(ยัง) ไม่ลืมเธอ
...
ด้วยรักและศรัทธา
ความห่วงหาและอาทร
ความรักที่รุ่มร้อน
จงพักผ่อนให้เย็นกายความตระหนักอยู่ในจิต
ก้าวชีวิตมีทางไป
หนทางอันยาวไกล
สู่เส้นชัยที่วานวางลมหายใจก็เท่านี้
ไยศักดิ์ศรีมาหมองหมาง
เยื่อใยเส้นบางบาง
ศรัทธาร้างสงัดลืมฟ้าจันทร์แจ่มจรัส
สุดฟ้าลัดหัวใจปลื้ม
กี่วันที่ดูดดื่ม
กี่คืนลืมที่ดื่มกินเธอไปไม่ศรัทธา
เธอลืมฟ้าและลืมดิน
ทุกอย่างเธอลืมสิ้น
แม้ผืนดินที่เคยยืนความทรงจำในครั้งเก่า
ความโศกเศร้าทุกวันคืน
ดั่งทะเลที่ลืมคลื่น
แต่ฉันฝืน..ไม่ลืมเธอ...
บ้านปลายดง แห่ง หางดอย
ณ เชียงใหม่
๒๗ ตุลาคม ๒๕๕๔
๐๒.๓๕ น.
......................................................................................................................................................................
อารมณ์ในความทรงจำ ...
วิญญาณกวีเข้าสิง จึงต้องยิงตัวอักษรเป็นบทกวี
เพื่อจะได้นอนหลับ ฝันดี
คิดถึงจัง ;)...
บุญรักษา ครับ ;)
......................................................................................................................................................................
สวัสดีค่ะอาจารย์
กลอนเพราะ ดอกไม้สวย ดูแล้วผ่อนคลาย สบายตาค่ะ
เป็นกลอนของคนกำลังง่วงนอนน่ะครับ คุณ ถาวร ;)...
ขอให้มีความสุขทุก ๆ วันนะครับ
ขอบคุณมากครับ ;)...
แวะเข้ามาอ่านกลอนซึ้งๆ ให้หายคิดถึงซะหน่อย ^_^
โลกและชีวิต
ชวนจุมพิตเสมอมา
มิตรภาพ คือศรัทธา
ประทับค่าในจิตใจ
ขอบคุณในความคิดถึงครับ นางฟ้า ชาดา ;)...
ขอบคุณมากนะครับ
...
มิตรภาพคือศรัทธา
ความล้ำค่าคือหัวใจ
ความศรัทธาอยู่คู่ใคร
หากไม่ใช่คือเพื่อนเกลอ
...
ขอบคุณครับ คุณ แผ่นดิน ;)...