ฉันผิดจริงหรือเปล่า

กับผู้ชายคนหนึ่งซึ่งเราเป็นญาติกัน  ผู้ใหญ่เห็นชอบให้เรารักกัน  แต่ฉันมีความคิดในใจเพียงเพื่อความฝันเท่านั้น คบกันไปวันๆๆ เขาบอกว่ารักมาก ฉันก็เชื่อ ฉันไม่เคยบอกรักเขาเลย แต่บางครั้งไม่ต้องแสดงก็รู้ได้นี่ ใช่ไหมเพราะเวลาเจอกันฉันไม่เคยหนีหรืออะไรเลย ฉันเชื่อใจเขานะเพราะเขาเป็นผู้ใหญ่เเล้ว ตลอดระยะเวลา 6 ปี มานี้ ฉันมุ่งมั้นที่จะเรียนหนังสือ เพื่อที่จะช่วยให้พ่อแม่และทุกๆคนไม่ลำบากเหมือนเดิม ฉันตั้งใจเรียนไม่ว่ายากแค่ไหน อดหลับอดนอนอ่านหนังสือ เพื่อรอวันนี้ วันที่ฉันจะจบปริญญา มีผู้ชายมากมายมาบอกรักร้องไห้แทบตายฉันเพียงแค่บอกว่าฉันจะตั้งใจเรียนแต่จริงๆแล้วฉันคิดว่าฉันมีเขาแล้วต่างหากล่ะ หลังจากปี2 พวกเราเรียนหนักจนไม่มีแม้แต่เวลากินข้าวกลางวันเลย ฉันเลยไม่ค่อยได้โทรหาเขา ก็กลายเป็นห่างๆ อยู่ๆเขาก็ถามฉันว่าฉันรักและคิดถึงเขาไหม ฉันชอบปากแข็งเหมือนเดิม ตอบไปว่า ไม่!!!! แต่ฉันพูดเล่นไม่ได้จริงจังมากนะ ฉันคิดว่าเขายังเหมือนเดิมไง แต่ที่จิงเขาเปลี่ยนไปแล้ว ฉันก็ตั้งใจเรียนต่อไป แล้วก็ถึงตอนทำวิจัยทำเรื่องสมุนไพร เหนื่อยมาก และแล้วก็ถึงวันที่ฉันรอคอยคือวันตัดชุดครุยแล้ว ฉันดีใจนะที่มาถึงวันนี้แล้ว  ฉันเลยโทรไปหาเขา เขาไม่รับโทรศัพท์  แต่แม่เขารับถามว่าฉันคือใคร ฉันก็บอกชื่อไป เพราะแม่เขาก็รู้จักฉันดี แม่เขาเคยมาเยี่ยมฉันที่บ้านนะกับพ่อเขาด้วย เนื่องจากพวกเราจนหรือว่าไงก็ไม่รุ้ พอแม่เขามาถึงที่หมู่บ้านไม่ยอมไปที่บ้านฉันเลยฉันไปเชิญตั้งหลายครั้ง อายหมดเลย จนเขาต้องไปคุยกับแม่เขาแม่เขาจึงยอม ฉันเสัยใจมากเลยนะตั้งแต่นั้นมาฉันก็เริ่มคิดแล้วแหละว่าเขาคงไม่ชอบเรามั้ง แม่เขาไปถึงบ้านฉันไม่มีรายเลยมีแต่บ้านแม้แต่เตียงนอนพวกเราห้าพี่น้องนอนด้วยกัน มีเตียงพ่อกับแม่ บ้านก็รกมากเพราะว่าพ่อกับแม่ขายของช่วงปีใหม่บ้านฉันพอดี แม่เขาเดินเข้าบ้านฉันครั้งเดียวแล้วออกมาไม่เข้าอีก บ้านฉันก็ไม่ได้เหม็นนะเพียงแค่เป็นบ้านล้อมไม้ธรรมดาและมมีพื้นดินเท่านั้นเองไม่ได้เทปูนหรือลองกระเบื้องเลย ฉันถามว่าจะกินข้าวเที่ยงด้วยกันไหม เขาบอกว่าไม่ฉันเศร้ากับเหตุการณ์มากเลยบอกว่า ไม่เป็นไร เขาก็เดินไปที่รถเขา แล้วก็กลับบ้านไป พอถึงวันนี้เรื่องโทรศัพท์นะ ฉันโทรไปรอสาย เขาตัดสายทิ้ง อีกวันฉันก็ลองเอาของเพื่อนโทรไปเขารับฉันเลยโทรไปเรื่องราวก็เกิดขึ้น ฉันถามว่าใจดำจงกลับบ้านไม่ยอมบอกกันเลย เขาตอบว่าใจดำคงไม่เท่าเทอหรอ เเละเขาก็บอกว่าคนเรามักจะเห็นคุณค่าของคนอื่นเมื่อจะเสียเขาไปแล้ว ฉันงงสักพัก ฉันเลยถามว่าพูดอย่างนี้แสดงว่ามีคนอื่นเเล้วซินะ เขาเริ่มด่าฉันแล้ว ฉันเลยบอกว่าเอาดีๆๆฉันไม่ฉลาดพอแบบไม่ต้องอ้อม เขาเลยบอกแค่ว่าคนนั้นใส่ใจเขามากกว่าฉัน น้ำตาฉันเริ่มไหลแล้วล่ะ ฉันไม่กล้าพูดไรเลยถามว่า ตั้งแตาเมื่อไหร่แล้ว ทำไมเราไม่รู้ล่ะ เขาบอกว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่จำเป็นรู้ว่าตอนนี้เขามีไหม่แล้วฉันก็ได้แต่ร้องไห้ ฉันถามว่าคนที่ไหนหรอ เขาบอกแถวบ้านฉันตอบอืม และร้องไห้เขาบอกว่า  พี่ขอโทษ ไม่ต้องให้อภัยพี่ โกรธพี่เลย ฉันถามว่าขอโทษแล้วหายเจ็บไหม และตอบไปว่าไม่เป็นไร ฉันยกโทษให้ ฉันให้อภัย ฉันได้แต่ร้องไห้เขาบอกว่าเทธอเข้มแข็งจะตายไม่ใช่หรอ ฉันตอบไปว่าใช่เอิร์นเข้มแข็งจะตาย และฉันก็บอกเขาว่าก่อนไปอ่ะ บอกเลิกฉันก่อนนะเหมือนจะได้ตัดฉันออกไป เขาก็ไม่พูดฉันบอกว่าที่จริงฉันแค่อยากโทรไปบอกว่า "วันนี้ฉันตัดเสื้อครุยแล้ว"ช่วยฉันดีใจหน่อยแต่เสียใจเป็นที่สุดเลย เขาก็ตอบแค่อืม แล้วบอกว่าเอิร์นความรักของเราจบกันแค่นี้นะ ขอให้เธอเจอคนที่ดีกว่าเรา รักเธฮมากกว่าเรา ฉันก็ตอบว่าอืมและร้องไห้ เขาถามว่า OK ไหม ฉันตอบว่า ok ฉันเลยร้องเพลง ไม่ขอก็จะให้ ให้ฟังจนจบ ฉันพูดแค่ว่าทำไมฝันแม่นจัง และบอกไปว่า ขอให้โชคดีนะ เขาบอกว่าเรายังเป็นเพื่อนกันใช่ไหม ฉันตอบไม่ได้ฉันร้องไห้อย่างเดียว เขาก็วางสายไปฉันก็ร้องไห้คนเดียว ก็เมื่อประมาณเดือนกว่าๆๆฉันฝันว่าเขามาหาฉันที่มอแล้วบอกฉันว่าพี่มีคนให่แล้วนะในฝันฉันบอกว่าไม่เป็นราย แล้วฉันร้องไห้แต่ร้องไม่ออก พอตื่นฉันก็โทรหาเขาเลยแล้วถามว่ามีคนใหม่หรอ เขาไม่ตอบแล้วยังด่าฉันว่าเมื่อไหร่ก็ว่ามีคนใหม่ เดียวก็มีจริง ฉันงง เลยขอวางสาย แล้วมาถึงวันนี้ฉันร้องไห้ดังมาก สุดท้ายแค่บอกว่าขอโทษกับแค่ว่าฉันเรียนสูงเกิน ฉันดีเกินไป คำแก้ตัวของผู้ชายที่จะไปแล้ว ฉันอ่านหนังสือไม่ได้ ปัญหาหลักคือฉันจะสอบแล้วซินะ ฉันจะทำยังไงดี เศร้าไปหมด ไม่มีเขาฉันก็อยุ่ได้ เพราะฉันผิดจริงๆใช่ไหม ฉันมัวแต่เรียนไปหรือเปล่านะ