ปรี๊ปร่อ ปรี๊ปร่อ ปั่บ ปั่บ ปั่บ ปั่บ บรึ้มมม เสียงนาฬิกาปลุกประจำสำนักข่าวดังขึ้น
เช้าตรู่วันนี้เรานัดกันจะขี่จั๊ก(จักรยาน)ไปถ่ายปกนิตยสารสไตล์ “ทุ่งหญ้า
ฟ้าใส sunshine และควายทุย” บทสรุปคือ
ปั้ก! หุบปากนาฬิกา แล้วเราก็....
นอนต่อ - -“
07.30น. เริ่มขยับยุกยิก แล้วก็ลุกมาบิดขี้เกียจ เริ่มตื่นขึ้นมาทีละนาง สองนาง ส่วนพวกนายๆทั้งสาม โน่น คิวท้ายๆ อิอิ แอบใส่ไฟ วันนี้ไม่ต้องแหกขี้ตาเช้ามากนัก
เพราะว่าเราสังเคราะห์อาหารเช้ากันเสร็จตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว เมนูสุดbasicของบ้านเราก็คือ “ข้าวต้มหมูสับปราบแดร๊กคูล่า” ชื่อกิ๊บเก๋มะ 555 แค่ใส่กระเทียมเจียวด้วยน่ะ อาบน้ำกันเสร็จสรรพ ก็มาหม่ำข้าวต้ม เช้านี้เรามีนัดกับสภาอสม. ตอน 9 โมงตรงที่โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพชุมชนก็เลยแอบรีบนิดๆ

09.15น. ขับรถมากันสองคันถึง รพสต. เราว่าเรารีบกันสุดๆแล้วเชียว อาจารย์เคยสอนไว้ว่านัดชุมชนไว้เวลาไหนควรมาเวลานั้นหรือมาก่อน เรารู้ซึ้งแล้วเพราะเค้ามาพร้อมหน้าพร้อมตากันหมด ทั้งรองผู้ใหญ่บ้าน , ผู้นำชุมชน , หัวหน้าอสม.
และอสม.จากหมู่บ้านต่างๆ เดินเข้าไปในห้องประชุมถึงกับอายเลย เลยต้องขอโทษขอโพยเป็นการใหญ่ เราไม่ได้ตั้งใจให้เค้ามารอเลยจริงๆ แต่คุณลุงคุณป้าก็ไม่ได้ถือโทษ ยังคงต้อนรับเราอย่างดิบดี พูดคุยกับเราด้วยความเอ็นดูเหมือนลูกหลาน เริ่มเปิดประเด็นเป็นการเป็นงานด้วยการชี้แจงให้พวกเค้าทราบว่า เราลงมาในชุมชนเพื่อจุดประสงค์ที่จะลดการเกิดโรคไข้เลือดออก และเราก็จะเริ่มงานจากการสำรวจชาวบ้านด้วยแบบสอบถามในวันศุกร์ที่ 9 ธันวาคมนี้ เนื่องจากจะมีการประชุมเรื่องเงินกองทุนหมู่บ้าน ชาวบ้านจะมารวมตัวกันเพื่อร่วมกันตัดสินใจ กลุ่มเราก็จะถือโอกาสนี้หลังจากที่เค้าประชุมกันเสร็จ ขอรบกวนเวลาอันมีค่าสักเล็กน้อยในการตอบแบบสอบถามของพวกเรา ทางหัวหน้าอสม.ขอให้เราช่วยให้ความรู้เพิ่มเติมในเรื่องของโรคไข้เลือดออกแก่เหล่าอสม.ด้วย เพื่อเป็นการทบทวนและเติมความรู้ที่อาจจะขาดหาย อสม.จะได้นำความรู้นี้ไปไว้แนะนำชาวบ้านในระยะยาวต่อไป เรื่องต่อมาก็คือ เราจะลงสำรวจแต่ละบ้านได้อย่างไร เราวางแผนว่าจะลงพื้นที่ในวันจันทร์ที่ 12 ธันวาคม ช่วงวันเสาร์อาทิตย์จะเป็นการเตรียมแบบสอบถามอีกชุดสำหรับการลงสำรวจบ้าน พี่อสม.เลยหาข้อตกลงแบ่งเขตกันในการพาพวกเราลงไปหาชาวบ้านในแต่ละโซน พร้อมทั้งบอกปัญหาในการสำรวจและปัญหาในการทำงานโครงการก่อนๆที่เคยทำมา ปัญหาใหญ่ที่จะทำให้พวกเราสะบักสะบอมได้มากเลยก็คือ หมู่6ของเรามีบ้านตั้งอยู่ห่างไกลกันมาก ลำบากในการเดินสำรวจเราอาจจะต้องใช้ระบบสุ่มเอาและชาวบ้านก็ไม่ค่อยอยู่บ้านจะออกไปทำงานตอนกลางวันกันหมดหรือไม่ก็อยู่ในสวน จับตัวยาก แต่พี่อสม.ก็สุดยอดจริงๆ เค้าบอกว่าเดี๋ยวเค้าแบ่งเป็นเขตๆให้เรา ถ้าจะไปเขตไหนก็ให้บอกก่อน เดี๋ยวพี่ประจำเขตนั้นจะช่วยบอกชาวบ้านให้อยู่บ้านให้ ประเสริฐมาก เค้าช่วยเราได้มากจริงๆ ส่วนปัญหาของโครงการก่อนๆหน้านี้ พี่อสม.ก็บอกว่ามันไม่สามารถทำให้โครงการนั้นยั่งยืนได้ ชาวบ้านจะตื่นตัวอยู่แค่ระยะที่รณรงค์เท่านั้น เราก็พอจะเข้าใจชาวบ้านล่ะนะ แต่เราลงมาคราวนี้ในฐานะผู้ดำเนินโครงการ เหอๆ ได้ยินก็เหี่ยวไปบ้างเหมือนกัน แต่ไม่เป็นไร พลังความคิดนิสิตแพทย์อย่างเรามีเหลือเฟือ มันต้องมีทางออกสิน่า เอาวะ สู้ตาย! คุยกันเสร็จ เราก็ขอความช่วยเหลือโดยให้พี่ๆอสม. ทดลองทำแบบสำรวจสำหรับชาวบ้านให้เราสักหน่อย หากมีคำถามใดอ่านแล้วไม่เข้าใจ หรือพิมผิดๆถูกๆ จะได้นำไปแก้ไขให้สมบูรณ์มากยิ่งขึ้น




11.30น. หัวหน้ารพ.สต.เคาะชามเรียกเรากินข้าว ไม่ใช่ละ ท่านชวนพวกเราไปจกข้าวเหนียวส้มตำใกล้ๆ รพสต. เดินเข้าไป เอ๊ะ! แม่ค้าและผู้ช่วยหน้าตาคุ้นๆ ทั้งคู่เป็นผู้สมัครประกวดฮูล่าฮู้ปในวันพ่อนั่นเอง ทักไปเค้าถึงกับเขินเลย ไม่ต้องเขินหรอกค่า แค่มาคราวหน้าลดราคาก็พอ 555 ร้านนี้เมนูเค้าหลากหลาย ล้วนแต่แซ่บเวอร์ ขึ้นป้าย “หมอชวนชิม”ไปโล่ดอย่างไรก็ตามเราก็ต้องขอขอบพระคุณท่านรองผู้ใหญ่บ้านในความกรุณาด้วยนะคะ ว่างๆเรียนเชิญมากรุณาอีก ฮี่ๆ


12.30น. กินกันจนอิ่มแปล้ ผู้นำชุมชนก็ขับรถพาเราออกดูขอบเขตของหมู่ 6 เห็นแล้วแทบเสียสติเพราะมันช่างกว้างใหญ่ไพศาลนัก อุดมไปด้วยสวนยางพาราเสียส่วนใหญ่ แต่ละบ้านก็ช่างห่างไกลกันเหลือเกิน แม้จะขี่จักรยานก็ยังอาจตายได้
แสงแดดแผดเผาร้อนเปรี้ยง เราคงเปลี่ยนเชื้อชาติกันได้ภายในไม่กี่ชั่วโมง งานนี้คงต้องวางแผนลงพื้นที่วันจันทร์นี้อย่างรอบคอบกันหน่อยแล้ว


13.00น. กลับมาบ้านพัก พักผ่อนกันประมาณครึ่งชั่วโมง หลังจากนั้นก็ได้เวลาสุมหัวเบลอๆของเรา ประชุมหาข้อตกลงสำหรับงานทั้งหมดที่จะลงมือกันในวันศุกร์นี้ ซึ่งก็คือ แก้ไขแบบสอบถาม และเตรียมหัวข้อรวมทั้งรูปแบบในการให้ความรู้แก่อสม.
17.00น. วงประชุมไล่ซังกุงห้องเครื่องไปเข้าครัว เย็นนี้เราจะกิน MK ที่สาขาบ้านสุขสันต์ ไปซื้อผักซื้อหญ้ากันมาตั้งแต่บ่ายสามโมงแว้ว อยากกันขนาดไหนคิดดู ตระเตรียมเรียบร้อย ได้ผักหั่นเสร็จมาสองกาละมัง ย้ำว่ากาละมัง! ลูกชิ้นเนื้อสัตว์และเต้าหู้อีกหนึ่งกาละมัง ยกหม้อหุงข้าวใบใหญ่มาตั้งกลางบ้าน แล้วเรายัดทุกอย่างลงไป รอเดือดแล้วกินนนนนน ทัพพีเอามาก็เท่านั้น ไม่มีใครรอใช้ ช้อนเรานี่แหละค่ะ จ้วงๆๆ แย่งกันกินนี่อร่อยสุดละ ต้มกันไปสามหม้อ สุดท้ายของสดก็ยังเหลือ จากนั้นก็นอนอืดค่ะ




20.00น. เรามาใช้อินเตอร์เน็ตที่สาธารณสุขอำเภอ เพื่อเตรียมตัวทำวีดีโอในการให้ความรู้อสม.ค่า เราเลือกวิธีนี้เพราะเล็งเห็นว่า จะเป็นวิธีที่สามารถดึงความสนใจได้ดีกว่าการยืนบรรยาย และหากได้กระแสตอบรับที่ดี เราสามารถเก็บไฟล์ไว้ใช้ต่อไปได้ คืนนี้คงต้องพลอตบทกันอีกยาวไกล
23.30น. กลับมาบ้านพัก ทำงานของตนเองต่อกันอีกคนละนิดคนละหน่อย เหน็ดเหนื่อยขนาดไหน ภาพนี้คงฟ้อง
ทายซิเพื่อนเราเหนื่อยจนตาย หรือว่านางplanking
งานนี้ต้องบอกว่า ถึงเราจะกินตลอดทั้งวัน แต่งานก็เดินอยู่นะ
หุหุ ++>FIGHTO ANGKIREE!!!
วันนี้ต้องขอลาเพียงเท่านี้นะคะ
ข่าวไว ใจสู้ รู้เขา รู้เรา รบร้อยครั้ง ชนะร้อยครั้ง กับ
สำนักข่าวเฝ้าระแวง (^.^)v
เน็ตหนู ไม่รู้เป็นอะร๊ายยย อัพรูปอยู่ก็เฟลไม่รู้หาย
มันอัพไฟล์ไม่ได้เลยค่ะ ท่านอาจารย์ที่เคารพ
ไม่สามารถอัพรูปลง gotoknow ได้ครับ
จึงได้อัพรูปลงที่เว็ปฝากรูปอื่นๆ แล้วนำลิงค์มาลงไว้ครับ
ตอบเรื่องภาพก่อนนะ
เข้าใจว่าทางG2Kกำลังปรับปรุงอยู่
การแก้ไขปัญหาแบบที่ทำอยู่ก็ได้ผลดีนี่จ๊ะ
เพียงแต่ภายหลังต้องจำให้ได้ว่าฝากไว้ที่ใด
ส่วนเรื่อง การรณรงค์เรื่องไข้เลือดออกให้ยั่งยืน
ยังไม่มีความเห็นเหมือนกัน
มีแต่กำลังใจจ้า
เห็นพวกเรา(ทุกกลุ่ม) มักจะพูดถึงการทำให้โครงการ กิจกรรมต่างๆ อยู่อย่างยั่งยืน ทำให้นึกถึงที่รุ่นพี่ปีที่แล้วกลุ่มแหลมสิงห์ ได้แนวคิดจาก อ.นพ. สัญชัย วัฒนา อดีตรองอธิบดีกรมการแพทย์แผนไทยและแพทย์ทางเลือกกระทรวงสาธารณสุข ปัจจุบันเป็นที่ปรึกษากรมการแพทย์แผนไทยและแพทย์ทางเลือก ดังนี้
หลักการที่จะทำให้โครรงการมีความยั่งยืนต้องใช้หลัก 3 ก ได้แก่
1) กรรมการ(แกนนำ)
2) กองทุน ในโครงการเราต้องมีแผนชุมชนรองรับ อาจจะเป็น เทศบาลหรือ อบต
3) กำลังคน ซึ่งหากมีแกนนำแล้วก็ไม่ยาก
ที่สำคัญคือต้องมีการลงมากระตุ้นชุมชนเป็นช่วงๆด้วย หากทำไม่ได้ก็อย่างน้อยต้องมีการติดต่อกับแกนนำอย่างต่อเนื่อง (ในประเด็นนี้พี่ขอเพิ่มว่าเป็น ก. ที่4 เกาะติด/กำลังใจ
อีกประเด็นที่สำคัญคือ ความยั่งยืนจริงๆแล้วความเป็นจริงโดยมากจะทำไม่ได้เพราะในอนาคต วิถีชุมชนเปลี่ยนไป ความรู้ใหม่ๆที่ดีกว่าความรู้เดิมก็ย่อมเข้ามาแทน ประเด็นที่สำคัญโครงการที่ทำควรคาดหวังว่าให้ยั่งยืนได้ในระยะหนึ่งจนกว่าจะมีสิ่งที่ดีกว่าเข้ามา
เด็กกำลังโต กินเข้าไปลูก (อิ่มหมีพีมันกันทั้ง 3กลุ่มเลยอ่ะ)จกปลาร้าบ่อยๆเตรียมนอร์ฟล็อกไปด้วยรึเปล่าจ๊ะ เพิ่งทราบว่าลูกศิษย์เรามีฝีมือระดับเชฟ(ไม่ใช่โรเล็ต)อยากชิมจัง
เรื่องงาน ลองหาตัวอย่าง case DHFที่เคยเป็นจริงๆในหมู่บ้านดูสิ(อาการหนักๆยิ่งดี) แล้วนำมาเป็นตัวตั้งในการกระตุ้นในด้านต่างๆที่เรามี aim ไว้
เจ๋งมาก สำหรับไอเดียด้านสื่อ electronic มาถูกทางแล้ว พวกเราเก่งอยู่แล้วนี่ ทำให้ simple เข้าไว้, relate กับสิ่งง่ายๆรอบตัวชาวบ้าน อาจใช้สื่ออื่นๆในชีวิตของเค้าเสริมด้วย (พูดง่ายเนอะ แต่เห็นพวกเราวันกีฬาสีแล้ว..น่าจะหมูมากๆ) รักกันไว้ ไม่เกี่ยงกัน สำเร็จแน่!!
ถ้าพิจารณาจากแนวคิด อาจารย์สญชัย
ชุมชนนี้ก็มี ก.1-3 แล้วนะ เพียงแต่ ก.3 อาจไม่เพียงพอต่อขนาดของชุมชน
ก.4 (อันนี้พี่คิดเอง ถ้ามาจากหน่วยเหนือมักใช้คำว่า กำกับ ติดตาม )มีรึเปล่า
ถ้าคิดแบบนี้จะมีโอกาสสำเร็จมากกว่า ไปเริ่มจากว่าชุมชนไม่ตระหนัก มองไปก็เห็นแต่ความว่างเปล่า (เป็นมิจฉาทิฐข้อนึงในการทำงานชุมชน...สาธุ)
3-5 วันนี้ภาวนาให้แดดไม่เปรี้ยงนะคะ กลัวว่า ไอติมจะเข้มกว่านี้ สาวๆที่เหลือ แนน มิงค์(สวยห้าว) กิ่ง ไม่ค่อยห่วงเพราะค่อนข้างโอโม่อยู่แล้ว ปูเปรี้ยวกับเอ๋ สู้ๆ อยู่แล้ว ถ้าไม่ไหวยกที่เหลือให้ 3 หนุ่ม...555
เป็นกำลังใจให้นะครับ พี่มีแนวคิดเกี่ยวกับการทำงานมาให้พิจารณานะครับ 5 หลักง่ายๆ 1. How to start ? จะเริ่มต้นอย่างไร ซึ่งน้องๆ เริ่มไปแล้ว 2. How to acheive ? ทำอย่างไรให้สำเร็จ น้องจะต้องทำในขั้นนี้เเล้ว 3. How to maintain ? น้องกลับไปแล้ว มันจะล้มไหม ทำอย่างไรไม่ไห้ล้ม 4. How to expand ? ในพื้นที่ใกล้เียงกัน น้องจะมีวิธีการอย่างไร ให้เค้าเอาไปทำอีก 5. How to be sustainable forever ? ทำอย่างไร ให้พัฒนาอย่างยั่งยืนและยิ่งๆ ขึ้นไป ขอฝากไว้ให้คิดนะครับ ^^ สำหรับเรื่องแบบสอบถาม หากสามารถทำแบบได้จนถง เป็น descriptive cross-sectional study ก็จะดีมากเลย จะได้เรียนรู้การวิเคราะห์และเเปลความหมายจาก SPSS
โอ้โห้ หายหน้าหายตาไปไม่กี่วัน กำลังใจและคำแนะนำเพียบ ขอบพระคุณมากๆค่ะกับทุกๆเสียงเชียร์ที่กดโหวตให้เรา ขอคะแนนเยอะๆตามระดับสีผิวที่จะเข้มขึ้นนะคะ พวกเราสู้ตายค่ะ แดดก็กลัว แต่กลัวงานไม่เสร็จมากกว่า ตอนนี้ทุกคนเตรียมหมวก ปลอกแขน ร่ม และครีมกันแดดspf99 กันยกใหญ่ 555 ใส่ครบก็แอบกลัวอ.สามภพจับadmitอยู่เหมือนกัน
ขอบคุณอ.ชัชวาลย์ และพี่บีครับ