KM สั่งให้ทำน่าจะสำเร็จได้ยาก จะเห็นแต่ของเทียม...KM เทียมๆ.....
แลกเปลี่ยนเรียนรู้...การจัดการความ(ไม่)รู้
ช่วงนี้กำลังก้าวสู่ปีงบประมาณใหม่ ภารกิจต่างๆ ก็เบาบางลงไปบ้าง นับว่าเป็นช่วงเวลาที่พอจะดีเวลาให้พวกเราได้ทบทวนสิ่งที่ได้นำการจัดการความรู้ไปใช้ในงาน และในองค์กรของเรา เพื่อที่จะได้ปรับแนวทางให้เหมาะสมและสอดคล้องกับสถานการณ์ และบริบทต่างๆ รอบตัวที่เปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว
ผมมีบทสรุปสั้นๆ ซึ่งได้แลกเปลี่ยนและเรียนรู้ทั้งกับผู้รู้ และจากการลงมือปฏิบัติ ได้ใช้เป็นแนวคิดและทิศทางการปรับกระบวนการจัดการความรู้และความไม่รู้อยู่เสมอๆ ( ซึ่งก็อาจจะยังไม่ใช่สิ่งที่ถูกต้องที่สุดหรือดีที่สุดนะครับ) จึงขอนำมาแลกเปลี่ยนกับทุกๆ ท่านดังนี้ครับ
- ก่อนจะการจัดการความรู้นั้น เราควรจัดการกับความความรู้สึกของคนรอบข้างในที่ทำงานของเราก่อน สร้างความสัมพันธ์ของคนทำงานก่อน แล้วการจัดการความรู้จะตามมาอย่างไม่ยาก…..(ใจต้องมาก่อน ..ใจสั่งมา)
- KM ต้องไม่ใช่การมาสร้างหรือมาเพิ่มภาระงานใหม่ เพราะ KM ไม่ใช่โครงการ แต่เป็นเครื่องมือที่จะมาช่วยเราทำงานได้ดีขึ้น ……(KM สั่งให้ทำน่าจะสำเร็จได้ยาก จะเห็นแต่ของเทียม...KM เทียมๆ)
- การใช้ KM นั้น อย่าทำเพียงกิจกรรมของ KM เท่านั้น (เพื่อให้รู้ว่านี่ข้าก็ทำ KM กับเขาแล้วนะ) แต่งานประจำไม่ได้เกิดการเปลี่ยนแปลงหรือไม่ได้ประโยชน์อะไรจากKM ดังนั้นจะต้องทำให้เนียนอยู่ในงานประจำ ...(ไม่แยกส่วน)
- ไม่ทำเพียงกิจกรรมเพื่อให้ผ่านตัวชี้วัดของ กพร. ฯลฯ แต่นำ KM มาเป็นเครื่องมือที่ช่วยสนับสนุนการทำงานให้ดีขึ้น สร้างวัฒนธรรมใหม่ในองค์กร เกิดการพัฒนางาน พัฒนาคน และพัฒนาองค์กรจากภายใน...จากคนใน
- การนำ KM มาใช้ควรมีการกำหนด 1)ความรู้ที่จำเป็นต้องรู้/จำเป็นต้องใช้ 2) จัดกระบวนการค้นหาและแลกเปลี่ยนเรียนรู้/ใช้งาน/ต่อยอด 3)การบันทึกความรู้ จัดเก็บและแบ่งปันกัน ครบทั้ง 3 ส่วน
- ทำ KM แล้ว ต้องทำให้..."งานเป็นผลคนเป็นสุข" เพราะเป็นการยอมรับความรู้ในตัวคนจาก”ปัญญาปฏิบัติ” ทุกคนมีคุณค่า งานจะสำเร็จได้นั้น ไม่ได้ขึ้นอยู่กับคนใดคนหนึ่ง หรือคนเพียงไม่กี่คน แต่จะขึ้นอยู่กับทุกคนทุกฝ่ายในหน่วยงาน เป็นพลังรวมหมู่ มองประโยชน์ของสังคมหรือองค์กรของเรา มากว่าที่จะมองเพียงผลงานหรือความก้าวหน้าเพียงเล็กน้อยของตัวเอง
- ทุกคน ทุกส่วน ทุกระดับ ล้วนต้องลงมือจัดการความรู้ของตนเอง ซึ่งอาจมีความแตกต่างกันออกไป เพราะ KM นั้นต้องจัดการในทุกๆ พื้นที่ โดยจุดเริ่มต้นอยู่ที่จัดการ(ความรู้/ความไม่รู้)ของตัวเราเองก่อนเป็นลำดับแรก.....
บันทึกมาเพื่อการแลกเปลี่ยนเรียนรู้
สิงห์ป่าสัก 13 ตุลาคม 2554 (ปรับปรุงจากบันทึก http://www.gotoknow.org/blogs/posts/368426)