กับเรื่องของแมวแมวที่เลี้ยงไว้ จากเดิมตั้งใจจะให้แม่เลี้ยง ไว้จับหนูที่บ้านสวน แต่แล้วแมวมาติดเรา หายหน้าไปไหนก็วิ่งหา แม่บอกว่า วันที่ไม่อยู่บ้านมันวิ่งหารอบๆบ้าน ร้องหม่าวๆ 
ด้วยความที่สงสาร เมื่อกลับมาบ้านหาดใหญ่จึงต้องไปไหนไปด้วยกัน  "คนขนแมว"
ภาพนี้ที่บ้านสวน : ไปเดินเล่นก็ตามไป ถ่ายภาพดอกไม้ก็นอนเฝ้ารอ
ที่นอนเล่นยามกลางวัน มุมสบาย หม้ายมีมะหมามายุ่งเกี่ยว
มุมนี้ก็นอนได้ สบายเลย
แมวตกงาน มิมีหนูให้ได้จับ หลับดีกว่า
.
แม้เรื่องราวของน้ำท่วมยังไกลบ้านตั้งพันกว่ากิโลเมตร
ก็ยังส่งผลมาถึงมะแมวบ้านฉันเช่นกันจากที่แมวฉันกินปลาไม่เป็น
คงไม่เคยเห็นตั้งเกิดหยิบปลากรอบให้กิน เจ้าแมวแสนซนก็เอาไปเล่น เขี่ยไปเขี่ยมา
ปลาทูคลุกข้าวสวยก็ไม่กิน ไม่หรอยจ้า กินอาหารแห้งแบบเมล็ด
และชอบกินโยเกิร์ต รสสตอเบอรี่  รสอื่นดมๆแล้วเดินหนี
น้ำท่วมกทม.คราวนี้ อาหารแมวที่หาดใหญ่ ตามร้านว่างเปล่า ต้องหาหลายทีจึงได้มา
ส่วนอีกเรื่องคือ แคทแซน หรือทรายแมว (ห้องสุขาแมว) 
หากว่าอยู่บ้านสวนไม่เป็นไร จะวิ่งไปใช้ส้วมทางไกล ตรงกองทรายและเตาเผาถ่าน
แต่ที่บ้านหาดใหญ่ ไม่มีที่ให้วิ่งหาสุขาแมว จึงต้องวิ่งเข้าห้องน้ำสุขาคน ที่มีกระบะทรายวางไว้ให้ หลายวันมานี้ ตามล่าหาซื้อ แคทแซน มาสำรองไว้ก่อนหาก  หมดแล้วยุ่งเลย...
กว่าจะกลับบ้านสวน ได้มาแล้วใช้ได้อีกนาน ตุนไว้ก่อน
เปิดเจอเรื่องราว ... ที่เขาสอนแมว นั่งชักโครก http://www.youtube.com/watch?v=p943wK0tSWQ
เยี่ยมจริงๆ  ไม่ต้องยุ่งกับแคทแซน    น่าสนใจทีเดียวเชียว :)
ขอบคุณทุกๆท่านที่แวะมาเยี่ยมชม
สวัสดีค่ะ
.........