ซีโนฟอน (Zenophone : ๔๓๐ – ๓๕๔ ก่อนคริสต์ศักราช) เป็นเจ้าของที่ดินและเป็นนายทหาร มีงานเขียนหลากหลาย ซึ่งประกอบไปด้วยข้อเขียนที่ว่า จะเพิ่มรายได้ของรัฐบาลได้อย่างไร เขียนตำราเศรษฐศาสตร์ หรือเทคนิคในการจัดการครัวเรือนและไร่นา ซึ่งเป็นธรรมดาของความคิดในสมัยนั้นประกอบกับอาชีพของเขาซึ่งเป็นนายทหาร

        ซีโนฟอนจึงเหยียดหยามอาชีพกรรมกรและพ่อค้า ยกย่องการเกษตรและการทหาร โดยที่เขาเสนอให้รัฐบาลเข้าแทรกแซงในระบบเศรษฐกิจขนาดใหญ่ ซีโนฟอนชี้ให้เห็นว่า ทรัพย์สมบัติหรือความมั่งคั่งนั้นคือทรัพยากรที่บุคคลสามารถใช้ได้ถ้ารู้วิธีการนำมาใช้ สิ่งใดที่เจ้าของไม่มีความสามารถหรือไม่รู้จักใช้ก็ไม่เป็นความมั่งคั่ง

         ซีโนฟอนขยายความคิดเรื่องการแบ่งงานของเพลโตเหมือนกับข้อเสนอที่รู้จักดีของอดัม สมิท (Adam Smith) ในเวลาต่อมาคือ การแบ่งงานนั้นจะถูกจำกัดโดยตลาดของผลผลิตเหล่านั้น นอกจากนี้เขายังได้อธิบายดุลยภาพทั่วไปในฐานะที่เป็นพลวัตของเศรษฐกิจระบบตลาด โดยชี้ให้เห็นว่า ถ้ามีช่างทองแดงเป็นจำนวนมาก เครื่องใช้ที่ทำจากทองแดงก็จะมีราคาถูกลง ช่างเหล่านั้นจะล้มละลายและต้องหันไปสู่อาชีพอื่น หรืออีกนัยหนึ่งก็คือ การที่สินค้ามีอุปทานเพิ่มมากขึ้นจะทำให้ราคาสินค้าลดลงนั่นเอง