>>> ต่อไปถึง ER น้องพยาบาลท่าทางทะมัดทะแมงดูจะพร้อมลุยทุกประตู ถ้าอาจารย์จาถามอะไร...เดินถือข้อมูลจะแสดงเต็มที่ สิ่งที่อาจารย์ได้แนะนำการบันทึกเพิ่มเติมให้ เช่น บันทึกสาเหตุการมาโรงพยาบาลของผู้ป่วยเบาหวานมาด้วยอาการอะไรบ้าง สังเกตข้อมูลซ้ำๆที่พบ…ซึ่งจะสามารถใช้ทำนาย บ่งบอกสถานการณ์และนำมา ออกแบบพัฒนางานได้ (DRMP-document repeat measurable prediction) ต่อจากนั้นเราเดินไปที่ ICU ต่อด้วยหออายุรกรรมซึ่งมีเภสัชกรประจำหอผู้ป่วยทุกวัน การติดตามเช่น hypoglycemia ที่อาจเป็นปัญหาเนื่องจากการใช้ยา และ hyperglycemia เนื่องจาการใช้ยาไม่ถูกต้อง เป็นต้น และแล้วเราก็เดินมารวมกันที่หน้าตึกขึ้นรถตู้ต่อด้วยความงงๆ “เที่ยงแล้วหรอเนี่ย” เจ้าถิ่นพาไปรับประทานอาหารที่มี see view มุมที่นั่งมองไปเป็นทะเลและเรือประมง สีสวยงาม ตรงหน้าเป็นอาหารทะเล เนื้อปูแกะอยู่ในกระดองปู ปูแกะมีเปลือกเกาะพองามแต่ไม่มีอุปสรรคต่อความสะดวก แกงส้มไข่ปลาเรียวเกียว ไข่ใหญ่กว่าไข่ปลาริวกิว ปลากระพงราดพริก ยำวุ้นเส้น ห่อหมกกระทงน้อยเนื้อห่อหมกเนียนสีสวย อร่อยจริงๆ “แหลมเจริญซีฟูด” เมื่อได้เวลาควรจะต้องไปต่อที่ โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลตะพง กลุ่มน้องนักศึกษาแพทย์เดินทางมาร่วมรับประทานด้วยเพิ่งจะมาถึง ก็รับประทานกันต่อไป ส่วนทีมเราผู้มาเยือนกับเจ้าภาพเห็นทีจะต้องรีบเดินทางเพื่อเยี่ยมชมงานให้ครบตามแผนระหว่างเดินทางผ่านทะเลสีเขียวอ่อนมีคลื่นระยิบ มองไปลิบๆจะเห็นรอยตัดกับสีฟ้า..โปร่งเบา ดูปลอดภัย สว่าง สบายเหมือนจะเล่นน้ำได้มีหินกั้นไว้เป็นแอ่งๆเป็นระยะ ความว่าเป็นที่ลดแรงคลื่นกระแทกเพื่อรักษาตะลิ่งไม่ให้ถูกกัดเซาะ
เป้าหมายการเดินทางต่อไปคือ โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลตะพง อ๊ะ! ถึงแล้ว.... รูปทรงของอาคารเป็นแบบเดียวกับ รพ.สต.หรือสถานีอนามัยทั่วไป มีการดัดแปลงอาคารเพื่อการบริการ ด้านขวาจากทางเข้าชั้นล่างเป็นห้องจ่ายยา เมื่อเดินทางไปถึงได้รับแจ้งว่าให้ขึ้นบันไดไปที่ห้องประชุมชั้นสอง พวกเราได้ฟังการบรรยายจากพยาบาลที่คล่องแคล่ววว่องไว มีชีวิตชีวา ในการนำเสนออย่างมีความสุข คุณทัตติกา ฉัตรชัยพันธ์ .ซึ่งยังคงมีคุณหมอบุญรักอยู่ด้วยและเพิ่งจะได้ทราบว่าคุณหมอเคยอยู่ที่ รพสต นี้ มากว่า 8 ปีก่อนที่จะถูกเรียกตัวกลับไปช่วยงานในโรงพยาบาลศูนย์ระยอง ท่าทีการพูดถึงงานที่ได้สร้าง ความสัมพันธกับชุมชน การชื่นชมผลงานนวัตกรรม และความมุ่งมั่นของคุณหมอบุญรักและคุณทัตติกา แสดงถึงอดีตที่ผ่านมามีรักผูกพัน และมันกับงาน ไม่น้อยทีเดียวซึ่งสร้างความอิ่มเอิบใจให้กับผู้ที่ทำงานในพื้นที่และผู้มาเยือน ที่โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลแห่งนี้มีแพทย์ เภสัชกร มาให้บริการสุขภาพ ในตอนเช้า 2 คน ตอนบ่าย 1 คน นวัตกรรมที่นี่ที่น่าสนใจมากๆค่ะในเรื่องกระเป๋า 5 มิติ มองลงไปแล้วมีทุกอย่างจริงๆเหมาะกับการใส่เอกสาร เครื่องมือ อุปกรณ์ ในการเยี่ยมบ้านอย่างครบถ้วน อาจารย์ถึงกับออกปากว่า “น่าจะไปจดลิขสิทธิ์”
จากนั้นเราก็ได้ไปบ้านหมอดาว ที่มีพี่สาวเป็นครู.. คุณครูอัจฉรา เออเนอะ ชื่อเหมือนคุณหมออัจฉราที่เป็นประธานทีมเบาหวานโรงพยาบาลศูนย์ระยองเลย บ้านของหมอดาวหลังนี้อยู่ท่ามกลางความสบายมีสนามหญ้า ต้นไม่รอบบ้านเยื้องกันมีบ้านสีม่วงแปลกสดใส พวกเราได้ไปถ่ายรูปที่บ้านเขาด้วยโดยการนำของอาจารย์อารยา (ไม่เห็นเจ้าของบ้านเลยอ่ะ)
หมอดาว เล่ากิจกรรมที่ทำไปลงเยี่ยมบ้าน และไปบ้านที่มาตามให้หมอดาวไปดูแล ลุงสมโพธิ วงศ์บุปผา เป็นประธานชมรม เคยดื่มเหล้าทุกวันตอนนี้เลิกแล้วหลังเกิดเหตุต้องเข้าโรงพยาบาล ตอนนี้ลุง ดีขึ้นมากแล้ว พูดได้แม้จะไม่ชัดฟังดูเสียงโงนเงนเหมือนคนดื่มเหล้าแบบกึ่มๆ แต่ลุงเริญดูมีความสุขมาก พูดถึงนวัตกรรมที่มี “CD ดูลูกน้ำ” การออกกำลังกายในชุมชน โดยกะลายืดกระชับกล้ามเนื้อ การได้ดูแลสุขภาพตนเองและเพื่อนๆ และพูดถึงหมอดาว ด้วยความชื่นชม ในการทำงานแบบทุ่มเทกับผู้คนชุมชน เช่น การดูแลเช็ดตัว ชำระล้างเมื่อมีการถ่าย นอกเหนือจากการช่วยหมอๆอนามัยทำงาน ยายเริญ เป็นชาวบ้านแถวนั้นที่มานั่งพูดคุยอยู่กับทีมงานด้วย อาจารย์อารยาและทีมสมาคมฯ ถามยายเริญ ไปหลายคำถาม ยายเริญตอบคำถามได้ถูกใจทุกข้อจริงๆ เช่น กินอะไรบ้าง? “กินปลา กินผัก”. ปลานึ่งใส่เกลือไหม? “ไม่ใส่หรอกปลานึ่งเฉย” มาเจอกันบ่อยไหม? “เย็นๆจะมาออกกำลังกันประมาณ 10-20 คน รำไม้พลองบ้างอะไรบ้าง” หมอดาวทำอะไรบ้าง? “ทำทุกอย่างใครตามหมอดาวก็จะไปช่วยไปดู” จะให้รางวัลหมอดาวดีไหม? “ต้องให้ถ้าไม่ให้ยายเริญบอกว่าจะให้เอง”…… ฮา
สุดท้ายต้องบอกว่าดีใจจริงๆที่ได้มีโอกาสไปเยือนได้เห็นความเอื้ออาทรกันในระดับลึกซึ้งยิ่งกว่าญาติมิตร สมกับรางวัล Terumo Award ในปีนี้ จริงๆ
