หมออนามัยทุกคนต้องคุ้นเคยกับสำนักงานสาธารณสุข (สสอ.)

เพราะเป็นเหมือนบ้านหลังที่สาม...รองจากบ้านของเรา...และอนามัย

บ้านที่มาส่งรายงาน...ติดต่อราชการ...และประชุมอบรม

 

สองปีที่ผ่านมา...ผมสังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นของทีนี้

ต้นไม้...สมุนไพร...ดอกไม้...ดูร่งเริงและกระปี้กระเปร่าสีสันเขียวสดใส

หญ้าที่เคยรกรุงรังก็สั้นเขียวขจีเป็นระเบียบเรียบร้อย

 

เพราะมีลูกจ้างชั่วคราวคนใหม่...คนเดียว...และเป็นผู้ชาย

ชื่อ..."พี่หนุ่ม"...

เงินเดือนก็ไม่มากมาย เป็นลูกจ้างรายวัน...ทำความสะอาดข้างบนสำนักงานทุกห้อง

และต้องดูแลต้นไม้ใบหญ้าและความสะอาดข้างนอก

ความรู้สึกของผม...เปรียบเทียบความคุ้มค่ากับแรงงานและแรงเงิน

ช่างไม่คุ้มค่าเอาเสียเลย....

 

คงเป็นเพราะจริตตรงกันระหว่างผมกับพี่หนุ่ม...สิ่งนั้นคือ...

ชอบทำงานที่ไม่ใช่หน้าที่

พี่หนุ่มชอบปลูกผลไม้ เช่น กล้วย  ฝรั่ง มะละกอ และผลไม้ที่มี เช่น มะม่วง ขนุน

และชอบปลูกผัก สมุนไพร เช่น ตะไคร้  พริก ข่า ขิง ยี่หร่า

เอาไว้ให้หมออนามัยทุกคนกิน และแบ่งปันกลับบ้าน รวมทั้งแบ่งปันผุ้มาติดต่อราชการต่าง ๆ

พี่หนุ่มจึงเป็นคนแรกเมื่อผมมา สสอ. และเข้าไปทักทายตลอด

 

วันนี้เช่นกัน...ความรู้ที่ผมได้จากพี่หนุ่มเพิ่มเติม คือ

การทำปลูกหมัก จากสิ่งที่มีอยู่...เอาใบไม้ที่ร่วงแล้ว...ดินทับถมเก่าเก่า

แล้วนำมาทำคอกสุมอยู่รวมกัน...หลาย ๆ วัน

พี่หนุ่มเขี่ยสิ่งที่พี่ทำให้ผมดู...มันเป็นปุ๋ยได้จริง ๆ

ความร้อนยังระอุในคอกปุ๋ยหมักด้วย

 

นอกจากความรู้ที่ผมได้จากพี่หนุ่มแล้ว

ผมยังได้ความรักในงาน

และความสุขที่ซุกซ่อนกับงานเล็ก ๆ ...สิ่งเล็ก ๆ ...คนเล็ก ๆ

 

พี่หนุ่มทำให้ผมมั่นใจให้สิ่งที่ผมทำ และเดินต่อไปข้างหน้าอย่างงดงาม

โดยมีแรงบันดาลใจและความรักที่จะทำให้ของโลกของผม

เคลื่อนไหวต่อไป.............