเวลาผ่านไปกว่าสามเดือนแล้ว นร.ที่เป็นข้าราชการตามหน่วยนั้นได้รับเงินเบี้ยเลี้ยงกันจนครบ และน่าจะกินกันจนหมดไปแล้วด้วย ผมเดาเอาเอง. ผมแปลแทบตายยังไม่ได้รับเบี้ยเลี้ยงกับเขาเลยครับ แต่พรุ่งนี้ต้องได้แน่ๆ. ทำไมผมจะไม่รู้ล่ะครับ ? อ่านต่ออีกนิดแล้วท่านจะบอกตัวเองว่าเออ..จริงว่ะ ! แม้จะเป็นวันหยุดนักขัตฤกษ์ เราก็ต้องมาทำงานเข้าไปที่บริษัทฯแล้ว ยังไม่มีข่าวเรือเทียบแต่อย่างใด ?พี่นวยก็ปล่อยเราว่างไว้เพื่อรองาน ใครจะไปไหนก็ได้ในพื้นที่ ซึ่งสามารถติดต่อกันได้ทางวิทยุ..ผมกับสุเทพจึงวางแผนมาวอร์มคอด้วยเบียร์เย็นๆ แต่ราคาถูก. ที่สโมสรกรมร.๑พล.นย. เรามานั่งอยู่ด้านในไม่ไกลจากเคาน์เตอร์มากนัก. นั่งสักพักและกำลังปรึกษากันอยู่ว่าควรจะเริ่มจากเบียร์หรือเหล้าดี ? ทหารที่ให้บริการมาบอกเราว่า..ขออนุญาตครับ ผู้การให้มาเชิญเข้าไปร่วมวงในห้องสมาชิกสัญญาบัตรครับ ผมอดแปลกใจไม่ได้ว่าผู้การท่านใดกันแน่ ? ที่กล้ามาเชิญพันจ่าอย่างผม..ช่างกล้าแท้ๆ. แต่ก็ได้เดินตามจนท.ทหารไปด้วยดี พอพ้นประตูมาจึงร้องอ๋อ ! เพื่อนผมเองครับ..
๒๓.แม่โขงยอดสุราไทย.กับเพื่อนร่วมงานระหว่างรอเรือเข้าเทียบ.- ที่ท่าเรือสัตหีบ. ปี ๒๕๓๗.
ตอนเป็นนักเรียนจ่าผู้การท่านเรียนดีกว่าเรา จึงได้ทุนไปเรียนต่อที่รร.เตรียมทหารเป็นนาวาเอกและดำรงตำแหน่งผบ.กรมในขณะนั้น.เรานรจ.ทร.๐๙ หลายคน เฉพาะนย.๑๑ ก็ได้รับการประดับยศนาวาเอก ก่อนจะเกษียณอายุ. ยกเว้นผู้เขียนเพราะได้ลาออกเสียก่อนแม้จะเป็นแค่ พันเอกเอ๊ย!พันจ่าเอก.ยังดีครับที่ทร.ยังให้รับบำนาญอยู่.ขอขอบคุณกองทัพเรือ.ผมต้องบอกท่านเหมือนกับป๋าท่านหนึ่ง ที่ชอบมาถ่ายทำหนังบู๊ในพื้นที่ทร. ชอบใช้บุคลากรและอุปกรณ์ของกองทัพเรือเสมอๆ. มักจะปิดท้ายแบบเดียวกับผู้เขียนว่า..ขอขอบคุณกองทัพเรือ.. ผมกับสุเทพนั่งร่วมวงกับผู้การของผม ได้ไม่ถึงสิบนาทีด้วยซ้ำก็ต้องลุกหนีออกมา โดยยังไม่ได้ดื่มอะไรเลยแม้แต่หยดเดียว ผมยังเล่าไม่เสร็จครับ.ผมทราบดีว่าท่านผู้อ่านต้องอยากรู้แน่ๆ เพื่อนผู้การได้คุยกับผมแล้วถามว่า เออ..เดือนหน้าฝรั่งจะมาฝึกอีกแล้ว มึงมาเป็นล่ามหน่อยสิเดี๋ยวกูจะลงคำสั่งให้ ท่านพูดแบบนั้นจริงๆถ้าผมต้องแก้ไขให้สุภาพ แล้วมันจะได้อารมณ์ไหมล่ะ ?พอจะยืดหยุ่นได้ก็หยวนๆกันไปเถอะ ทำไมจะต้องเซ็นเซอร์กันขนาดนั้น ผมตอบความจริงกับผู้การ..หลังจากนั้นจึงคิดถึงและเข้าใจกับคำพังเพยที่ว่า “ ความจริงเป็นสิ่งไม่ตาย คนพูดความจริงอาจต้องตาย ” ผมได้ปฎิเสธแถมยังบอกเพื่อนผู้การไปว่า..ไม่เอาหรอก เบี้ยเลี้ยงเก่าสามเดือนกว่าแล้ว ยังไม่ได้รับเลย. ได้ผลโดยไม่ได้หวังผลเลยครับ.
* ผมได้พบว่าการมาดื่มที่นี่ดีเกินคาดเพราะ..ผมสามารถทำให้เงินเบี้ยเลี้ยงที่ถูกเจ้านายโกงไปนานแล้ว..กลับคืนมาได้..ใครว่าดื่มเหล้าแล้วไม่ดี..เออ..ไปไหนกันหมดล่ะครับ ? ยังไงๆก็กลับไปรอรับเบี้ยเลี้ยงได้เลยครับ..ฝีมือผมเอง..
ภาพลอยตัว เท่ห์ สุดๆ เลยค่ะ
ชอบรถโบราณ กำลังควานหา มานานแล้วค่ะ
แต่เห็นน้องชายบอกว่า ขี่ไปได้ไม่ไกลเท่าไหร่