ความทรงจำ บททดสอบ บทเรียนรู้
เฮ้อ...
ผ่านมาแล้ว แปดเดือน
ก็มาถึงสี่เดือนสุดท้าย
ซึ่งเป็นสี่เดือนที่ฉันชอบมากที่สุด
เพราะจะเข้าสู่หน้าหนาววว......
กันยายน...
ความแปรปรวนของลมฟ้าอากาศก็เหมือนกับจิตใจของคนเรา
จะสุขหรือทุกข์ ไม่ใช่เรื่องแปลก
แค่ตามมันไปให้ร ดูใจตัวเองให้ทัน
ไม่มีฟ้าฝนที่ไหน จะมืดครึ้มไปตลอดหรือตกได้โดยไม่ยอมหยุด
ตุลาคม...
บางคนบอกนี่คือช่วงเปลี่ยนผ่าน(อีกครั้ง)
...ปลายฝนต้นหนาว...
เราเก็บร่มที่เคยใช้ และเตรียมเสื้อกันหนาวขึ้นมาแทน
ธรรมชาติเปลี่ยน..ก็เพื่อได้เรียนรู้หาวิถีทางใหม่ๆที่เหมาะสม
และนี่อาจจะเป็นเหตุผลง่ายๆ ที่ควรทำความเข้าใจให้ได
ว่าทำไมชีวิตเราจึงควร ' เคลื่อนไหว'
และไม่ควร 'หยุดนิ่ง' อยูที่เดิมนานเกินไป
พฤศจิกายน...
เกือบครบรอบเวลา 1 ปี ของการเดินทาง
ทุกอย่างดูเหมือนผ่านไปอย่างรวดเร็ว
แม้จะเป็นความจริง ที่เวลาคือข้อกำหนดที่เราสมมุติมันขึ้นมาเอง
ทุกๆวัน ย่อมสำคัญเหมือนกันหมด
แต่บางครั้ง ชีวิตก็ต้องการกรอบเวลา
เพื่อกระตุ้นให้เราได้ทำในสิ่งที่ตั้งใจไว้ให้ลุล่วง
หรือให้เราได้ทบทวนตัวเอง ว่ายังมีสิ่งใดอีกหรือเปล่าที่เราตั้งใจไว้
- - แต่ยังไม่มีโอกาสได้ลงมือทำ
ธันวาคม...
เดือนแห่งความคึกคัก และ ผ่อนคลาย
ไฟประดับประดา ของขวัญ รอยยิ้ม เสียงเพลง..
ทุกอย่างล้วนเป็นใจมห้วางความเครียด
วางภาระ หน้าที่ เอาไว้ก่อน
ฉันชอบบรรยากาศแบบนี้
และไม่ลืมที่จะให้รางวัลตัวเองทุกครั้งเท่าที่จะเป็นไปได้เสมอ
