เพลงปลอบใจตัวเอง

อักขณิช
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ
จงเป็นอย่างดีที่สุด ไม่ว่าจะเป็นอะไรก็ตาม

 

 

 

 

 

แม้นมิได้เกิดเป็นดอกซากุระ

ก็อย่ารังเกียจที่เกิดเป็นบุปผาพรรณอื่นเลย

ขอแต่ให้เป็นดอกที่งามที่สุดในพรรณของเรา

ภูเขาฟูจีมีอยู่ลูกเดียว.....แต่ภูเขาทั้งหลายก็หาไร้ค่าไม่

แม้นมิได้เป็นซามูไร.....ก็เป็นลูกสมุนของซามูไรเถิด

เราจะเป็นกัปตันกันหมดทุกคนไม่ได้

ด้วยว่าถ้าปราศจากลูกเรือแล้ว....เราจะไปกันได้อย่างไร

แม้เรามิอาจเป็นถนน.....ขอจงเป็นบาทวิถีเถิด

ในโลกนี้มีตำแหน่งและงานสำหรับเราทุกคน

งานใหญ่บ้างเล็กบ้าง....แต่เราย่อมจะมีตำแหน่งและงานทำเป็นแน่ละ

แม้นเป็นดวงอาทิตย์ไม่ได้.....จงเป็นดวงดาวเถิด

แม้นมิได้เกิดมาเป็นชาย.....ก็อย่าน้อยใจที่เกิดมาเป็นหญิง

จะเป็นอะไรก็ตาม....จงเป็นเสียอย่างหนึ่ง

จะเป็นอะไรไม่ใช่ปัญหา

สำคัญอยู่ที่ว่า....จงเป็นอย่างดีที่สุด ไม่ว่าจะเป็นอะไรก็ตาม

 

(จากวรรณกรรมอมตะ เรื่อง "ข้างหลังภาพ" ของ  "ศรีบูรพา" )

 

 

 

เพลง    "May it be"

ร้องโดย       "Enya"

 

 



 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

(รูปภาพสวยๆ ทั้งหมดนำมาจาก Internet

ขอขอบคุณเจ้าของภาพถ่ายทุกๆ ท่าน ไว้ ณ ที่นี้ด้วยครับ)

 

 

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ชาวบ้านอารมณ์ดี



ความเห็น (15)

เขียนเมื่อ 

เป็นอะไรก็ได้ค่ะ แต่ขอให้พอใจในสิ่งที่ตัวเองเป็น

เขียนเมื่อ 

สวัสดีครับ คุณ Nui

ผมชอบอ่านหนังสือเรื่อง "ข้างหลังภาพ" ครับ อ่านมาหลายรอบแล้ว

เห็นเนื้อหาหลายตอนมีความน่าสนใจและให้ข้อคิดที่ดีๆ

ผมก็เลยนำมาแบ่งปันเพื่อนๆ ด้วยครับ

สำหรับผมแล้ว....ผมมีความสุขกับสิ่งที่ผมเป็นหรือทำอยู่ในทุกๆ ขณะนะครับ

ขอบคุณครับ

เขียนเมื่อ 

ชอบจังค่ะ..พอใจในสิ่งที่คุณเป็น

พอใจในสิ่งที่เรามี

เขียนเมื่อ 

สวัสดีครับ คุณครู ป.1

ขอบคุณมากๆ ครับ ที่แวะมาเยี่ยมและให้กำลังใจ

ขอให้มีความสุขกับสิ่งที่มีและเป็นอยู่...ตลอดเวลานะครับ

สวัสดีคะอาจารย์อักขณิช

ดิฉันชอบอ่านหนังสือข้างหลังภาพเช่นกันและนำมายกตัวอย่างประกอบการสอน/ถวายความรู้นิสิต พร้อมแนะนำให้นิสิตอ่าน

เพื่อให้ภาคภูมิใจในวรรณกรรมดี ๆที่คนไทยประพันธ์คะ

มาอ่านบทรำพึง

และชมภาพไว้อาบใจ ครับผม

เขียนเมื่อ 
  • ให้ข้อคิดดีจังค่ะ
  • จงพอใจในสิ่งที่เราเป็นนะคะ
เขียนเมื่อ 

สวัสดีครับ อาจารย์รุ่งทิพย์ กล้าหาญ

วรรณกรรมเรื่องนี้มีความคลาสสิคตั้งแต่หน้าแรกจนถึงหน้าสุดท้ายเลยนะครับ

แฝงไว้ด้วยข้อคิดดีๆ มากมาย ผมอ่านเรื่องนี้ครั้งแรกตอนอายุ 15 ครับ

เคยดูหนังตอนที่อำพล ลำพูน แสดงคู่กับนาถยา แดงบุหงา สมัยนั้น

โห.....เคลิบเคลิ้มเลยครับ ตอนจบรู้สึกเศร้าสุดๆ

แต่ถึงอย่างไรในหนังสือก็ให้อรรถรสมากกว่าดูหนังอยู่ดีนะครับ

คงจะดี....ถ้าหากลูกศิษย์ที่อาจารย์สอนอยู่ จะให้ความสนใจวรรณกรรมของไทยมากขึ้น ขอบคุณมากๆ ครับ

เขียนเมื่อ 

ขอบพระคุณท่านอาจารย์โสภณ มากๆ ครับ

ที่แวะมาเยี่ยมเป็นประจำ และนำความสุขหรรษามาฝากอยู่เสมอ

ขอบคุณมากๆ ครับ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีครับ คุณป้าลำดวน

วรรณกรรมเรื่องนี้มีข้อคิดดีๆ อยู่มากมายนะครับ

ไม่เฉพาะเพียงแค่เรื่องความรักเท่านั้น หากแต่ยังรวมถึงเรื่องราวอื่นๆ ด้วย

แต่ตอนที่ผมชอบมากที่สุดก็คือช่วงที่ผมนำมาแบ่งปันนี้

กับประโยคสุดท้ายที่บอกว่า.......

"ฉันตายโดยปราศจากคนที่รักฉัน

แต่ฉันก็อิ่มใจว่า ฉันมีคนที่ฉันรัก"

ซึ้งและกินใจเกินกว่าจะบรรยายจริงๆ ครับ

ขอบคุณมากๆ ครับ ที่แวะมาเยี่ยมและให้กำลังใจอย่างสม่ำเสมอ

เพลงของ Enya เพราัะมาก ภาพก็งดงามค่ะ

เป็นอะไร ไม่สำคัญเท่าเป็นอย่างเต็มที่และเต็มกำลังใน "สิ่งที่เป็น"  :)

เขียนเมื่อ 

สวัสดีครับ คุณคนไม่มีราก

ขอบคุณมากๆ ครับ สำหรับดอกไม้และกำลังใจที่มีให้เสมอมา

ขอบคุณครับ

เขียนเมื่อ 

ขอขอบคุณ    อาจารย์ขจิต ฝอยทอง

                  อาจารย์ อ.นุ

                  และ บ้านเรียนสมดุลชีวิต รังสิตคลอง 7

ที่แวะเข้ามาเยี่ยมและให้ดอกไม้เป็นกำลังใจแก่ "น้องใหม่" อย่างผมอยู่เป็นประจำ

ขอบคุณมากๆ ครับ

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณ..เพื่อนร่วมทาง

ขอบคุณ..สำหรับกำลังใจ

แม้บางครั้งจะเหนื่อยแค่ไหน

ก็ยังภูมิใจที่ได้ทำ ( หน้าที่พยาบาล )

เขียนเมื่อ 

สวัสดีครับ คุณ Oraphan

ยินดีมากๆ ครับที่ได้รู้จัก

ขอบคุณมากๆ ครับที่กรุณาแวะมาเยี่ยมและให้กำลังใจ

งานดูแลผู้ป่วยถือเป็นงานที่เหน็ดเหนื่อยนะครับ และมีคนให้กำลังใจค่อนข้างน้อย

ทำดีเสมอตัว....ถ้าทำไม่ดี ก็โดนตำหนิเอาได้ง่ายๆ

ขอให้อดทนและเข้มแข็งนะครับ....อย่าท้อแท้หรือเหนื่อยหน่าย

ขอเอาใจช่วยครับผม