คำพูด..ไม่ได้มาจากปาก @ แต่...มาจากลิ้น
ลิ้น...เรื่องของลิ้น
เพราะเราทุกคนทำผิดพลาดไปหลาย ๆ อย่าง ถ้าผู้ใดมิได้ทำผิดทางวาจา
ผู้นั้นก็เป็นคนดีรอบคอบแล้ว และสามารถบังคับทั้งตัวไว้ได้ด้วย
ถ้าเราเอาบังเหียนใส่ปากม้าเพื่อให้มันเชื่อฟังเรา เราก็บังคับมันให้ไป
ไหน ๆ ได้ทั้งตัว
จงดูเรือด้วยเช่นกัน ถึงแม้ว่าเป็นเรือใหญ่ และถูกลมแรงพัดแล่นไป
เรือก็ยังหันไปมาด้วยหางเสือเล็ก ๆ ตามใจนายท้ายที่จะให้ไปทางไหน
ลิ้นก็เช่นเดียวกัน เป็นอวัยวะเล็ก ๆ และอวดอ้างเรื่องใหญ่ ๆ
>>> ลิ้น <<< จงดูเถิด ไฟนิดเดียวอาจเผาป่าใหญ่ให้ไหม้ได้หนอ
และลิ้นนั้นก็เป็นไฟ ลิ้นเป็นโลกที่ไร้ธรรมในบรรดาอวัยวะของเรา เป็นเหตุ
ให้ทั้งกายมลทินไป ทำให้วัฏฏะแห่งชีวิตเผาไหม้ และมันเองก็ติดไฟโดยนรก
>>> สัตว์ <<< เพราะสัตว์เดียรัจฉานทุกชนิด ทั้งนก สัตว์เลื้อยคลาน
และสัตว์ในทะเลก็เลี้ยงให้เชื่องได้ และมนุษย์ก็ได้เลี้ยงให้เชื่องแล้ว แต่ลิ้น
นั้น ไม่มีมนุษย์คนใดสามารถทำให้เชื่องได้ ลิ้นเป็นสิ่งชั่ว ที่อยู่ไม่สุขและ
เต็มไปด้วยพิษร้ายถึงตาย
>>> เรา <<< เราทั้งหลายสรรเสริญองค์พระผู้เป็นเจ้า (สวดมนต์
ไหว้พระ) ด้วยลิ้นนั้น และด้วยลิ้นนั้นเราก็แช่งด่ามนุษย์ (ผู้ซึ่งพระเจ้า
ได้สร้างไว้ตามพระฉายาของพระองค์) คำสรรเสริญและคำแช่งด่าก็ออกมา
จากปากอันเดียวกัน
>>> ดูก่อน <<< ดูก่อนพี่น้องของข้าพเจ้า ไม่ควรเป็นเช่นนั้น
บ่อน้ำพุจะมีน้ำจืดและน้ำกร่อยพุ่งออกมากจากช่องเดียวกันได้หรือ
ต้นมะเดื่อจะออกผลเป็นมะกอกเทสได้หรือ
เถาองุ่นจะออกผลเป็นมะเดื่อได้หรือ
แล้ว..บ่อน้ำพุเค็ม ก็ทำให้เกิดน้ำจืดอีกไม่ได้เลย
เปรียบ > ลิ้น < จะทำให้เกิดเป็นคำพูดที่ดีและแช่งด่าได้หรือ
ใครมีหูก็จงฟังเถิด
ซึ้งๆๆเลยเจ้ จริงๆด้วย