ตอนที่หนึ่ง

ตอนผมจบปริญญาตรี  ไม่ได้รับปริญญาเพราะเกิดยิงกันในธรรมศาสตร์ วันที่ ๖ ตุลาคม ผมสอบได้ที่หนึ่งได้ทุนเรียนต่อปริญญาโทที่นิด้า แต่ต้องสละสิทธิ บินมาเรียนต่ออเมริกา ประเภทมีบุญแต่กรรมมาบัง  เลยต้องออกมาทนลำบากเจอความหนาวความเย็นในต่างแดนจากวันนั้นจนถึงวันนี้  (เล่าเรื่องนี้ให้ลูกฟังว่าพ่อมาที่นี่มีกระเป๋าใบเดียว ยายให้เงินพ่อติดตัวมาหนึ่งหมื่นบาท(ไทย) มีแค่นั้นเอง  อีกสิบปีต่อมา พ่อได้แต่งงานกับแม่ของลูก มีลูกมาเกิด มีปัญญาส่งลูกให้เรียนหนังสือโดยไม่ต้องไปกู้เขามาเรียน มีบ้านให้ลูกอยู่  มีรถให้ลูกใช้  ชีวิตพวกลูกไม่ลำบากเหมือนชีวิตพ่อกับแม่ ที่ต้องไต่รถเมล์ รถไฟฟ้าไปเรียนหนังสือ หนาวก็หนาว  ลูกๆได้ฟังจำได้แม่น )   

ตอนจะขึ้นเครื่องบินแม่และพี่ชาย เพื่อนๆมาส่ง  พี่ชายยื่นหนังสือเล่มหนึ่งมาให้  หนังสือเล่มนั้นมีชื่อว่า ข้าพเจ้าได้เห็นมา ของศรีบูรพา พี่ชายบอกว่าอ่านแล้ว  เขียนมาเล่าเรื่องเกี่ยวกับชีวิตในต่างประเทศให้ฟังด้วยนะ  ผมก็รับปากพี่ชาย  แต่จนแล้วจนรอดก็ไม่ได้เขียนจดหมายอะไรไปเล่าให้พี่ชายฟังเลย ตอนนั้นพี่ชายทำงานราชการเป็นเสมียน  อีกสามสิบปีต่อมาพี่ชายได้เลื่อนขั้นเป็นอธิบดี มาได้เจอกันตอนท่านเดินทางมากับพระเถรานุเถระศิษย์ของพระอาจารย์หลวงตามหาบัว  ก็ยังไม่ได้เขียนเรื่องที่ค้างพี่ชายไว้

แต่ผมได้ขอหนังสือจากพี่ชายมาเล่มหนึ่งซึ่งชอบมาก  อ่านจนถึงทุกวันนี้ อ่านที่ไรก็ซึ้งใจทุกที เพราะยังทำไม่ได้

หนังสือเล่มนั้นชื่อว่า


 

คู่มือปฏิบัติพระกรรมฐาน

โดย พระมหาวีระ ถาวโร ศิษย์หลวงพ่อปาน วัดบางนมโค อยุธยา
เป็นหนังสือเล่มแรกๆ ของหลวงพ่อที่เขียนสมัยหลวงพ่อยังเป็นพระมหาวีระ หลวงพ่อได้อธิบายวิธีปฏิบัติพระกรรมฐานอย่างละเอียดตามที่ได้เรียนมาจากครู อาจารย์มากกว่า 18 ท่าน หลวงพ่ออธิบายวิธีปฏิบัติกรรมฐานแบบครบทุกหลักสูตรและทุกจริต อ่านเข้าใจง่าย เป็นหนังสือที่ควรมีประจำตัวไว้ เวลาเจริญกรรมฐานจะได้สามารถทบทวนได้ตลอด
อ่านที่ 1. เว็บพุทธภูมิ อ่านที่นี่ 2. เว็บหลวงพ่อฤาษี อ่านที่นี่ 


หนังสือต่างๆที่นำติดตัวมา ไม่ว่าจะเป็นนักหนังสือวิชาการ หนังสืออ่านเล่ม  ดูมันจะล้าสมัยไปหมดแล้ว  แต่ธรรมของพระพุทธเจ้า โดยเฉพาะหนังสือการปฏิบัติกรรมฐานเล่มนี้ ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานเท่าไรก็ยังเป็นความจริงอยู่เสมอ  อ่านทีไรก็มีความสุขทุกที  นึกถึงพระปัญญาคุณ พระกรุณาธิคุณขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าครับ