เคยชอบมองท้องฟ้า..เวลาที่เธอนั่งข้างๆ
เคยชอบแสงแดดจางๆ..ตอนเธอตื่นขึ้นมาพร้อมฉัน
เคยชอบฝนพรำพรม..ตอนอยู่ในร่มคันเดียวกัน
เคยชอบทุกๆวัน..ที่ฉันมีเธอ..ข้างกาย
แต่วันนี้...ฉันเกลียดทุกๆอย่าง
ที่ทำให้ใจอ้างว้าง...โหยหาย
ยิ่งเห็น..ยิ่งสัมผัส..ยิ่งอึดอัดในความเดียวดาย
ความปวดร้าวแพร่กระจาย..ในแววตา
..วันนี้มีเพียง..ฟ้าสีเทา..
กับแสงแห่งความเศร้า...ที่เราไม่ปรารถนา
มีสายฝนพรมพรำ..กลบเกลื่อนรอยช้ำแห่งน้ำตา
รับรู้ถึงความไร้ค่า...ในเวลาที่ไม่มีเธอ
กิ่งไผ่...ใบหลิว
