กล้าๆ กลัวๆ แต่สุดท้ายก็ตัดสินใจไปเที่ยวอินเดีย ดินแดนภารตะ มนต์เสน่ห์หิมาลัย
ฉันเป็นคนชอบเดินทางท่องเที่ยว ยิ่งได้ไปกับเพื่อนที่รู้ใจเนี่ย ทั้งสนุกแล้วก็มีความสุขที่สุดเลยล่ะ แล้วฉันก็โชคดีที่มีเพื่อนที่คิดคล้ายๆกัน หรือจะเรียกว่าบ้าพอกันก็ได้ วันๆ คิดแต่ว่าจะไปเที่ยวที่ไหนดี ตอนไหนดี ฟังดูไร้สาระ แต่ก็มีความสุขไปอีกแบบหนึ่ง ทริปอินเดีย...เกิดขึ้นมาได้อย่างไร ทั้งๆที่ฉันเคยคิดว่าในชีวิตนี้ถ้าให้เลือกไปเที่ยว อินเดียจะเป็นประเทศสุดท้ายที่ฉันจะไป เหตุผลเพราะอะไร? ก็เพราะว่าฉันเคยเห็นรูปที่หลวงลุงของฉันเดินทางไปแสวงบุญที่อินเดียแล้วก็เก็บภาพมาเป็นที่ระลึก ฉันดูรูปแล้วก็อึ้ง...ทึ้ง...ยี้...แล้วอ่ะ ไหนจะโดนแขกรุมทึ้ง ไหนจะโดนแขกหลอก แล้วก็ไหนจะบ้านเมืองสกปรก แล้วอาหารการกินอีกล่ะ โอ๊ย...เห็นแบบนี้แล้วจะอยากไปอีกทำไมกันเนี่ย แต่แล้ววันหนึ่ง ความคิดนี้ก็ได้เปลี่ยนไป เมื่อเพื่อนคนหนึ่งมาเอื้อนเอ่ยว่าเธออยากจะไปเที่ยวแคชเมียร์ อยากไปอารมณ์ประมาณละครเรื่อง “ดั่งดวงหฤทัย” ทุ่งหญ้า ขี่ม้า อะไรทำนองนั้น เพื่อนที่เหลือที่ไม่อยากไป๊ ไม่อยากไป จึงต้องตามใจเธอ เพราะไม่อย่างนั้นอาจจะไม่มีแนวร่วมออกทริปในครั้งหน้า ดังนั้นทริปอินเดีย แคชเมียร์จึงได้เกิดขึ้นด้วยประการฉะนี้แล
ทริปนี้แพลนกันนานมาก ตั้งแต่ต้นปีแน่ะ พวกเราใช้บริการของหางแดงเจ้าประจำตามเคย เพราะขยันทำโปรโมชั่นตั๋วถูกมาล่อตาล่อใจบ่อยซะเหลือเกิน งานนี้จะพลาดได้ไง เพื่อนคนหนึ่งในกลุ่มก็เลยจัดการจองตั๋วซะเลย จะได้เป็นหลักประกันว่าเพื่อนๆ คนที่เหลือจะได้ไม่เบี้ยวทริปครั้งนี้ เพราะจ่ายตังค์แล้ว จะเบี้ยวก็ลำบาก ความงกมันบังคับให้ต้องไป ทิ้งตั๋วเปล่าๆ ได้ไงเสียดายแย่เลยเนอะ สาเหตุที่พวกเราไปเที่ยวกันเอง ไม่ไปกับกรุ๊ปทัวร์เพราะว่าเข็ดจากทัวร์เกาหลีเมื่อปลายปีที่แล้วมาก ยังไม่ทันได้ดื่มด่ำกับบรรยากาศและก็ยังถ่ายรูปได้ไม่หนำใจเลย หัวหน้าทัวร์ก็วิ่งไล่ต้อนขึ้นรถซะอย่างงั้น ยิ่งหลังๆ รู้ว่าแก๊งค์เราเป็นเจ้าประจำความเฉื่อย พักหลังๆ แกจึงต้องคอยตามแก๊งค์เราเป็นเงาตามตัวกันเลยทีเดียว เพราะฉะนั้นไปเที่ยวกันเองสนุกกว่าค่ะ อยากจะไปไหนก็ไป อยากจะอยู่ตรงไหนนานหน่อยก็ได้ อยากจะกินอะไรก็ได้กิน ไม่ต้องแคร์ใคร ที่สำคัญค่าใช้จ่ายถูกกว่าด้วย แต่อาจจะต้องออกแรงใช้สมองกันหน่อยล่ะ เพราะทุกอย่างต้องจัดการกันเอง ไหนจะต้องหาที่พัก ที่เที่ยว เส้นทาง ราคา โน่น นี่ นั่น จิปาถะโอ๊ย...สารพัด และสุดท้ายก็มั่วกันเอง ฮ่าๆๆๆ
เพื่อความรวดเร็วในการหาข้อมูล และการเตรียมตัว เราก็เลยแบ่งหน้าที่กัน เธอทำโน่น ฉันทำนี่ และเพื่อความชัวร์ พวกเราจึงต้องศึกษาหาข้อมูลกันยกใหญ่ จะได้ไม่ถูกหลอก และเพื่อความสบายอกสบายใจด้วยว่าพวกเราจะได้รับความสะดวกสบายตลอดการเดินทางในทริปนี้ ซื้อทั้งหนังสือ อ่านทั้งรีวิวของเพื่อนๆ ที่เคยไปเที่ยวอินเดีย แคชเมียร์ เยอะมากๆ ต้องอ่านรีวิวย้อนหลังไปหลายปีเลยทีเดียว ยิ่งอ่านก็ยิ่งสยอง จิตเริ่มตก เริ่มกังวล ตูคิดถูกหรือคิดผิดวะเนี่ยที่จะไปเที่ยวที่นี่ น่ากลัวจังงงงงงงงงงง ไหนจะโดนแขกหลอก ไหนจะเรื่องอาหารการกิน ไหนจะเรื่องความสะอาด ความสะดวกสบาย ความศิวิไลซ์ แต่.................จากรีวิวของเพื่อนๆ มันก็มีข้อดีๆ เยอะแยะที่สามารถมาลบจุดด้อยตรงนี้ได้ ธรรมชาติที่สวยงามของแคชเมียร์ ภูเขาหิมะ ทุ่งหญ้า ทุ่งดอกไม้ ลำธาร บรรยากาศชิวๆ สวยค่ะ สวยมาก สวยจนทำให้เราลืมความกลัว (ชั่วขณะ) ที่กล่าวมาข้างต้นไปเลย
จะว่าไปก็สนุกไปอีกแบบนะคะ กว่าพวกเราจะแพลนการเดินทางครั้งนี้ได้ลงตัวก็มีงอนๆ กันไปหลายรอบเหมือนกัน อันเนื่องมาจากความคิดเห็นไม่ตรงกันบ้าง อะไรบ้าง สุดท้ายก็กลับมาสมานฉันท์กันได้เหมือนเดิม เพราะยังไงเราก็เป็นเพื่อนกันนี่นา บันทึกฉบับนี้ไม่มีรูปใดๆ มาให้ดู แต่มีโปรแกรมเที่ยวที่ทำขึ้นมาให้เพื่อนๆ ที่สนใจได้ศึกษาดู เผื่อว่าในอนาคตอาจจะอยากเดินทางไปเที่ยวอินเดียขึ้นมาซักวัน เพราะกว่าพวกเราจะแพลนได้ลงตัวก็ต้องไปอ่านรีวิวจากเพื่อนๆ ที่เคยไปมาแล้ว เลยอยากคืนกำไรให้คนอื่นๆ บ้าง เผื่อจะเป็นข้อมูลกับเพื่อนๆ ได้บ้างไม่มากก็น้อย
หลังจากทริปนี้แล้วบันทึกต่อไปก็จะเป็นการบรรยายของจริงล้วนๆ พร้อมภาพถ่าย จากสถานที่จริงค่ะ พบกันใหม่กับตอนที่สองเร็วๆ นี้ค่ะ
ชอบเดินทางเหมือนกันครับ
ถ้ามีเงินเหลือนะครับ
สวัสดีค่ะ
อ่านสนุก นั่งยิ้มคนเดียว...รอติดตามดูภาพ 'แคชเมียร์' ค่ะ
สวัสดีค่ะคุณโสภณ
และ ดร.พจนา 
อย่าลืมติดตามตอนที่สอง พร้อมภาพสวยๆของทัชมาฮาลและแคชเมียร์นะคะ (หวังว่าจะสวย เหมือนที่คนอื่นๆ ถ่ายมา)