อิสระภาพ บนคราบน้ำตา (2)

เคราะห์กรรมของชาวปางแดงในยังไม่หมดเพียงเท่านี้ เพื่อนมนุษย์ด้วยกันเองกลับเป็นผู้เบียดเบียน แย่งชิงกันอย่างไม่มีที่สิ้นสุด หมู่บ้านที่อยู่รอบ ๆ บ้านปางแดงใน ต่างทราบข่าวว่า ชุมชนแห่งนี้ไม่เหลือผู้ชายอยู่เลย มีเพียงผู้หญิงกับเด็กเท่านั้น จึงตกเป็นเป้าหมายของชายหนุ่มในละแวกนี้ ทุกคืนจะมีชายหนุ่มมาดื่มน้ำชาที่บ้านของลุงคำ โดยมีจำนวนเพิ่มมากขึ้นทุกวัน บางวัน 5 คน บางวัน 7 คน สร้างความหวาดกลัวให้กับผู้หญิงเป็นอย่างมาก ตกกลางคืนผู้คนก็ต้องนอนด้วยความหวาดผะหวา ลุงคำเองก็ไม่มั่นใจว่าจะดูแลลูกบ้านอย่างทั่วถึงหรือเปล่า? พ่อค้าที่มาซื้อของในหมู่บ้านบางรายก็ถือโอกาสเอาเปรียบชาวบ้าน ด้วยการกดราคา บอกว่า ทุกอย่างที่มีอยู่ขายให้หมด เพราะอีกหน่อยก็ไม่ได้อยู่ที่นี้แล้ว ทำให้ชาวบ้านขายข้าว หรือผลผลิตทางการเกษตรในราคาที่ต่ำกว่าตลาด ชาวบ้านต้องดิ้นรนเพื่อให้ตัวเองอยู่รอดได้ ด้วยการยอม อ่อนน้อมถ่อมตนให้กับทุกคนที่เข้ามาในชุมชน พระอาทิตย์กำลังจะโผล่ขึ้นจากปลายดอย เปล่งแสงสว่างจ้าสร้างความอบอุ่นให้สรรพสัตว์ที่ดำรงชีวิตอยู่ในผืนโลกได้ใช้พลังงานอย่างทั่วถึง แสงแดดอ่อน ๆ กระทบกับใบไม้ ทำให้เกิดประกายแสงวาววับ มองดูแล้วสวยงามยิ่งนัก ยากที่จิตกรคนใดจะปันแต่งได้ หลังจากที่ข่าวการถูกจับของชาวบ้านปางแดงในกระจ่ายไปตามสื่อต่าง ๆ ทำให้หน่วยงานต่าง ๆ เข้ามาช่วยเหลือ นอกจากนี้ยังมีกลุ่มนักศึกษาจากมหาวิทยาลัยต่าง ๆ ที่เข้ามาเป็นเพื่อน ให้การช่วยเหลือกับชาวบ้าน ผลัดเปลี่ยนกันไปทั้งมหาวิทยาลัยในเชียงใหม่และจากกรุงเทพฯ บ้านหลังใหม่ถึงแม้ไม่ใหญ่โตนักแต่ก็คงทนมากกว่าเดิมทำให้อยู่สะดวกสบายมากขึ้นจากฝีมือของนักศึกษากับชาวบ้าน วิธีการทำวนเกษตรได้ถูกถ่ายทอดจากผู้รู้สู่ชาวบ้าน กิจกรรมนันทนาการจากนักศึกษาช่วยผ่อนคลายความวิตกกังวลเรื่องต่าง ๆ ได้อย่างดี ป้ายหมู่บ้านแผ่นเดิมที่เล็กและมองไม่เห็น ถูกแทนที่ด้วยป้ายที่ใหญ่และชัดเจนสามารถมองเห็นจาก ที่ไกล ๆได้อย่างชัดเจน นอกจากนี้ทางหมู่บ้านก็ได้ทราบข่าวว่าทุกคนอยู่ในเรือนจำเชียงใหม่ สบายดีกันทุกคน รอยยิ้ม เสียงหัวเราะเกิดขึ้นอีกครั้ง หลังจากที่เหือดหายไปเป็นแรมปี น้ำใจจากพี่น้องเครือข่าย องค์กรต่าง ๆ ได้หลั่งไหลเข้าสู่หมู่บ้านแห่งนี้อย่างไม่ขาดสาย ความเป็นอยู่ของทุกคนดีขึ้นกว่าเดิม ลุงคำมีความเชื่อเสมอว่าที่มีวันนี้ได้เพราะการทำดี รักษาศีล

12 สิงหาคม 2535 เป็นวันแม่แห่งชาติ ซึ่งมีความสำคัญกับทุกคนที่พึงระลึกถึงบุญคุณของผู้ให้กำเนิด และทำความดีเพื่อถวายแด่สมเด็จพระนางเจ้าพระบรมราชินีนาถ ซึ่งท่านเปรียบดังแม่ของแผ่นดิน ผู้ชายที่จากหมู่บ้านไป 3 ปี 6 เดือน กับ 17 วัน ก็กลับเข้ามายังบ้านปางแดงใน ด้วยพระมหากรุณาของพระองค์ท่านที่อภัยโทษกับผู้คนที่หลงผิด บัดนี้ครอบครัวชาวปะหร่องปางแดง ได้กลับมาสมบูรณ์อีกครั้ง ชุมชนแห่งนี้มีชีวิตขึ้นมาฉับพลัน ความบอบช้ำ รอยแผลขนาดใหญ่ถูกเยียวยาด้วยวิถีของมัน คงทิ้งไว้เพียงร่องรอย ที่เห็นเป็นแนวยาว เป็นอนุสรณ์ระลึก ต่อแต่นี้เขาจะบอกเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นแก่ลูกหลานของเขาอย่างอย่างไร? เพื่อให้คงรักษารากเหง้าของวัฒนธรรมที่มีกลิ่นอายของพระพุทธศาสนา ที่ศรัทธาในการทำความดี เพื่อการใช้ชีวิตในผืนดินนี้ด้วยความสงบ หรือเขาจะปลุกเร้าลูกหลานได้เรียนสูง ๆ จะได้เป็นเจ้าคนนายคน เป็นเรื่องที่จะติดตามดูต่อไปว่าเขาจะต้านกระแสทุนนิยมที่กำลังโหมกระนำสังคมปัจจุบันนี้ได้หรือไม่ ?????.............