วันศุกร์ที่ 25 กุมภาพันธ์ 2554

 

เช้าวันนี้...ผมยังอยู่ในกรุงโซล...อากาศยังเย็นยะเยือกทั้งตัวและหัวใจ....แต่ร่างกายก็พอปรับอุณหภูมิได้พอสมควร

 

แต่ลมกรูมาแต่ละครั้ง...ต้องรีบหลบตามซอกตึก...ซอกกำแพง...ต้นไม้

 

ตอนเที่ยง...หลังจากทานข้าวด้วยอาหารเกาหลีร้อน ๆ ...ซดน้ำซุปสาหร่าย...ร่างกายได้ไออุ่น...ไปเดินเล่นรอบ ๆ ตลาด...อินซาดง...ดีกว่า

 

ตามจริง...ในกรุงโซล มีตลาดคนเดิน หลายที่...แต่ที่ผมชอบมากที่สุด ก็คือ ย่านอินซาดง (Insadong Market)

 

 

ผมคลายความหนาวเย็นของร่างกายด้วยการเดินช็อปปิ้ง...ด้วยเงินติดตัวที่มีนิดหน่อย...กับสินค้าที่ถูกใจผมที่บ่งบอกถึงความเป็นเกาหลีชัดเจน

 

นับเป็นถนนสายศิลปะที่อยู่ใจกลางกรุงโซล บนถนนสายเล็กๆ นี้ เต็มไปด้วยร้านของที่ระลึกตามสไตล์เกาหลี และแกลลอรีโชว์ผลงานศิลปะของศิลปินพื้นเมือง 

 

 

ผมเลือกซื้อเลือกของฝากได้สะดวกสบาย เพราะคนขายรับเงินดอลล่าร์ และเงินวอนด้วย...กดเครื่องคิดเลขก็เป็นอันที่รู้กัน...

 

 

ที่น่าซื้อ คือ ช้อนเกาหลีด้ามยาว  ตุ๊กตาเซรามิก  ภาพวาด  แก้วลายพู่กัน  ของที่ระลึก และสินค้าโบราณทั้งมือหนึ่งและมือสอง...ซื้อหาได้ที่นี่ในราคาย่อมเยา

 

นอกจากนี้...ความเป็นมาของอินซาดงยังน่าสนใจไม่น้อย เพราะเดิมเป็นย่านที่เหล่าขุนนางเอาของเก่าออกมาขาย เนื่องจากเกิดขัดสนในสมัยสงครามเกาหลี-ญี่ปุ่น

 

มีลานแสดงเพื่อจัดกิจกรรมให้มีสีสัน...นับเป็นตลาดคนเดินที่ลงตัวที่สุด...เพราะมีกลิ่นอายวัฒนธรรมเก่าแก่หลงเหลืออยู่...ท่ามกลางกระแสความทันสมัยของกรุงโซล

 

ตลาดคึกคักพอสมควร...โดยเฉพาะร้านขายเครื่องสำอาง...ที่มีกลุ่มคนไทยหลั่งไหลเข้าไปอุดหนุนเหมือนได้ฟรี

 

การเดินตลาดครั้งนี้ของผม ได้แปรเปลี่ยนความรู้สึกที่มีไปมากมาย จากที่คิดว่าเกาหลีเป็นเทรนด์ของซีรีส์ดังๆ หรือเครื่องสำอาง เรื่อยไปถึงวัฒนธรรม K-Pop

 

แต่ในอีกฟากหนึ่งที่เราไม่เคยรู้ก็คือว่า คนเกาหลีใต้ก็ชาตินิยมไม่แพ้ใคร เห็นได้จากสถาปัตยกรรมพื้นบ้านที่ถูกอนุรักษ์ไว้อย่างดี....ทึ่งไปกับถิ่นวัฒนธรรมเก่าแก่อันแสนงดงามที่ประเมินค่ามิได้....แม้กระทั่งรถยนต์เขายังใช้ของประเทศของเขาเท่านั้น

 

นึกไม่ถึงเลยว่า...สมัยหลายปีก่อน...ตอนสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่ 2 ...ทหารไทย ได้มาช่วย...แปลงบ้านสร้างเมืองเกาหลี...จนรุ่งเรืองรุ่งโรจน์ในปัจจุบัน

 

แต่สำหรับผมแล้ว...ตลาดที่เหมาะสมที่สุด...คลองถม...ตลาดนัดบ้านเรานะครับ
....