จริงหรือว่า ตำราที่ดี ควรมีลักษณะ ชา ดำ และ เย็น

มีอาจารย์รุ่นพี่ผู้อารีย์ ท่านหนึ่ง แนะนำข้าพเจ้าให้เริ่มวางแนวทางการศึกษาวิจัย เรื่องใดเรื่องหนึ่งตั้งแต่ตอนนี้ เพื่อต่อไปจะได้รวบรวมเขียนเป็นตำราได้

หลังจากข้าพเจ้าได้มีโอกาสอ่านทบทวนสไลด์อันเป็นประโยชน์ยิ่ง เกี่ยวกับหลักเกณฑ์การเขียนตำรา

ในฐานะผู้อ่อนหัดอย่างข้าพเจ้าเกิดความรู้สึกสับสนบางประการ..

ดูเหมือนการเขียนตำรา มีสองจุดหมาย..ที่น่าสงสัยว่า จะไปทางเดียวกันได้หรือ

จุดหมายหนึ่ง เพื่อสื่อสารกับผู้ประเมิน "แสดงความรู้ความสามารถทางวิชาการ"  

จุดหมายที่สอง เพื่อสื่อสารกับผู้เรียน "ให้เสมือนเป็นตัวแทนอาจารย์"

วิถีไปสู่จุดหมายแรกนั้น ข้าพเจ้าขอสรุปว่าต้องดื่ม "ชา ดำ เย็น"

ชา  หมายถึง แสดง ไม่แสดงอารมณ์  ไม่ใช้ภาษาพูด

ดำ หมายถึง หมวกดำใน six hat thinking คือการระมัดระวังให้ถูกต้อง ความรู้ที่นำเสนอควรเป็นสิ่งที่วงการยอมรับ

เย็น หมายถึง เนื้อหาเพียบพร้อม  มีคำตอบให้อย่างสมบูรณ์  

ทว่า เมื่อพิจารณา จุดหมายที่สอง ก็เกิดคำถาม..

เมื่อชา..
นักศึกษาต้องอ่านด้วยความไร้อารมณ์เช่นกัน..แต่อารมณ์มิใช่หรือที่สร้างความประทับใจ และนำไปสู่ความเปลี่ยนแปลง

เมื่อดำ
แล้วสิ่งที่คิดนอกกรอบไปจากที่เขียนในตำรา แปลว่า "ไม่ถูกต้อง" เช่นนั้นหรือ

เมื่อเย็น
แล้วเราจะทิ้งปมปริศนา เปิดช่องว่าง (gap)เพื่อกระตุ้นความใฝ่รู้ได้อย่างไร

เมื่อดูนิยามตำรา ที่ "ดีเด่น"...ข้าพเจ้าก็ยังไม่กระจ่างนัก ระหว่าง สีเขียวกับสี้นำเงิน
"..มีเนื้อหาทางวิชาการถูกต้อง สมบูรณ์และทันสมัย โดยจะต้องแสดงความคิดริเริ่ม และประสบการณ์อันก่อให้เกิดความรู้ใหม่ที่เป็นประโยชน์ต่อความก้าวหน้าทางวิชการอย่างเห็นได้ชัด สามารถใช้เป็นแหล่งอ้างอิงหรือนำไปปฏิบัติได้.."

หากสมมติฐานคือ  "ชาดำเย็น" คือคุณลักษณะตำราที่ดี "ในการขอตำแหน่ง" แล้ว  ทำอย่างไรให้เป็นตำราที่ดี "ในการเป็นตัวแทนอาจารย์" ด้วย ??

เอ..หรือเราควรเป็นอาจารย์แบบ "ชาดำเย็น"