วันเสาร์ที่ ๑๙ พฤศจิกายน ๒๕๕๔

กราบสวัสดีค่ะครู

            วันนี้ตั้งใจกับตนเองจะทำความสะอาดบ้าน แต่ก็เห็นใจที่อาลัยอาวรณ์อยากไปวัดที่ยโสธร หนักเข้าไปอีกมีงานแต่งงานของเพื่อนสนิทกันที่มันมีอาการ “อยากไป”

เหมือนนั่งต่อสู้กับตนเอง ตอนเช้านอนเดี้ยงไม่ทำอะไร กว่าจะลุกขึ้นมาทำความสะอาดบ้านก็เก้าโมงเช้า ค่อย ๆ ปัด ค่อย ๆกวาด จัดเก็บให้เรียบร้อย ใช้เวลาโขอยู่ค่ะครู ทำไปก็ระลึกถึงสิ่งที่ทำเป็นนิสัยตอนที่ไปวัดคือ

“ทำงาน ปัดกวาดเช็ดกุฏิขัดห้องน้ำ กวาดตาด”

เหมือนได้นิสัยเหล่านี้จากการบ่มเพาะของครู ด้วยกิเลสมันอยากไปงานแต่งเพื่อนแต่ยั้งตนเองไว้ แต่เพื่อนก็โทรมาเป็นระยะๆ ตอนแรกว่าจะฝากของขวัญไปให้

สุดท้ายของขวัญก็ยังไม่ได้ฝาก

จับตนเองใส่ชุดขาวผ้าถุงดำแล้วก็ทำความสะอาดอยู่ในบ้าน นึกย้อนก็ได้ยิ้มกับตนเอง สู้กันเอง ยอมให้ศีลข้อ ๔ ด่างพร้อยค่ะแต่จะพึงเลี่ยงทางที่ควรเลี่ยง ได้คิดตอนเปิด

“คือเมฆสีขาวบนทางก้าวเก่าแก่ฟัง”

ประโยคที่สะกิดใจสรุปความกับตนเองได้ว่า

“สมณะพึงเลี่ยงทางที่ผิดเสีย เสมือนผู้เลี้ยงวัวพึงต้อนวัวเลี่ยงทางที่มีขวากหนาม”

นึกย้อนถามตนเอง เมื่อไปแล้วมีแต่จะกระตุ้นกิเลสตนเอง ลำพังที่เผชิญอยู่ก็จะเดี้ยงอยู่แล้ว เมื่อจิตใจแน่นกว่านี้แล้วค่อยว่ากัน ครูก็มิเคยส่งเสริมให้ไปงานเหล่านี้แม้เพียงสักครั้ง ครูค่ะเมื่อตกลงใจกับตนเอง ก็ยึดเอาการทำความสะอาดบ้านเป็นสรณะ แบบหวังพึ่งกับตนเองทีเดียวค่ะ

พอทำความสะอาดก็รู้สึกว่าหายใจโล่งขึ้น บ้านเป็นบ้านจริง ๆ รู้สึกกับตนเอง

"ส่วนเกินของชีวิตเยอะจริงๆ ร่างกายก็ร่างกายเดียวจะใช้อะไรมากมาย"

 ตกเย็นรู้สึกหิว ๆ ออกไปหาอะไรทานแถวๆมหาวิทยาลัย กินมาม่าและโกโก้ร้อน จากลำไส้ว่าง ๆ รู้สึกได้ถึงอาหารที่วิ่งอยู่ในลำไส้ค่ะครู แต่แล้วพอกลับเข้ามาบ้าน อาบน้ำเปิดเน็ตใช้งาน ปรากฏว่าใช้งานได้จากที่ใช้ไม่ได้มาทั้งวัน ก็เพลินอ่านอะไรไปเรื่อยๆเปื่อย แทนที่จะเขียนบันทึกจดหมายถึงครู ใจหนึ่งก็รอคอยอ่านบันทึกและติดตามความเคลื่อนไหวของครู แล้วก็หลับไปค่ะครู

ศีลข้อ ๑ วันนี้ทำความสะอาดบ้าน มีแมงและยุงมด ถูกทำร้ายแบบไม่ตั้งใจไปหลายตัวเหมือนกันค่ะ

ศีลข้อ ๒ ไม่ได้ขโมยของใคร แต่ใจยังโลภอยากได้ตังค์เยอะ ๆค่ะ

ศีลข้อ ๓ การอยู่ที่บ้าน ราคะจริตเกิดได้ง่าย ใจที่ดีดดิ้นอยากไปงานแต่งเพื่อน ก็มีเป้าหมายในเพศตรงข้ามเช่นกัน มันดิ้นรนมากทีเดียวค่ะครู

ศีลข้อ ๔ กิจวัตรละเลยไปหลายข้อ จิตอาละวาดมันอยากไป ๆ เพื่อนเป็นปัจจัยช่วยกระตุ้นใจไม่กล้าก็แบ่งรับแบ่งสู้ไป กลายเป็นศีลข้อ ๔ ด่างพร้อย ไม่ใช่สาเหตที่เพื่อนหรอกค่ะครู ข้างในนี่เองที่มันอยากไป แต่ก็ได้เรียนรู้กับตนเองว่า ไม่ไปก็อยู่ได้

ศีลข้อ ๕ ไม่ดื่มเหล้าค่ะ การจดจ่อทำงานบ้าน เรียกสติได้ดีค่ะ แต่พอออกจากบ้าน มันก็ยังหลงๆเมาๆอยู่ค่ะ