กลับบ้าน

อีกสองวันจะถึงวันแม่แล้ว ตั้งใจว่าจะกลับบ้าน

ไปกอดแม่ อยู่กับแม่ กินข้าวกับแม่

วันเวลาหมุนเวียนไป สี่สิบกว่าปีแล้ว

ทุกสิ่งทุกอย่างเปลี่ยนไป

สิ่งแวดล้อมแถวบ้านเปลี่ยนไปมาก

ต้นไม้หายไปเยอะ มีแต่บ้านเรือน ถนนและรถเพิ่มขึ้น

แต่แม่ยังอยู่ที่เดิม มีแต่ลูกที่แยกย้ายออกไปมีบ้านใหม่

แม่ยังรักลูกเท่าเดิม

จะมีแต่สุขภาพของแม่ที่เปลี่ยนไป

แม่น้ำหนักเพิ่มขึ้น ปวดเข่ามากขึ้น เดินไม่ค่อยถนัด

ทุกครั้งที่ไปหาแม่

เรื่องราวความทรงจำเก่าๆจะติดตามมาเสมอ

เป็นความสุข เป็นต้นทุนชีวิต

ถึงแม้ว่าเรื่องราวชีวิตในอดีตจะไม่สามารถย้อนกลับไปได้

แต่ก็สามารถเก็บไว้เป็นความสุขทุกครั้งที่ได้คิดถึง

เก็บเป็นความสุขที่คอยเยียวยาในยามที่ใจเหนื่อยล้าได้เสมอ