(ยัง) ไม่ลืมเธอ ... (บทกวีอารมณ์ในความทรงจำ)

 

(ยัง) ไม่ลืมเธอ

 

 

...

ด้วยรักและศรัทธา
ความห่วงหาและอาทร
ความรักที่รุ่มร้อน
จงพักผ่อนให้เย็นกาย

ความตระหนักอยู่ในจิต
ก้าวชีวิตมีทางไป
หนทางอันยาวไกล
สู่เส้นชัยที่วานวาง

ลมหายใจก็เท่านี้
ไยศักดิ์ศรีมาหมองหมาง
เยื่อใยเส้นบางบาง
ศรัทธาร้างสงัดลืม

ฟ้าจันทร์แจ่มจรัส
สุดฟ้าลัดหัวใจปลื้ม
กี่วันที่ดูดดื่ม
กี่คืนลืมที่ดื่มกิน

เธอไปไม่ศรัทธา
เธอลืมฟ้าและลืมดิน
ทุกอย่างเธอลืมสิ้น
แม้ผืนดินที่เคยยืน

ความทรงจำในครั้งเก่า
ความโศกเศร้าทุกวันคืน
ดั่งทะเลที่ลืมคลื่น
แต่ฉันฝืน..ไม่ลืมเธอ

...

 

 

 

บ้านปลายดง แห่ง หางดอย

ณ เชียงใหม่

๒๗ ตุลาคม ๒๕๕๔

๐๒.๓๕ น.

 

 

......................................................................................................................................................................

อารมณ์ในความทรงจำ ...

 

วิญญาณกวีเข้าสิง จึงต้องยิงตัวอักษรเป็นบทกวี

เพื่อจะได้นอนหลับ ฝันดี

คิดถึงจัง ;)...

 

บุญรักษา ครับ ;)

 

......................................................................................................................................................................

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน อารมณ์พาไป หัวใจพาเดิน



ความเห็น (6)

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะอาจารย์

กลอนเพราะ ดอกไม้สวย ดูแล้วผ่อนคลาย สบายตาค่ะ

เขียนเมื่อ 

เป็นกลอนของคนกำลังง่วงนอนน่ะครับ คุณ ถาวร ;)...

ขอให้มีความสุขทุก ๆ วันนะครับ

ขอบคุณมากครับ ;)...

เขียนเมื่อ 

แวะเข้ามาอ่านกลอนซึ้งๆ ให้หายคิดถึงซะหน่อย ^_^

เขียนเมื่อ 

โลกและชีวิต

ชวนจุมพิตเสมอมา

มิตรภาพ คือศรัทธา

ประทับค่าในจิตใจ

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณในความคิดถึงครับ นางฟ้า ชาดา ;)...

ขอบคุณมากนะครับ

เขียนเมื่อ 

...

มิตรภาพคือศรัทธา
ความล้ำค่าคือหัวใจ
ความศรัทธาอยู่คู่ใคร
หากไม่ใช่คือเพื่อนเกลอ

...

ขอบคุณครับ คุณ แผ่นดิน ;)...

หมายเลขบันทึก

466339

เขียน

27 Oct 2011 @ 02:36
()

แก้ไข

12 Feb 2012 @ 21:11
()

สัญญาอนุญาต

สงวนสิทธิ์ทุกประการ
ดอกไม้: 5, ความเห็น: 6, อ่าน: คลิก