โสภณ เปียสนิท
นาย โสภณ เปียสนิท ตึ๋ง เปียสนิท

บ้านหลังเก่ากับเงาชายแก่


ทั้งชายแก่บ้านเก่าในเงามืด ค่อยค่อยยืดยาวไปไม่รีบเร่ง........

บ้านหลังเก่ากับเงาชายแก่

 

 

มองชายแก่ผิวกร้านในบ้านเก่า

เดินเหงาเหงาเงาส่องเมื่อต้องแสง

คะเนวัยร่วงโรยระโหยแรง

เสาะแสวงสิ่งใดยังไม่รู้

 

 

บ้านหลังเก่าลำเนานี้ที่พำนัก

บางส่วนหักหลังห้องมองหดหู่

บางส่วนแตกแยกตกรกประตู

เมื่อยามดูโดดเดี่ยวน่าเดียวดาย

 

 

ถึงเวลาทอดถอนตอนใกล้ค่ำ

ตะวันต่ำหมดแรงสิ้นแสงฉาย

มีเพียงเงาลางลางอยู่ข้างกาย

แสงสุดท้ายใกล้จะอำลาจร

 

 

ชายชรานั่งเหงาเจ้าของบ้าน

คิดอยู่นานใครจะอำลาก่อน

บ้านที่ถือคือเพื่อนเป็นเรือนนอน

ตะวันรอนแสงลับจะดับลง

 

 

หรือชีวิตปลิดไปสลายร่าง

ทุกสิ่งอย่างคงไม่ตามไปส่ง

กล่าวคำลาจากกันอย่างบรรจง

จะแยกวงในวันอันวังเวง

 

 

ทั้ง “ชายแก่” “บ้านเก่า” ใน “เงามืด”

ค่อยค่อยยืดยาวไปไม่รีบเร่ง

ต่างคบหาต่างเห็นเป็นกันเอง

ร่วมบรรเลงเพลงลา ถ้าถึงวัน.......

 

 

โสภณ เปียสนิท

39/3 เขาพิทักษ์ หัวหิน ประจวบคีรีขันธ์ 77110

 

หมายเลขบันทึก: 452191เขียนเมื่อ 3 สิงหาคม 2011 11:58 น. ()แก้ไขเมื่อ 18 มิถุนายน 2012 15:27 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน


ความเห็น (42)
  • เห็นภาพของบ้านเก่า ทำให้นึกถึงบ้านของยายทวดที่สมัยก่อนอยู่จังหวัดตากจะมีเป็นบ้านแบบนี้ค่ะ...แต่หลังคาบ้านทางเหนือจะใช้อิฐหรือดินทำค่ะ ไม่ได้ใช้สังกะสี...

Ico24เรียนน้องอาร์มครับ

ขอบคุณวันนี้มาเร็วพอควร

สำหรับกำลังใจ

Ico48เรียนคุณบุษยมาศครับ

  • ผมเกิดแนวคิดเรื่องนี้เพราะวันก่อน
  • ไปเยี่ยมราชการเกษียณคนหนึ่ง
  • ท่านนั่งเลื่อยไม้อยู่คนเดียว
  • ถามว่าลูกหลานไปไหน ลุงตอบว่าไปทำงานกันหมด
  • แค่นี้ก็ได้แนวคิดแล้ว
  • บ้านเก่าจริงๆๆด้วย
  • คนแก่ถ้ามีงานให้ทำก็มีความสุขครับ
  • ในภาพแรกเหมือนบ้านที่เกาะเกร็ดเลยครับ

Ico48เรียนอ.ขจิตครับ

ดูแก่ก็สบายๆ ทำงาน นั่งเลื่อยไม้หลังบ้าน

ตะวันคล้อยแล้วก็กลับเข้ามานั่งมองถนน

บนเตียงโยก 

  • ได้แรงบันดาลใจจากใครหรือคะครู...กวีบทนี้

Ico48เรียนคุณอุ้มบุญครับ

เป็นราชการเกษียณวัยใกล้80แล้วครับ

เคยรู้จักกันตอนมาช่วยงานด้านปลูกต้นไม้ให้ มหาวิทยาลัย

เลยไปเยี่ยมท่านบ่อยๆ เห็นภาพแล้วเกิดแนวคิดครับผม

เขียนกลอนไม่เป็น แต่ก็ชอบอ่านครับ

มองเห็นบ้านเก่า...แต่มองไม่เห็นเงาของชายแก่เลย

เห็นแต่ชายหนุ่มคนหนึ่ง...ซึ่งมีอารมณ์ขันและหรรษาอยู่ตลอดเวลา

ขอบคุณมากครับ

เรียนคุณอักขณิชครับ

เขียนกลอนเปล่าเลยครับ

เอาอารมณ์และคำคล้องจองมาเรียงกัน

ให้ได้ความหมายแค่นั้นพอแล้วครับผม

แค่นึก...ก็ได้กลอนที่สัมผัส...อันไพเราะมากนะครับ

ตอนแรกนึกว่า...เป็นเรื่องราวของอาจารย์

----

อาจารย์ครับ...ตอนอาจารย์ออกที.วี.

อาจารย์เขียนสคริปต์เองหรือครับ...

ว่าจะสื่ออะไรบ้าง ?

และไฟล์ ppt. ทำเองหรือครับ

ทึ่งอาจารย์มากครับ ...สมเป็นครูจริง ๆ ครับ

----

รักษาสุขภาพนะครับ

หากชายแก่ แต่ใจยังคงหนุ่ม

บ้านโบราณ ยังทุ้มในคุณค่า

รักชายแก่ ชอบบ้านโบราณ ทุกเวลา

ก็คือป๋า กะบ้านเรา เฝ้ารอคอย

...

ชอบอาจารย์ร่ายบทกลอน ขอบคุณค่ะ

Ico48เรียนคุณหมอทิมดาบครับ

เรื่องการออกทีวีนั่น หาข่าวธุรกิจมา

แล้วเลือกคำศัพท์มาแต่งประโยค

แล้วก็นำขึ้น slides ไปเรื่อยๆ

ก็ง่ายๆ อย่างนี้แหละครับ 30-36 slides

แต่ต้องทำแผนการสอนล่วงหน้า เทอมละ 17 ตอน ตอนละ 45-50 นาที

คุณหมอสามารถทำแบบที่ผมทำนี่ได้

แล้วหาเครื่องบันทึกวีดิโอไว้ เป็นตอนๆ 

ครบแล้วก็นำเสนอได้นี่ครับ เกี่ยวกับเรื่อง อนามัยชาวบ้าน

อะไรทำนองนี้

  • อาจารย์ค่ะ
  • อ่านแล้วมองเห็นภาพตัวเองในอนาคตเลยค่ะ
  • หญิงแก่ๆ  บ้านเก่าๆ  ในเงาคอนกรีต

Ico48เรียนคุณปูครับ

ขอบคุณสำหรับคำกวีที่มาเขียนไว้

ความหมายดีมาก ให้แง่คิดแก่ผุ้อ่าน

ให้กลับบ้านไปหาป๋า แล้วก็เก่า บ้านเกิดของตน

Ico48เรียนคุณครูพี่อัมพรครับ

ถ้าเห็นภาพดังนี้ ผมคงต้องเขียนใหม่ให้เป็นพิเศษครับ

 

  • หญิงสูงวัยใจดีเป็นที่สุด
  • นั่งตรงจุดนอกชานบ้านไม้สัก
  • แสงแดดอุ่นละมุนละไมมาทายทัก
  • "บ้านแสนรัก" คุณยายผู้ใจดี เอย  

Ico24เรียนคุณมะลิครับ

ขอบคุณสำหรับกำลังใจครับผม

สวัสดีค่ะ อจ.บ้านเก่าดูแล้วมีคุณค่าแฝงอยู่เหมือนกับคนที่สูงอายุย่อมมีคุณค่าอยู่ในตนเอง ของเก่าย่อมข้อเปรียบเทียบให้มีของใหม่

ขอบคุณค่ะที่นำมาให้ข้อคิดเตรียมตัวไว้ข้างหน้า รักษาสุขภาพดวงตาด้วยค่ะ

Ico48เรียนคุณมะลิครับ

  • ผมนำแนวคิดมาจากวัดนะครับ
  • ได้ยินพระท่านว่า ให้คิดถึงความตาย เสมอๆ

นึกอะไรไม่ออก แต่เศร้าๆ ครับอาจารย์

Ico48เรียนคุณเพชรครับ

  • ไม่รู้ว่าผมถ่ายทอดอารมณ์และความรู้สึกได้ครบถ้วนหรือไม่
  • แต่ผมเห็น คนแก่กับวัยร่วงโรย
  • ผมเห็น บ้านหลังเก่ากับความร่วงโรย
  • ผมเห็น แสงสุดท้ายของวันที่ทำลังจะจากไป
  • เลยถ่ายทอดเป็นบทกวีนี้ครับ

Ico48ขอบคุณคุณผึ้งงานที่แวะมา

ให้กำลังใจกันครับผม

Ico48เรียนขอบคุณ

คุณณัฐพัชร์ที่มาให้กำลังใจครับผม

Ico48เรียนคุณสันติสุขครับ

ขอบคุณสำหรับกำลังใจนะครับ

@@@บ้านหลังเก่ากับคนแก่วัยโรยล่วง

แสนเป็นห่วงบ้านหรือคนจะพ้นก่อน

ไม่ว่าบ้านหรือคนรอพักร้อน

คงถึงตอนร่วงโรยลาพาพ้นกรรม@@@

Ico48เรียนครูไก่ครับ

ขอบคุณที่แวะมาอ่าน

แถมนำกวีมาวางไว้ด้วย

หลายคนได้อ่านกันครับ

Ico48ขอบคุณน้องอาร์มมาให้กำลังใจแล้ว

ฉันเป็นคนแก่แต่วัยใจยังสาว

ผ่านเรื่องราวในชีวิตคิดย้อนหลัง

ทั้งสุขทุกข์ปลุกจิตด้วยพลัง

ไม่ปิดบังบอกกล่าวท้าวความนัย

อันบ้านเรือนคนเราเก่าตามกาล

อยู่เนิ่นนานสานสืบถึงลูกหลาน

ค่อยซ่อมแซมเติมต่อพอสำราญ

ให้ทนทานฟ้าฝนและโจรภัย

 

 

 

บ้านหลังเก่าในเงาของชีวิต

ชั่งน่าคิดเมื่อถึงวันผุพังหนา

ร่วงโรยไปตกหล่นตามกาลเวลา

แต่ขอท้าอยู่จวบจนวันล้มลง..

Ico48เรียนพี่นงนาทครับ

เป็นฝาอะไรครับนี่ สวยงามจังเลย

ขอบคุณคำกวีที่นำมาวางไว้อ่านกัน

แบ่งปันผู้ผ่านทาง

*ขอบคุณค่ะ..บ้านหลังนี้เป็นเรือนหอของพี่ใหญ่กับสามีผู้ล่วงลับไปแล้ว (คุณประทีป สนธิสุวรรณ เพื่อนร่วมรุ่นสมัยนักเรียนกับ ศ.นพ.วิจารณ์ พานิช)..

*ฝาบ้านเป็นไม้สักเรียกว่า "ฝาขัดแตะ" ..อายุบ้านนี้กว่าสามสิบปี ซ่อมแซมไปเรื่อยๆค่ะ..

*คำกลอนนี้เขียนไว้นานแล้วที่บันทึกนี้ค่ะ..

http://www.gotoknow.org/blog/nongnarts2/236896

Ico48เรียนพี่นงนาทครับ

ขอบคุณสำหรับข้อมูลที่นำมามอบไว้ให้

 

Ico24เรียนคุณปูครับ

ขอบคุณสำหรับดอกไม้กำลังใจ

ชอบทั้งบทกวีและภาพประกอบเลยค่ะอาจารย์

บ้านเก่าๆ มักมีเรื่องราวมากมาย พอๆ กับคนแก่ที่มากด้วยประสบการณ์

บทเพลงลาอาจจะไม่หดหู่ หากแต่คงความงดงามแห่งชีวิตก็ได้นะคะ ^v^

บ้านเก่าเก่า เล่าเก่งเก่ง เจ๋งสุดสุด

ทั้งมนุษย์ และสิ่งของ จำต้องจบ

ลุงแก่แก่ ที่อาจารย์ ได้พานพบ

คงไม่ลบ ง่ายง่าย ในความจำ

คิดถึงทุกคนครับ

....หนุ่มตุ้ย...

แม้จะเก่าแต่มีเค้าความงดงามแบบดั้งเดิม

ผิวแผ่นไม้ที่ถูกสลักลายแบบโบราญ

ผสานกับบรรยากาศที่เย็นตา

ทำให้รู้สึกว่าคุณค่ามันมันอยู่ที่ใจ

บ้านก็เก่า คนก็แก่ หน้าก็เหี่ยว แหะๆๆๆล้อเล่นครับ

อันทรัพย์สินถิ่นฐานทั้งบ้านช่อง อีกเงินทองไร่นามหาศาล

เป็นสมบัติของตัวได้ชั่วกาล จะต้องผ่านจากกันเมื่อวันตาย

ส่วนความดีมีความสัตย์สมบัติแท้ ถึงตัวแก่กายดับไม่ลับหาย

จะสถิตย์ติดแน่นแทนร่างกาย ถึงตัวตายชื่อยังอยู่เชิดชูเอย

สาธุ

blue_starวันนี้กลับไปเยี่ยมเจรจากับคนต้นเรื่องเลยกลับมาดูบทกวีที่เขียนไว้เลยได้ตอบขอบคุณนะครับ

numtuiขอบคุณครับ เพิ่งได้กลับมาเจอบทกวีเก่าที่เขียนไว้

Oraphanกลับมาขอบคุณบทกวีที่มาเติมเต็มครับ

พระครูสมุห์สุวิทย์ กลฺยาณธมฺโมขอบคุณท่านอาจารย์ครับผม

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี