เมื่อก่อนดิฉันทำงานเป็นพนักงานบัญชีควบคู่ไปพร้อมๆกับการทำงานเป็นเลขาประจำตัวเจ้านาย ซึ่งถ้าเจ้านายไปไหนดิฉันก็ต้องไปด้วยตลอดจนไม่ค่อยมีเวลาพักผ่อนวันหยุดเสาร์-อาทิตย์ ก็ต้องทำงานถามว่าได้เงินเยอะไหมบอกได้เลยว่าได้เงินเยอะมากบางครั้งเงินเดือนออกก็ไม่มีเวลาในการใช้เงินหรือมีเวลาไปสังสรรค์กับเพื่อนๆเลย ซึ่งตรงนี้ไม่เท่าไหร่ แต่เหนื่อยตรงที่ไม่มีเวลาได้พักผ่อนเลยนี่สิมันเหนื่อยกว่า จนวันหนึ่งดิฉันได้เปิดเน็ตการหางานทำและได้เจอโรงเรียนแห่งหนึ่งเค้าต้องการรับสมัครครูสอนบัญชีดิฉันก็ลองส่งข้อมูลประวัติส่วนตัวไปให้กับโรงเรียนและสิ่งที่ไม่เคยคาดคิดมาก่อนเลยว่าจะเกิดขึ้นทางโรงเรียนที่ดิฉันได้ส่งประวัติไปเค้าเรียกดิฉันสอบสัมภาษณ์ดิฉันรู้สึกตื่นเต้นมากกับการที่จะไปสอบสัมภาษณ์การเป็นครูโทรถามคนรู้จักหลายๆคนเค้าก็ให้คำแนะนำที่ดีมากบอกอันโน้นอันนี้ว่าน้องต้องทำแบบนี้ต้องแต่งตัวแบบนี้นะวันแรกที่ดิฉันเข้าไปสัมภาษณ์ ดิฉันรู้ผลตรงนั้นเลยว่าทางโรงเรียนได้รับตัวดิฉันเข้าทำงานแล้วและให้เริ่มงานในวันจันทร์ ที่ 17 พฤษภาคม 2553 ซึ่งดิฉันว่ามันเร็วมากสำหรับดิฉันเพราะดิฉันไม่ได้บอกกับเจ้านายเลยว่าจะออกจากการทำงานแต่ดิฉันก็เลือกที่จะเป็นครูไปโดยปริยายดิฉันเริ่มหาหอ้งเช่าราคาที่ไม่แพงมากนักเพราะว่าการทำงานเป็นครูเงินเดือนน้อยกว่าการทำงานเป็นพนักงานบริษัทซะอีกซึ่งจะต้องประหยัดค่าใช้จ่ายต่างๆที่เกิดขึ้นแต่พอได้ทำงานเป็นครูมาระยะเวลา 1 ปี ดิฉันรู้สึกสนุกกับการสอนและมีความสุขกับการสอนและได้พูดคุยกับนักเรียนเพราะมันทำให้เราได้รู้ว่าการเป็นครูนี่ก็เป็นอาชีพหนึ่งที่ทำให้รู้สึกมีเกียรติมีศักด์ศรีในการทำงานและมีความสุขกับการทำงานมากยิ่งขึ้น
ให้กำลังใจค่ะ เป็นครูสอนบัญชีเช่นกันค่ะ
สวัสดีค่ะ
"....ได้รู้ว่าการเป็นครูนี่ก็เป็นอาชีพหนึ่งที่ทำให้รู้สึกมีเกียรติมีศักด์ศรีในการทำงานและมีความสุขกับการทำงานมาก..."
ให้กำลังใจครูที่รักในอาชีพครูค่ะ