บ้านผู้เขียนอยู่ในพื้นที่ที่มีน้ำท่วมทุกปีอยู่แล้ว เพราะอยู่ริมคลองวัดเกตุ ซึ่งเป็นคลองสาขาที่แยกมาจากคลองบางกอกน้อย ของอำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี
ผู้เขียนอยู่อาศัยที่บ้านหลังนี้มา ๕ ปี แต่ละปี ในหน้าน้ำหลาก ที่บ้านผู้เขียนก็จะท่วม แต่ท่วมมากหรือท่วมน้อยแตกต่างกันไป ซึ่งผู้เขียนก็ใช้ชีวิตได้ตามปกติอย่างมีความสุข และยอมรับได้กับฤดูน้ำหลาก
แต่สำหรับปี ๒๕๕๔ เป็นปีแรกที่น้ำหลากมากกว่าทุกๆ ปี ซึ่งผู้เขียนก็ได้เตรียมการรับมือกับน้ำหลากมาตั้งแต่กลางเดือนกันยายนแล้ว เพราะน้ำเริ่มหลากเสมอตลิ่งหน้าบ้าน ที่บ้านผู้เขียนจึงต้องสูบน้ำออกจากสวนผลไม้หลังบ้านทุกวัน และผู้เขียนก็ยังใช้ชีวิตตามปกติ ซึ่งสถานการณ์ช่วงนั้นยัง “เอาอยู่” ค่ะ
สถานการณ์เริ่มวิกฤติเมื่อต้นเดือนตุลาคม ที่น้ำเริ่มสูงขึ้นเรื่อยๆ เขื่อนกั้นน้ำที่สวนผลไม้หลังบ้านถูกน้ำเซาะ จนน้ำทะลักเข้ามาในบริเวณท้องร่องที่มีต้นทุเรียน มังคุด มะปราง เชอรี่ไทย มะม่วง มะละกอ และไม้ผลอื่นๆ ที่กำลังเติบโต จนน้ำเต็มเขื่อน มีการดำน้ำลงไปอุดช่องที่น้ำทะลักเข้ามาตรงมุมเขื่อน พร้อมทั้งสูบน้ำทั้งวันทั้งคืน สุดท้ายก็ “เอาไม่อยู่” ค่ะ
ผู้เขียนและคนในครอบครัวเริ่มทำใจกับความเสียหายจากสวนผลไม้ได้บ้าง และตอนนี้ชีวิตเริ่มไม่ค่อยเป็นปกติแล้ว เพราะน้ำเริ่มเอ่อเข้ามาในส่วนที่เป็นบริเวณบ้าน (แต่ยังไม่เข้าภายในบ้าน) ทางเดินเข้าออกซึ่งเป็นสะพานไม้ที่ทาง อบต. กรุณามาทำให้ชาวบ้านเดินได้สะดวกมากขึ้น เริ่มใช้การไม่ได้ เพราะน้ำท่วมสูงเรื่อยๆ
ผู้เขียนเริ่มเตรียมการสะสมเสบียงอาหาร ทั้งข้าวสาร อาหารแห้ง อาหารสด เครื่องดื่มและน้ำดื่ม สำรองน้ำใส่โอ่ง และถังน้ำ เริ่มยกของให้สูงขึ้นจากพื้นปกติ หาข้อมูลการดูแลบ้านช่วงน้ำท่วม ไม่ว่าจะเป็นการกั้นกระสอบทราย การนำถุงดำและแผ่นพลาสติกมาปิดตามประตู การนำพลาสติก มา Wrap คอมเพรสเซอร์แอร์ชั้นล่าง การปิดท่อรายระบายน้ำ การเตรียมไฟฉาย เทียนไข วิทยุ และอื่นๆ อีกมากมาย
รวมทั้งการไม่ได้ออกไปทำงาน แต่ขออนุญาตทำงานอยู่ที่บ้านแทนมาตั้งแต่วันที่ ๑๒ ตุลาคม มีการประสานงานเรื่องนัดหมายและงานที่คั่งค้าง รวมไปถึงการเลื่อนงานที่จะต้องจัดกระบวนการ และเลื่อนการส่งงานกับหน่วยงานต่างๆ ผ่านทางโทรศัพท์ทั้งกับสมาชิก สคส. และหน่วยงานภายนอก
ชีวิตเริ่มไม่มีความสุข เพราะทำงานไป ต้องดูระดับน้ำไป และติดตามข่าวสารจากสื่อมวลชนและ Social Media ตลอดทั้งวัน ชีวิตในช่วงนี้อยู่กับโทรทัศน์ Notebook และโทรศัพท์มือถือ เป็น ๓ สิ่งที่ขาดไม่ได้ยามน้ำหลาก แต่ผู้เขียนยังสามารถนอนหลับในตอนกลางคืนได้อย่างเป็นปกติสุขเหมือนเช่นเดิม
ดูรูปภาพประกอบเพิ่มเติมได้
เตรียมตัวรับมือน้ำท่วม ตอนที่ ๑
เตรียมตัวรับมือน้ำท่วม ตอนที่ ๒
เตรียมตัวรับมือน้ำท่วม ตอนที่ ๓
(ติดตามตอนต่อไป)
หญิง สคส.
๔ พฤศจิกายน ๒๕๕๔
