tags/lo">lor: #ff0000;"> 

ยกระดับหรือลดระดับ

 เรียนรู้จากกูรู หรือ เรียนรู้จากกูไม่รู้

 แผนยกระดับคุณภาพและมาตรฐานการศึกษา เป็นกิจกรรมที่จะเกิดเวทีการเรียนรู้ที่ดี หากมีกระบวนการใช้เครื่องมือการจัดการความรู้อย่างเป็นระบบ

221111V1.jpg?1322017275" border="0" />

 การถอดบทเรียน จากผู้ที่ประสพความสำเร็จ หาปัจจัยแห่งความสำเร็จ นำมา Share and Learn น่าจะเป็นหนทางที่ดี

 การมองภาพรวม ก่อนมองภาพย่อย เป็นประเด็นที่ อดีตครูแพทย์ คือ ศ.นพ.เกษม วัฒนชัย ได้เคยสั่งสอนในการอบรมผู้บริหารของโรงเรียนแพทย์

 ในมุมมองของ JJ การประกันคุณภาพ คือ การ LEARN เพื่อพัฒนา ตามแผน โดยดู “ร่องรอย ริ้วรอย ไม่ใช่ ทำไร่เลื่อนลอย”

 การตั้งเป้าหมายคงต้องใช้หลักฐานเชิงประจักษ์ ด้วยการวิเคราะห์ เจาะลึกเพื่อหาจุดยืนของตนเองก่อนที่จะดำเนินการตั้งเป้าหมาย และ ต้องมองจากทุกมุมที่มี Stakeholder เข้ามามีส่วมเกี่ยข้อง ไม่ใช่ "เห็นชอบมอบรอง เห็นด้วยผู้ช่วยทำ การกระทำเกิดจากการทำไร่เลื่อนลอย"

 ผลของการกระทำ ต้องมีร่องรอย ริ้วรอย ที่ดีที่สุด คือ หลักฐานเชิงประจักษ์ ที่เราเรียกว่า Evidence Base

 ประสบการณ์จากการเป็นสมาชิก G2K มาระยะหนึ่ง เครื่องมือที่ดี คือ "การบันทึก ร่องรอย ริ้วรอย ลงใน Blog อย่างต่อเนื่อง" ไม่ได้ทำไร่เลื่อนลอย หาอะไรก็ไม่เจอ หาอะไรก็ไม่มี หาอะไรก็ไม่ทันกาลเวลา

 หากเราใช้ Tag ที่กำหนดไว้อย่างเป็น ระบบ ใน Blog Gotoknow จะทำให้เราสามารถสืนค้น Evidence Base ได้ไม่ยาก

 นำบรรยากาศ การจัดแผนยกระดับคุณภาพ ของชาว มหาวิทยาลัยบูรพามาฝาก

JJ2011 ร่วมพลี ร่วมพัฒนา