สายฝนพึ่งจะหยุดตกไปในวันที่ผ่านมานี้ที่เมืองหาดใหญ่ แดนภาคใต้ของประเทศไทย ตอนนี้เห็นแสงแดดเจิดจ้าจนบางคนบอกว่าเมืองหาดใหญ่เตรียมฉลองปีใหม่กันแล้ว คือหายใจโล่งอกว่าสายน้ำคงไม่มาเยือนเหมือนคราก่อนนั้น
แต่ความแน่นอนคือความไม่แน่นอนนะครับผมว่าทำปัจจุบันให้ดีที่สุดก็แล้วกัน ผมเองก็หยุดวิ่งตอนฝนตกโดยเลี่ยงไปวิ่งหลังฝนตกแล้วบ้าง ถีบจักรยานเล่นบ้างชดเชยที่ไม่ได้วิ่งก็ดีไปอีกเก้าอย่างละ บางคนว่าฝนตกไม่มีเวลาไปออกกำลังกายเลย ผมว่าเราเลี่ยงบาลีกันไปอย่างนั้นละ เพราะทุกสิ่งมันขึ้นอยู่กับตัวตนของเรานะครับ
ยามเย็นเมื่อวานเลยพาครอบครัวออกไปสูดอากาศเย็นออกกำลังกาย พวกเด็ก ๆ ทำท่าอิดออดไม่อยากไป เลยหาอุบายว่าให้ถีบรถจักรยาน ก็เหมือนเขาอยากเอาชนะเราโดยเล่นท่าตัวอ่อนนวยนาด แสดงว่าคนเราไม่ชอบการบังคับนะอย่าข่มเขาโคให้ขืนกินหญ้าเลย พอเราชี้ทางสนุกว่า...มีน้ำขังในเส้นทางล้างรถรถจักรยานได้นะ เท่าละ คือเด็กสนุกกับการถีบจักรยานวิ่งผ่านน้ำขังในหลายจุดแบบสนุก ลืมและเพลิน...ที่จริงก้เราต้องการให้ถีบรถออกกำลังกายเขาเท่านั้นเองแล...
วกมาเล่างานสอนของตนเองวันวานที่ผ่านแล้วได้เข้าไปสอนบรรดานิสิต ป. โท สาขาวิชาไทยคดีศึกษาเลยเก็บภาพมาบันทึกไว้กำลังให้บรรดานิสิตนำเสนองานที่ได้อ่านมาวิเคราะห์แนวคิดและอธิบายให้เพื่อน ๆ ได้ฟังกันคนละเรื่อง
เพื่อความเข้าใจในวิถีชีวิตบนรากฐานทางวัฒนธรรมทางศาสนา โดยเฉพาะระบบคุณค่าและจริยธรรมในสังคมไทย ในภาพนิสิตกำลังนำเสนอเกี่ยวกับศาสนาและสัจจะ...
เป็นการนำเสนอจากหัวข้อที่ได้อ่านมาแล้วเพื่ออธิบายให้เพื่อน ๆ ได้แลกเปลี่ยนเรียนรู้ด้วยนั้นแล...แง่คิด...การเรียนไม่มีวันสายสำหรับผู้รักที่จะเรียนรู้.
ดีใจที่ฝนหยุดตก กลัวน้ำท่วมเหมือนปีที่แล้ว
สวัสดีครับ คุณนิภารัตน์
ทางใต้ดูเหมือนจะหมดฝนแล้ว ถึงมีก็คงไม่ท่วมแล้วนะครับผมว่านะ...อิ อิ อิ
ขอบคุณครับ