จะมีก็แค่เพียงคำว่า “โลก” หรือ “สิ่งมีชีวิต” เท่านั้น ที่เราทุกคนจะต้องดูแลรักษา เอาใจใส่ ให้ความรัก ความเมตตา ปกป้องคุ้มครอง และทะนุถนอมให้มากที่สุด

 

 

 

 

 

คิดแบบวงกลม  :

น้ำตาของเราทุกคนล้วนมี “รสเค็ม”

 

 

 

น้ำตาของเด็กน้อย

 

 

 

(๑)

 

          ตอนที่ฉันยังเป็นเด็กน้อย

          ฉันเคยร้องไห้บ่อยๆ ด้วยเหตุผลหลายอย่าง

          บางครั้ง.....เพราะถูกเพื่อนรังแกหรือกลั่นแกล้ง

          บางครา.....เพราะถูกพ่อแม่ดุด่าจากความดื้อรั้นของตัวเอง

          บางคราว.....เพราะผิดหวังที่ไม่ได้ในสิ่งที่ปรารถนา

          บางที.....เพราะดีใจเกินกว่าจะกลั้นน้ำตาเอาไว้ได้

          บางเวลา.....ก็เกิดจากชัยชนะหรือความพ่ายแพ้

          หลายครั้ง....ที่น้ำตาอาบแก้มและไหลนองลงมาถึงมุมปากของฉัน

          ทำให้ฉันได้สัมผัสกับรสชาติแห่งน้ำตาของตนเอง

          ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใดก็ตาม

          สิ่งหนึ่งที่ฉันได้เรียนรู้และเข้าใจอย่างลึกซึ้ง

          ก็คือ....ฉันได้เรียนรู้ว่า......  “น้ำตาของฉันมีรสเค็ม”

 

 

(๒)

 

          เมื่อฉันเติบใหญ่ขึ้น

          ยามที่ฉันเห็นเด็กๆ ชายหญิงร้องไห้จนน้ำตาอาบแก้ม

          ฉันมักจะเข้าไปปลอบโยนและให้กำลังใจพวกเขา

          พร้อมทั้งถามว่า...."น้ำตาของเธอมีรสชาติเป็นอย่างไร?"

          พวกเขาก็ตอบฉันว่า.....”น้ำตามีรสเค็มครับ(ค่ะ)”

         บางคราวฉันก็อาจหาญที่จะถามพวกผู้ใหญ่ที่กำลังร้องไห้จากเหตุผลต่างๆ ด้วยเหมือนกันว่า.....

          “น้ำตาของคุณมีรสชาติเป็นอย่างไรบ้าง?”

          สิ่งที่เขาตอบกับฉันก็คือ.....”น้ำตามีรสเค็มครับ(ค่ะ)”

          ซึ่งทำให้ฉันได้เรียนรู้และเข้าใจอย่างลึกซึ้งยิ่งขึ้นกว่าเดิมอีกว่า....

          มิใช่แค่ฉันเพียงคนเดียวเท่านั้นที่ “น้ำตามีรสเค็ม”

          หากแต่น้ำตาของเด็กๆ และคนอื่นๆ อีกหลายพันล้านคนบนโลกใบนี้

          ต่างก็มี “รสเค็ม” เฉกเช่นเดียวกัน

 

 

(๓)

 

 

          หลายครั้งที่ฉันนั่งครุ่นคิดอย่างเงียบๆ อยู่คนเดียวตามลำพัง

          ฉันพยายามมองให้เห็นถึงความแตกต่างระหว่างสิ่งต่างๆ

          คนรวยกับคนจน......ผู้หญิงกับผู้ชาย....ผิวขาวกับผิวดำ

          เด็กกับผู้ใหญ่......คนสูงกับคนต่ำ.....ชาวพุทธกับผู้ที่นับถือศาสนาอื่น

          คนเสื้อแดงกับคนเสื้อเหลืองหรือเสื้อสีอื่น

          และอื่นๆ อีกมากมายหลายอย่าง

 

          แปลกใจไหม?

          หากฉันจะบอกคุณว่า.....ฉันมองไม่เห็นความแตกต่างใดๆ เลย

          ไม่มีความแปลกแยก ไม่มีความแตกต่าง ไม่มีชนชั้น วรรณะ  เพศ วัย เชื้อชาติ และศาสนา

          ไม่มีคำว่า....พวกเขา พวกเรา

          จะมีก็แค่เพียงคำว่า  “โลก” หรือ “สิ่งมีชีวิต” เท่านั้น

          ที่เราทุกคนจะต้องดูแลรักษา เอาใจใส่  ให้ความรัก ความเมตตา ปกป้องคุ้มครอง และทะนุถนอมให้มากที่สุด

          ด้วยว่า.....น้ำตาของเราทุกคนล้วนมี “รสเค็ม” เฉกเช่นเดียวกันนั่นเอง

 

 

 

เหตุการณ์(ที่ไม่สมควรจะเกิดขึ้น)เมื่อ พ.ค.2553

น้ำตาแห่งความทุกข์ทนจากความยากจน

 

น้ำตาแห่งชัยชนะของโรเจอร์ เฟเดอเรอร์

 

น้ำตาแห่งชัยชนะของไทเกอร์ วูดส์

 

น้ำตาผู้แพ้ของนักกีฬายิมนาสติกสาวที่ทำได้เพียงตำแหน่งรองแชมป์โลก

 

น้ำตาของเวสลีย์ สไนเดอร์

เมื่อคราวที่ฮอลแลนด์ทำได้เพียงตำแหน่งรองแชมป์โลก Word Cup 2010

 

(ภาพประกอบจากอินเทอร์เนต  ขอบคุณเจ้าของภาพไว้ ณ ที่นี้ด้วยครับ)

 

 

เพลง      "คิดฮอด"

ร้องโดย      "Bodyslam"