the begining,,

โลกของเราวันนึงมีแค่ 24 ชั่วโมง แต่สำหรับพวกเรา 24 ชั่วโมงสำหรับวันนี้ ถือว่าน้อยเกินไป !


 
มึนงง -

 การเดินทางของพวกเราเริ่มต้นตั้งแต่ตอน 9 โมงกว่าๆ ด้วยของที่มากมายจนอาจารย์ต้องร้องว่า "โอ้โห !"ถึงเราจะออกตัวค่อนข้างช้า แต่ในที่สุดพวกเราก็เดินทางมาถึงรพ.แหลมสิงห์ตอนประมาณ 10.30 น. (ก็ยังช้าอยู่ดี :D)

ที่รพ.แหลมสิงห์เราได้เจอกับ"พี่จิ๋ม" ผู้ที่จะเป็นคนดูแลพวกเราทั้ง 10 คนไปตั้งแต่ต้นจนจบงาน พี่จิ๋มบอกกับเราว่านึกว่าพวกเราจะมาถึงตอน 9 โมงและพี่จิ๋มก็ได้นัดพี่ๆอสม.ไว้หมดแล้ว ทำให้พวกเราตกใจกันม๊าก *o*

เรารีบไปพบกับพี่ๆอสม.ที่ลานชุมชน คำแรกที่พี่ๆพูดกับพวกเราคือ "อสม.มากันตรงเวลานะจ๊ะ" ทำให้พวกเราใจหล่นวูบบบบบไปถึงตาตุ่มรีบขอโทษขอโพยพร้อมกับปรับความเข้าใจกับพี่ๆอสม.เป็นการใหญ่ แล้วจึงนัดหมายเวลาประชุมเป็นบ่ายโมง
หลังจากนั้นเรากลับมาที่บ้านพักแล้วจัดของ จริงๆเรียกว่าโยนของลงมาไว้บนพื้นก่อนจะดีกว่าเพราะพวกเราต้องรีบทำ brainstorm กันด้วยความรวดดดดเร็วววววววส์(มากๆ) เพื่อที่จะได้มีหัวข้อไปคุย ไปสอบถามกับพี่ๆ

ครึ่งวันแรกของพวกเราจึงผ่านไปอย่างรวดเร็วมาก ด้วยความ"มึนงง" เพราะตอนแรกพวกเราแต่งกายโทรมๆมาเพื่อทำความสะอาดชุมชนกันโดยเฉพาะแต่ตอนนี้ the plan has just changed แล้วจ้า

เบรนสตอร์ม หัวหมุนติ้ววว

ทักทาย,เป้าหมาย - 

หลังจากตอนเช้าผ่านไป เรารีบไปกันก่อนเวลาที่พี่ๆอสม.มาเพื่อให้พี่ๆประทับใจในตัวพวกเรามากขึ้น นั่งรอกันยิ่มแฉ่งต้อนรับพวกพี่ๆที่ค่อยๆทยอยกันมา
เมื่อพี่ๆมากันครบเราก็เริ่มซักถามสิ่งที่พวกเราได้รวบรวมความคิดกันมา โดยประเด็นคร่าวๆ ได้แก่ ข้อมูลทั่วไปของชุมชน การส่งเสริมสุขภาพที่เคยมีในชุมชมความคาดหวังของพี่ๆอสม.  เป็นต้น
นอกจากนี้เรายังได้พบอาจารย์วีระ ที่มาทักทายเราแบบน่ารักกุ๊กกิ๊กด้วยการปั่นจักรยานมา เป็นตัวอย่างที่ดีในเรื่องการดูแลสุขภาพจริงๆค่ะ :)อาจารย์ได้ให้ข้อมูลที่น่าสนใจมากๆสำหรับพวกเราคือปัญหาของชุมชนเกี่ยวกับการใช้ยาฆ่าแมลง อาจารย์บอกว่าในหมู่บ้านมีการใช้ยาฆ่าแมลงกันเยอะแล้วไม่มีการป้องกันที่ดี อาจารย์ยังได้ให้คำแนะนำเรื่องวิธีการป้องกันที่อาจารย์ได้ทดลองด้วยตัวเองอีกด้วย
มาถึงตอนนี้เรารู้สึกมีกำลังใจ ใจชื้นกันขึ้นมามากๆที่ได้รับการต้อนรับอย่างดีจากพี่ๆอสม.และจากอาจารย์ พี่พยาบาลรวมทั้งได้ได้ความหนักใจเล็กๆ กับโครงการและแผนงานที่ต้องทำต่อจากนี้เราได้ค้นพบปัญหาใหม่ที่พวกเราไม่เคยรู้มาก่อนว่ามีอยู่ในชุมชน และคิดว่าพวกเราจะสืบค้นหาปัญหานี้กันต่อไป

พบกับพี่ๆอสม.และอาจารย์วีระ 

 

กลับมาชำระล้างบ้าน เวลาของพวกเรามีค่าจริงๆ !


ชายทะเล-

 วันนี้วันพ่อ ! ใช่แล้ว วันนี้วันพ่อ ! ถึงแม้วันนี้พวกเราไม่ได้อยู่ฉลองกับพ่อของพวกเราแต่พวกเราได้มาฉลองให้กับพ่อหลวงของแผ่นดินของพวกเรา :)" ขอพระองค์ททรงพระเจริญยิ่งยืนนานนะคะ "พอได้กลิ่นไอทะเล พวกเราก็รีบวิ่งเข้าใส่ราวกับเด็กน้อยไม่เคยเห็นทะเลมาก่อนตอนกลางวันว่าสวยแล้ว แต่"ทะเลสีดำ ไม่มีแสงไฟ" ในค่ำคืนนี้กลับสวยยิ่งกว่า เพราะทะเลสีดำในคืนนี้มีกระทงเทียนลอยน้ำ หรือชื่อเป็นทางการว่าการลอยประทีปนั้นลอยเต็มท้องทะเลรวมกับแสงไฟที่ได้จัดวางอยู่ในน้ำอย่างสวยงามได้ลอยโคมด้วยนะเอ้อออ :Dเราเลยถ่ายรูปมากันเป็นร้อยแต่ปัญหาอยู่ที่ว่า เจ้าของกล้องเค้าลืมเอาสายต่อเข้าคอมมา โอ้วววววววววววววววววววววววว ! ทำให้ภาพออกมาเบลอๆอย่างที่ทุกคนเห็นกันแต่เจ้าของกล้องขอสัญญาว่า จะมีภาพชัดๆสวยๆมาให้ทุกคนเห็นกันอย่างเร็วที่สุด
หลังเรากินลมชมวิวชิ๊ลชิลกันอยู่ริมทะเล เราก็เริ่มสำนึกกันได้ว่าคงต้องกลับมาทำงานกันแล้วน้าเราก็ได้บึ่งกลับมาทำงานกันที่บ้าน แต่ทางเดินของเราไม่เคยโรยด้วยกลีบกุหลาบเพราะถ้ามีคนที่เพื่อนๆบางคนรู้ว่าใครแล้วขับรถ ;P ต้องมีคำว่าหลงตามมาด้วยแน่นอน
วันนี้ขอบอกด้วยความภูมิใจว่า หลงไป 5 รอบแล้วจ้าาาาาา :3
และค่ำคืนนี้หลังจากที่พวกเราประมวลผลข้อมูลวันนี้ที่ได้มาจากพี่ๆอสม. รวมถึงคิดแบบสอบถามที่จะไปออกสำรวจชุมชนกันในวันพรุ่งนี้โอ๊ะ ! สาระอยู่ตรงนี้แหละค่ะท่านผู้ชม ตรงที่คืนนี้เราได้ทำแบบสอบถามกันเสร็จแล้วและจะไปเริ่มออกสำรวจชุมชนกันในวันพรุ่งนี้ให้ได้มากที่สุด แค่ 200 กว่าหลังคาเรือนเอง จิ๊บๆ TT 
ให้กำลังใจพวกเราด้วยนะคะ

ทะเลสีดำ ไม่นานก็เช้า :D & อาหารมื้อแรกที่ร้านทะเลทองแบบจานด่วน


Special thanks-

-พี่จิ๋ม ผู้พิทักษ์ ผู้ให้คำแนะนำ ผู้ดูแลของพวกเรา

- ผู้ใหญ่บ้าน ที่ใจดีมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆ สามารถเป็นให้ทุกอย่างทั้งผู้อุปการะคุณหาทีวี โต๊ะเก้าอี้มาให้ แล้วยังช่วยมาซ่อมประตู เปลี่ยนหลอดไฟให้เราด้วย  ขอบคุณมากๆเลยนะคะ

- ขอบคุณพี่ๆอสม. ที่มาร่วมต้อนรับและประชุมกับพวกเราเป็นอย่างดี

- ขอบคุณาอาจารย์วีระผู้ใจดี ที่มาให้ข้อมูลและแนวทางดีๆกับพวกเรา

- และขอบคุณเพื่อนๆทุกคน ที่วันนี้ผ่านไปอย่างสนุกและมีความสุขมากๆเลย

- * หมายเหตุ : จริงๆแล้วบลอคนี้เรื่องราววุ่นวายน้อยกว่าความเป็นจริงมาก

หนึ่งวันวันนี้เราใช้กันอย่างเต็มเม็ดเต็มหน่วยจริงๆ

แต่คนเขียนง่วงนอนแล้วค่า ถ้ามีโอกาสอยากจะเล่าเรื่องทั้งหมดให้ทุกคนได้ฟังจริงๆ :)

ความสุขเล็กๆของเด็กหญิง