19 สิงหาคม 2554
 
ฮั่นแน่...รู้นะ...ว่าคิดอะไรอยู่
นึกว่า..จะเป็นบันทึกที่สุดแสนโรแมนติกใช่ไหมครับ ?
เป็นดี...หรือไม่เป็นดี...ลองอ่านไปเรื่อย ๆ นะครับ
 
 
ผมได้รับเชิญให้มาเรียนเปลี่ยนเรียนรู้กับพี่น้อง อสม. ตำบลบ้านธาตุ
เรื่อง การสร้างและใช้แผนที่ทางเดินยุทธศาสตร์
ที่ห้องประชุมกองพันทหารราบที่ 2 กรมทหารราบที่ 8 อ.ชุมแพ จ.ขอนแก่น
 
 
 
สโลแกนวิชานี้...ก็คือ....
รู้ว่าจะไปไหน...แต่ไปไม่ถูก....ดีกว่า...ไปได้ทุกที...แต่ไม่รู้ว่าจะไปไหน
ซึ่งเป็นเครื่องมือสำคัญในการระดมความร่วมมือและการจัดทำแผนสุขภาพตำบลอย่างมีส่วนร่วมครับ
 
 
วิชาของผม...ผมพยายามจะทำให้ไม่เครียด...เพราะเป็นเรื่องที่เครียด
ผมเลยต้องใช้ทั้งมุขแป้กและมุขน้ำเน่าพอ ๆ กัน...
เช่น...ผมสังเกตว่า...น้อง ๆ ทหาร ที่ร่วมเป็นวิทยากร จะคอยมาอยู่ใกล้ผู้เข้ารับการอบรม
ผมเลยแซวว่า...มีแฟนทหารไม่ดีหรอก...สู้มีแฟนเป็นหมอไม่ได้ ...ลูกออกมาต้องฉลาดกว่าทหารแน่นอน
ผลปรากฏว่า...เงียบทั้งห้องประชุม
 
 
ผมก็เลยพูดต่อ...มีแฟนเป็นหมอ...ไม่รีรอชักช้า...ขอดู...ขอจับ...ขอถอด
แล้วพูดหวานนะ...ไม่เจ็บหรอก...เจ็บนิดเดียว
 
 
สักพัก...มีน้องทหารยกมือถาม....แล้วเรื่องลูกจะฉลาดหล่ะ...ทำไมลูกทหารจะฉลาดไม่ได้
ผมเลยตอบว่า...
ก็เมื่อกี้...ผมเข้ามา...เห็นกลุ่มทหารวิ่งอยู่...เห็นนับแต่ 1...2...3
นับกลับไปกลับมาไม่เห็นถึง...10 สักที
ถ้าพวกหมอฝายปอดคนไข้...นับหน่อยเดียวก็ถึง 1001...1002...1003 แล้วนะ
แล้วผมก็พบรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ...ของ อสม. และ ทหาร
 
 
ผมมาใช้ชีวิตกับพี่น้องทหารเพียง 1 วัน...แต่ผู้เข้าอบรมมาอยู่และกินนอน ถึง 3 วัน
ผมเข้าถึงหัวอก...ชีวิตทหาร....ชีวิตเพื่อชาติ...หัวใจเพื่อเธอ
จากการที่ได้พูดคุยกันเวลาพัก.... เป็นช่วง ๆ
ความคิดถึงคุณพ่อ...คุณแม่...เมื่อคราวออกปฏิบัติหน้าที่...ที่ปักษ์ใต้ และศรีสะเกษ
ความห่วงใยภรรยา...บุตร ๆ ....แฟนสาว...เมื่อออกทำหน้าที่...ไม่รู้จักชะตากรรมชีวิตที่พร้อมจะสละชีพ...เพื่อชาติ
 
 
เมื่อก่อนผม...มองเห็นทหารที่มีความอดทน....มีวินัย...และซื่อตรงต่อคำสั่ง
แต่เมื่อยามพวกผม...ทหาร...อสม...มาอยู่รวมกัน
ผมต่างหากที่รู้สึกว่า...ทหารทุกนาย...มีหัวใจ...มีความรัก
ทหารรู้สึกเสียใจ...หลั่งน้ำตา...เมื่อเห็นเพื่อน ๆ ได้สละชีพเพื่อชาติ
ทหารมีภาพการโอบคุณพ่อ...คุณแม่...ภรรยา...บุตร....และแฟนสาว
 
 
งานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกรา...
การประชุมอบรมก็ต้องมีการอำลา
ผมเห็นรอยยิ้ม...น้ำตา...ของ อสม. และทหาร
ผมรู้สึกประทับใจการอบรมครั้งนี้....
 
 
บอกกับพี่น้องทหารสั้นว่า...
เมื่อก่อนผมมองเห็นพวกท่านอีกแบบ
แต่วันนี้ผมมองเห็นพวกท่านเปลี่ยนไป
พวกเราต่างมีความรู้สึกเหมือนกัน...คือ...ใช้ความรัก...ในการเดินทางไปทุกหนทุกแห่ง
ขอบคุณที่ได้ท่านได้ทำหน้าที่อันเสียสละเพื่อชาติและประชาชน
ขอให้มีความสุข...และปลอดภัยนะครับ...