ทำไมลาออก

ปัญหาในบริษัทอุตสาหกรรมจะมีพนักงานลาออกมาก และสืบเนื่องจากปัจจุบันแรงงานฝีมือขาดตลาด และคนในประเทศยังเลือกงานอยู่ ก็ทำให้มีการโยกย้ายงานง่ายเมื่อไม่พอใจ ...ลองถามตัวเองดูว่า ทำไมลาออก และถ้าตัวเองจะลาออกน่าจะมาจากสาเหตุอะไรหลักๆ จากสถิติที่ลองเก็บตั้งแต่ต้นปี  54 นี้ พนักงานที่ลาออกเป็นพนักงานระดับปฏิบัติการผลิต ในสายการผลิตอันดับหนึ่ง และรองลงมาคือพนักงานระดับเทคนิค ปวช ปวส ช่าง ด้วยเหตุผลการลาออก ของสายการผลิตคือ ไม่ชอบงานที่ทำ ไม่ชอบหัวหน้า และรายได้น้อย ซึ่งปกติรายได้จะตกที่ 9,000-10,000 อยู่แล้ว สำหรับ สายช่างการลาออกมาจากการแย่งช่างเทคนิคมากขึ้น เพราะขณะนี้สายเทคนิคจะไปเรียนต่อปริญญาตรีวิศวกรรมกันหมด แต่แรงงานอุตสาหกรรมยังต้องแรงงานประเภทนี้อยู่... เมื่อมีการแย่งชิงเกิดการซื้อตัว เกิดการติดต่อผ่านเพื่อน หรือ ผ่านคู่ค้า รายได้ของช่างเทคนิคจะสูงกว่าผลิตและส่วนใหญ่จะได้รับเป็นรายเดือนอยู่แล้ว

การจัดหาแรงงานมาทดแทน คือ หาผู้รับเหมาหลายๆ รายมาในบริษัทและให้หาแรงงานฝีมือให้ ซึ่งบางรายนำมาจากอีสานติดต่อผ่านสถาบันเทคนิคต่างเพื่อฝึกงานแบบทวิภาคีอย่างอย่างน้อย 6-8 เดือนก็ช่วยได้ระดับหนึ่งสำหรับงานที่ไม่ต้องใช้ทักษะมาก แต่ปัญหาที่พบก็คือ งานเสียเพิ่มขึ้น การควบคุมเด็กอายุระหว่าง 18-22 จะยากมากเหมือนจับปูใส่กระด้ง บางรายมาทำงานก็ไม่สู้งาน หนีกลับบ้านก็มีเพราะไม่เคยจากพ่อแม่มา

อีกช่องทางคือ ติดต่อผ่านค่ายทหาร เพื่อส่งเสริมการฝึกอาชีพแก่ทหารที่จะปลดประจำการ (พลทหารนะคะ) แต่ก็ต้องได้ที่ฝ่ายสนับสนุน หรือ งานช่วยเหลือเท่านั้น เพราะกลุ่มนี้จะอยู่ไม่นาน มาสลับกันอยู่เรื่อย

คราวนี้ ลองมาแนวทางแก้ไขการลาออก หลังจากที่เราหาแรงงานทดแทนมาบ้างแล้ว การแก้ไขปัญหาลาออกเป็นการป้องกันระยะยาว ให้ถูกทาง

อันดับแรก พิจารณาถึงความรู้ความสามารถของแต่ละแผนก แผนกไหนมีลาออกมากลองเก็บสถิติดูค่ะ และดูว่าทัศนคติหัวหน้าและการปกครองเป็นอย่างไร หาวิธีระบบพี่เลี้ยงคอยดูแลดีไหม โดยจัดอบรมพี่เลี้ยงที่มีทัศคติดี ผู้บริหารยอมรับ เพื่อลดระดับกันชนจากหัวหน้าโดยตรง แต่ให้พี่เลี้ยงคอยรายงานข้อมูลพนักงานให้หัวหน้าแทน

คำว่าเบื่องานนี่พูดลำบาก เพราะเขาอาจจะชอบงานสบายไม่ต้องอยู่กับเครื่องอันนี้เข้าข่ายเลือกงานเราจะแก้ได้ยาก 

เรื่องรายได้ ตามสากลส่วนใหญ่จะสำรวจตามตลาดและมาจ่ายตามค่า P50-75 ขึ้นไป แต่บางครั้งบริษัทที่ร่วมสำรวจให้ข้อมูลเท็จก็มี มีค่าสุดโต่งของข้อมูลทำให้ค่าเฉลี่ยของเงินที่สำรวจเพี้ยนก็มี วิธีที่ดีที่สุด ลองสำรวจจากพนักงานที่สัมภาษณ์กับเราทุกวันและเก็บข้อมูลสักเดือนสองเดือน ก็จะเห็นว่ามีคนมาจากบริษัทซ้ำๆ มาสมัครกับเรา เราก็จะได้ข้อมูลเชิงลึก และอัตราเงินจ้างมาด้วย หรือจะแก้ด้วยการจ่ายเงินตามมูลค่าทักษะ ต้องวัดทักษะอย่างจริงจังเป็นรูปธรรม มีคนคอยทำหน้าที่ติดตามทักษะสม่ำเสมอ ทำ skill matrix ให้พนักงานเห็น และจ่ายเงินตามเกรดที่ได้ พนักงานก็จะยอมรับฝีมือตนเองด้วย อันนี้ เป็นกลยุทธ์ระยะยาวจริง แต่บริษัทต้องมีคุณธรรมนะ สัญญาว่าทำได้จะจ่ายก็ต้องจ่าย ไม่ใช่เสียดายเงินเล็กน้อย ..ซึ่งถ้าเทียบกับมูลค่าทักษะที่จะมาพัฒนาสินค้ามีมหาศาลทีเดียว

 

หากมีอะไรใหม่ๆ มาจะมาแชร์กันอีกนะคะ

 

ขอบคุณค่ะ