" ขี้ " หรือเรามักมาพูดจากันให้สุภาพคือ อุจจาระ ซึ่งตรงนี้่ขออภัยกันไว้เลยว่าจะใช้คำตรงมันจึงจะได้อารามณ์แห่งจินตนาการ และเป็นการพิจารณาความเป็นจริงไปด้วยในเวลาเดี๋ยวกัน

  ซึ่งคำว่า " ขี้ " นั้นแน่นอนว่าใครๆก็ต้องขยะแขยงและรังเกียจไม่น่าเข้าใกล้ ซึ่งต้องขอเล่าความก่อนว่า ท่านเจ้าอาวาสหรือหลวงปู่ที่เป็นอาจารย์ของเราที่เราพูดถึง ในการเล่าความในบันทึกต่างๆนั้น ท่านได้มีจิตศรัทธามาสร้างกุฎิหลังใหม่ให้ท่านอยู่ ซึ่งทางพระผู้ที่ดูแลงานนี้ก็ได้ไปว่าจ้างผู้รับเหมามาทำการปลูกสร้าง (กะว่าทำกันแบบมาตรฐานเอากะว่าโมเดิร์นไม่มีที่ติกันก็ว่าได้

  แต่พอปลูกสร้างไปใด้สักระยะก็มีปัญหาในโครงสร้างบางประการท่านพระผู้ดูแลจึงบอกเราว่าไปช่วยดูให้หน่อยผมไม่ถนัดงานโครงสร้าง ก็ไปดูให้ละว่างั้นกุฎิไปถึงติเลยเอาแบบตามความผิดพลาดที่เห็นแล้วก็ให้แก้ตามสมควร แฮ่ๆ หนีเลยผู้รับเหมาหนีเลยเบิกเงินไปหลายแสนแล้วด้วยงานก็ได้ไม่มากทำงานผิดเองนี่หว่าให้แก้มาหนี ท่านผู้ดูแลก็เลยไปจ้างช่างชาวบ้านระแวกนี้มาเหมาแต่ค่าแรง ก็ทำกันไปจนเสร็จละแต่เราไม่เข้าไปดูอีกเลย (เดี๋ยวหนีอีก)

  ท่านหลวงปู่ก็เข้าจำวัดที่กุฎิหลังนี้ได้มาระยะหนึ่งแต่ปัญหาก็เกิดอีกว่าห้องน้ำเต็มไว แล้วระยะประมาณเกือบปีมานี้มีอากาศดันกลับไปที่ชักโครกด้วย ทีแรกที่ท่านเล่าให้ฟังก็เลยกราบเรียนว่าถ้าไม่หายเดี๋ยวผมลองแก้ไขให้ครับแต่ท่านก็บอกว่าตามช่างที่เขาทำมาดูก่อนให้เขาแก้ก่อน ก็เห็นช่างมาแก้นะ แต่มันก็ยังไม่หายท่านก็เลยสั่งให้ไปลองแก้ไขดูท่านก็แนะนำวิธีการให้ด้วย

   ก็แก้ไขไปประมาณสองเดือนแล้วแต่มาเปิดเห็นภาพก็เลยอยากมาเล่าให้ฟังเพราะสามาชิกที่ช่วยกันทำมีอะไรน่าสนใจกันอยู่

  ซึ่งต้องบอกว่าขี้ยาได้เล่นขี้อีกแล้ว " ไม่มีกลัว สบาย มีอะไรที่เราชาวขี้ยา จะทำไม่ได้ไม่มี ท่าทางไม่ดี มาดไม่มี แต่ลุยทุกด้าน "

  ซึ่งต้องอธิบายกันต่อว่า ถังบำบัดที่เราใช้ๆกันนั้นจะมีการต่อท่อระยายไปสู่หลุมระบายระต้องมีการต่อท่อที่เรียกกันว่า "แอร์เว้นท์" (ท่อระบายอากาศมันจะไปใช้ศัพท์ทำไม" ซึ่งที่ห้องน้ำกุฏิหลวงปู่ก็มีท่อระบายแต่แย่ที่ว่าต่อผิดลักษณะ มันดันอยู่สูงกว่าถังบำบัดน้ำมันก็ไม่ไหลไปและไอ้อากาศที่มันดันกลับมาก็เพราะได้ได้ต่อท่อระบายอากาศและละเลยการเติมจุลินทรีย์

  เริ่มกันเลยพอได้รับคำสั่งปรับเราพิจารณาเลย " ขุด " ส่งสมาชิกในรุ่น 20 ไปขุดก่อนเลยสองราย คือ ยศ กับ กอล์ฟ บอกเลยว่าได้งานมากทั้งๆที่ฝนก็ตกรินบ้างหนักบ้างในช่วงนั้นในตอนพายุเข้ามากๆก่อนน้ำท่วม แถมผ่านถนนคอนกรีตทางเดินขึ้นกุฎิและถนนลูกรังข้างกุฏิเพื่อไปส่งลงท่อระบายน้ำใต้ดินที่วิ่งผ่านวัด

 ยศ เป็นสมาชิกที่เราบอกได้เลยว่าภูมิใจมากจากเด็ก 15 - 16 ปีที่จะอยู่หรือหนีกลับกลายเป็นผู้ใหญ่ที่มีความรับผิดชอบขึ้นยังจำได้ว่าพ่อแม่ยศก็บอกว่าลูกเปลี่ยนไปดูเป็นผู้ใหญ่ขึ้น ขุดได้สองวันกอล์ฟกลับบ้านเลยส่งให้ เบียร์มาช่วยขุดต่อทำกันรวมทั้งหมด 3วันก็เสร็จระยะทาง 50 กว่าเมตร

  พองานที่ไม่ใช้อะไรมากเสร็จทีนี้เป็นหน้าที่พวก พ่อช่าง(ไอ้เบียร์มันชอบเรียก) เป็นกลุ่มที่มีอายุมากกว่าและมีความสามารถทางช่างมาทำการเทคานรับตรงถนนกันท่อ พีวีซี และเทหลุมเปิดปิดตรงท่อระบายน้ำ ซึ่งทุกคนทำงานช่วยกันอย่างจริงจังมากเพราะเราบอกว่าหลวงปู่ขี้ไม่ได้เท่านั้นละ ให้ขี้ยามาเล่นขี้หลวงปู่

  พอเตรียมการทุกอย่างเสร็จก็เริ่มวางท่อก็ช่วยกันวางและต่อท่อแต่ตรงสุดยอดมันอยู่ท่อที่ออกมาจากถังบำบัดนี้สิ ก็หนักใจกันหลายคนต่อสิไม่ต่อต่อเองนะเว้ย นายสันติ ผู้ใหญ่บ้านรีบหยิบเลื่อยมาเลื่อยและเจ้ายศก็มาช่วยกันเลื่อยโดยมีไอ้เบียร์ก้บพ่อใหญ่แอมส่งกำลังใจให้ ท่อขาดปุ๊บ หายใจโล่งเลยกลิ่นโชยเลย

  แล้วก็พากันต่อและก็ช่วยกันถมดินจนเสร็จทุกวันนี้หลวงปู่เข้าห้องน้ำได้สะดวกสะบายมากไม่ต้องเดินไปเข้าไกลที่ห้องน้ำสาธาราณะหลังใหม่ที่สร้างมูลค่าหลายแสน

  นี้ละครับ " ขี้ "ที่คนรังเกียจแต่ถ้าทำความดีก็ไม่กลัวแปดเปื้อน " ขี้ " แต่ทำไมคนจึงจ้องรังเกียจกันจังพลาดแค่ศีลข้อเดียวยังไม่ให้โอกาสกัน

สุดยอดมาก