แด่..หัวใจทระนง อ่อนโยน ปลอบโยนจันทราฟ้าสีทอง

หากฉันล้มใครเล่าเข้ามาช่วย

หากฉันม้วยมอดไปใครห่วงหา

ฉันร้องไห้ไม่แสดงว่าโศกา

เจ็บเกินกว่าจะทนเห็นตนเจ็บทรวง

ต้องบอกไปให้ใจหยุดไว้แค่นี้

ไม่ทันทีไม่มียิ้มไม่ห่วงหวง

ไม่ได้หรอกออกไปความหลอกลวง

อย่าห่วงเลยว่าฉันไม่มีใคร