ปล่อย

 

 

 

 

 

ปล่อยอารมณ์ข่มใจให้ว่างเปล่า

 

หยุดเรื่องราวร้าวใจให้ผ่านผัน

 

ปล่อยกายใจอิสระแม้สักวัน

 

ความสุขสันต์อาจฉาบฉายในชีวา

 

หลายเรื่องราวในชีวีที่พานพบ

 

ไม่เคยจบลงไปได้เลยหนา

 

อัน "ความวัว" ยังไม่ ได้สร่างซา

 

" ความควาย " มาแซงแทรกแปลกจริงจริง

 

หากชีวิตเป็นดังถังขยะ

 

คงเปะปะเปื้อนเปรอะเลอะเทอะยิ่ง

 

ขยะล้นจนใจไม่เคยทิ้ง

 

ทุกทุกสิ่งเยินยับทับถมกัน

 

ชีวิตเอ๋ย...ใยเป็นดังเช่นนี้

 

ตลกดี...เหมือนบ้า..! ช่างน่าขัน

 

คนที่อยู่กับปัญหาสารพัน

 

สิ่งที่ฝันคือต้องการ... " สบายใจ "

 

กฎสังคม...จำต้องข่มใจให้รับ

 

จะต้องปรับทำใจให้รับได้

 

แม้จะทุกข์...ต้องสู้...อยู่ต่อไป

 

เตือนตัวไว้...บ้าก็บ้า...อย่าไปแคร์

 

....................................................

                                         

                                                 คีต์ตะวัน

                                               29/08/54