จดหมายถึงลูก "ภัคร" ฉบับที่ 9

 

 

จดหมายถึงลูก "ภัคร" ฉบับที่ 9

 

            เมื่อวานวันที่ 8 ตุลาคม 2554 "พี่ภัคร" ได้เดินทางกลับบ้าน ในช่วงแรก ๆ แม่ก็เกิดอาการวิตก เกรงว่าลูกจะเดินทางกลับมาบ้านไม่ได้ สาเหตุจากน้ำท่วมทางสายเอเซียขาดหลายจุด โดยเฉพาะที่จังหวัดอยุธยา นครสวรรค์ สำหรับที่นครสวรรค์ทางขาดตั้งแต่แม่ไปประชุมที่ กทม. เมื่อสัปดาห์ที่แล้วแล้ว...ต้องอ้อมไปทางอำเภอบรรพตพิสัย ต้องกินเวลาจาก กทม. - พิษณุโลก ถึง 7 ชั่วโมง ปกติจะประมาณเกือบ 5 ชั่วโมงเท่านั้น...แม่ก็ยังไม่แน่ใจว่าลูกจะกลับบ้านได้หรือเปล่า...แต่แม่ก็บอก "พี่ภัคร" ไปว่า แม่จะโอนเงินให้ ถ้ามารถตู้หรือรถทัวร์ไม่ได้ ก็ให้มาเครื่องบินเพราะแม่โอนเงินให้แล้ว...พี่ภัคร...บอกแม่ว่า "แม่ไม่ต้องวิตก...ภัครกลับบ้านได้ ไปทางรถตู้นี่แหล่ะ พี่คนขับรถเขาพากลับได้ แต่อ้อมหน่อย...ประหยัดตังค์กว่าขึ้นเครื่องบิน...ซึ่งพี่ภัครก็กลับบ้านโดยรถตู้ ต้องอ้อมมาทางจังหวัดเพชรบูรณ์...

 

 

"พี่ภัคร + น้องเพรียง"

 

              พี่ภัครขอไปแวะที่ ม. ก่อน แต่ก็ไม่วายที่จะโทร.มาบอกแม่ว่าถึง ม. แล้ว...โดยยังไม่มาหาแม่ จะมาหาแม่ก็วันอาทิตย์...แม่ก็ไม่ว่าอะไร...พอวันอาทิตย์ พี่ภัครโทรบอกให้น้องเพรียงนำรถมอเตอร์ไซด์มาให้ 1 คัน เพื่อที่ตอนเย็น ๆ ของวันอาทิตย์ พี่ภัครจะกลับไปนอนกับพ่อที่บ้านที่พรหมพิราม เนื่องจากนำรถยนต์ไปไม่ได้ เพราะทางหน้าบ้านที่พรหมพิรามน้ำท่วมทางแล้วเริ่มสูงขึ้นเรื่อย ๆ...น้องเพรียงก็นำรถมาให้พร้อมกับน้องข้างบ้าน ชื่อ "แซ้ง" มาส่งอีกคันหนึ่ง...อีกอย่าง วันจันทร์ พี่ภัครต้องไปต่อใบขับขี่รถมอเตอร์ไซด์ด้วย โดยใช้รถมอเตอร์ไซด์จะสะดวกกว่า...พี่ภัครกลับมาบ้าน แม่กำลังซักผ้า พี่ภัครบอกว่า "อยากกินข้าวเกรียบของจังหวัดตากที่แม่ซื้อมาให้ตอนไปงานศพ "แม่คำ" พี่ภัครก็ได้กินอย่างหนำใจ...อิ่มแล้ว พี่ภัครก็ขับรถ ฯ ไปที่พรหมพิราม...ก่อนไป พี่ภัครก็บอกแม่ว่า "แม่ขอกอดหน่อย"...นี่คือ ความสุข + ความอบอุ่นของครอบครัวเรา ระหว่าง "แม่ + ลูก"...ที่นาน ๆ เราจะได้อยู่ใกล้กัน...

 

 

"ฟ้าคราม + น้องเพรียง"

 

            พี่ภัครโทร.บอกว่า  "พี่ภัครเข้าไปทักเจ้าฟ้าคราม...พี่ภัคร เรียกชื่อเจ้าฟ้าคราม ว่า "ฟ้า ๆ ๆ..." เจ้าฟ้าก็ยิ้มรับแถมยังหน้าบาน เลยโดนลุงภัคร ถ่ายรูปไปหลายรูป...พฤติกรรมของเจ้าฟ้าครามในช่วงนี้จะชอบอมมือ ลุงภัครเมื่อเข้าไปทักเห็นเข้า ก็จับมือของเจ้าฟ้าครามออกจากปาก บอกว่า "ไม่เอา อย่าอมมือ"...แต่ลุงภัครก็โดนเจ้าฟ้าครามมันทำเสียงขู่ตอบกลับ...และก็ยิ้มให้กับลุงภัครเหมือนคนอารมณ์ดี...พี่ภัครบอกแม่ว่า สำหรับเทอมนี้ ไม่ต้องห่วงแล้ว เกรดคงผ่านไปได้...พี่ภัครจะพยายามทำให้จบให้ได้...นี่คือ เทอมแรกของการเรียนต่อระดับปริญญาโท...แม่ถามพี่ภัครว่า "แล้วจะกลับ กทม. เมื่อไร พี่ภัครบอกว่า "คงประมาณวันที่ 25 หรือ 26 ตุลาคม 2554...

 

 อ่านจดหมายถึงลูกทุกฉบับ ได้จากที่นี่...

"จดหมายถึงลูก"