สองมือ ที่แกว่งไกว
ใบไม้ไหว เขยื้อนตาม
โหมแรง แต่พองาม
ในยามต้อง ประคองตัว
                                  
มือกร้าน กำไม้กวาด
กระวีกระวาด ขมุกมัว
เวียนวน จนเวียนหัว
จนเหงื่อท่วม มาโทรมกาย

แดดร้อน ระอุอ้าว
มันร้อนราว มิผ่อนคลาย
ก้าวย่าง ยักเยื้องย้าย
อยู่จนย่ำ สนธยา

กรำงาน ผ่านแดดฝน
อุทิศตน ทุกเวลา
หน้าที่ สิรักษา
บ่เลียขา แข้งผู้ใด

เศรษฐกิจ ที่พอเพียง
หลอมหล่อเลี้ยง เพียงพอใจ
ความสุข จะสุขได้
ยึดมั่นใน ความพอดี
                                        
มืองาน กร้านกล้าแกร่ง
อุทิศแรง เลี้ยงชีวี
ชีวิต ที่เหลือนี้
อยู่เพื่อใคร ยังไม่รู้  ฯ