สิ่งที่เรียนรู้คือเดี๋ยวนี้โลกมันกลมมากขึ้น โดยที่ไม่มีใครรู้ผู้สอนได้นำเสนอรูปขึ้นบนจอเลยวันแรกที่มาเรียน เพื่อนๆก็สงสัยว่า “แล้วแกมีรูปไปขึ้นในบล็อกอาจารย์ตั้งแต่เมื่อไหร่นะ” ที่จริงเป็นรูป 2 ปีที่แล้ว ที่ไปอบรม สิ่งสำคัญที่คิดว่าได้เรียนจากผู้สอนคือความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีที่ไร้พรมแดน จำกัดโลกนี้ให้แคบลง อย่างในเรื่องการขยายความรู้ ที่ถ้าเป็นเมื่อก่อนอาจต้องรอลงตีพิมพ์ กว่าจะพิมพ์เสร็จ หนังสือมาถึงเรามันอาจจะล้าสมัยไปแล้ว แต่เดี๋ยวนี้เพียงแค่พิมพ์แล้วกด Enter ส่งขึ้นบนเว็บคนทั่วโลกที่อ่านภาษาไทยออกก็สามารถรับความรู้นั่นได้ทันที การเรียนรู้ไม่มีขีดจำกัด การเรียนภาษาอังกฤษเดี๋ยวนี้มีเว็บไซต์หลายเว็บ จากที่อาจารย์ได้นำเสนอสามารถใช้เป็นสื่อการสอนได้ดี ขนาดการสัมมนาผ่านไปแล้ว อาจารย์ยังอัดวิดีโอขึ้น Youtube นี่ถ้ารุ่นน้องคนไหนมาไม่ทันในวันนั้นยังมีโอกาสได้ดูย้อนหลัง เหมือนเป็นการเก็บโอกาสให้คนอื่นๆ เผื่อไปถึงรุ่นน้อง ป.โท ปีหน้ายังได้เลย (ยกเว้นนมเปรี้ยววันนั้นที่คนหลังๆ ไม่มีโอกาสได้ดื่ม 55) หรือคนที่ไม่ได้มาก็มีโอกาสได้เข้าไปในบล็อกของผู้สอนเพื่อ download เอกสาร หรือเข้าไปดูรูปเพื่อนที่มาเรียน บรรยากาศในวันนั้นๆ ได้ จากการจัดสัมมนาที่ผ่านมา และการเรียนด้วยกัน ได้เรียนรู้จากเพื่อนๆ พี่ๆ ที่เรียนด้วยกันว่า การอยู่ด้วยกันหลายๆ คน ย่อมมีความคิดเห็น ลักษณะบุคลิกที่ไม่เหมือนกัน แต่ถ้ายอมรับซึ่งกันและกัน ทุกคนก็สามารถอยู่ด้วยกัน และช่วยเหลือกันได้อย่างลงตัว แต่ละคนต่างมีหัวข้อวิจัยเป็นของตนเอง บางคนก็มั่นใจในหัวข้อของตัวเองแล้ว แต่บางคนอาจยังไม่แน่ใจนัก ยังไงก็ตามขอให้ทุกหัวข้อผ่าน เพราะแบบฝึกหัดข้อนี้มันเป็นข้อที่ยากที่สุดสำหรับ ป.โท บางคนหัวข้อผ่านอาจต้องไปแก้บนอยู่หลายวัด อิอิ
สังคมออนไลน์เป็นสังคมแห่งการแบ่งปัน เทคโนโลยีมี 2 ด้าน ขึ้นอยู่กับผู้ใช้จะใช้อย่างสร้างสรรค์หรือทำลาย แต่ผู้เขียนขอเลือกใช้ในทางที่สร้างสรรค์และเป็นตัวของตัวเอง
